zaterdag, oktober 10, 2026

Veel meer dan appels en peren

Eddy Merckx - R.v. Lombardije 1967 - Editie gewonnen door Franco Bitossi

La corsa delle foglie morte 

De vraag welke van de vijf klassiekers uiteindelijk de allermooiste is zal wel altijd onbeantwoord blijven. Maar dat hoeft natuurlijk ook niet. Je hoeft absoluut geen voorkeur te hebben voor de een of de ander. In de herfstelijke fruitmand mogen veel meer soorten fruit dan appels en peren terechtkomen… 

Uiteindelijk hebben Milaan-San Remo (de sprinters!), de Ronde van Vlaanderen (de punchers!), Parijs-Roubaix (de kasseijongens), Luik-Bastenaken-Luik (La Redoute-en Roche de Faucon-minnaars ) en de Ronde van Lombardije (de klimmers en een aantal Ardennen-renners)… Elk type coureur kan ik in principe één of meerdere klassiekers op zijn naam schrijven en zo hoort het ook. 

Persoonlijk denk ik – als ik dan toch zou moeten kiezen, en van mijn Vlaamse hart een steen makend – dat ik uiteindelijk na lang wikken en wegen toch nog de voorkeur zou geven aan Il Lombardia – ‘de koers van de dode of de vallende bladeren’. Doodgewoon misschien omdat het de laatste is van het seizoen en verreden wordt in de herfst. Het heeft iets nostalgisch dat herfstlandschap in het Land van Lombardije. Na de laatste hoogmis op de kalender kan de weg-wielersupporter immers weer gaan uitkijken naar het volgende wegseizoen. En dan zal het alweer lente zijn… Met alle wieler- en andere beloftes inbegrepen. 

Maar eerst is er vandaag nog de 120° editie van Il Lombardia. Zoals we weten start de koers alternerend in Bergamo of in Como. Dit keer volgt de Lombardije-classic weer het traject Bergamo-Como dat algemeen lastiger geacht wordt dan de omgekeerde versie Como-Bergamo.
Alle kansen gaan vandaag dus naar de lichtgewichten en de klimmers uit het peloton. Del Toro, Seixas, Pidcock, Giulio Ciccone, Davide Piganzoli of toch nog Jarno Widar (!) of Remco Evenepoel?

Laten we dat toch maar weer ’s van nabij bekijken! En pas daarna beginnen we aan onze winterslaap. 😊

De Ronde van Lombardije op Procyclingstats
De Ronde van Lombardije op Sporza

 




vrijdag, augustus 28, 2026

Bravo Ramses

 Empty Tank, Full Smile. Bravo Ramses!

Ramses Debruyne, na afloop van Rit 6 in de Vuelta a Espana - Alcossebre-Astellion (176,8 km)

Instagram-link: https://www.instagram.com/reels/DcjMRnMMCD8/

Alle info over de rit via deze link: Touretappe.nl-Uitslag en Verslag Rit 6


vrijdag, augustus 21, 2026

Vuelta a España-Editie 81van 2026

  

 Wat denk je... Wordt het iets met deze Vuelta-Wielermanager-ploeg? Ik heb zelf ook wel mijn bedenkingen... Twee teamplayers als Van Aert en Brennan in dezelfde ploeg, en d'er zijn maar weinig sprintkansen. Dus heb ik van lieverlee maar een van dé Tour-mannen Mads Pedersen maar uit de ploeg gelaten. Niet slim misschien, maar ja die punten hé en vooral dat maximum aan punten dat je kunt inbrengen. 

Voorts verwacht ik (nogal) veel van Ramses Debruyne al is het de vraag of de man uit Rammegem helemaal hersteld is van zijn eerste mooie Tour die hij wegens ziekte niet kon uitrijden. Hopelijk gebeurt dat nu wel. Het zou hem voor volgend jaar nog net iets sterker maken. Ook voor dorpsgenoot Vito Braet kruis ik graag de vingers... En Thibau, Alberto, Jarno, Markel, Dorian en Primoz heb ik er ook maar bijgepropt. Je weet nooit voor wat het goed is... 

Mijn usual suspects zijn en blijven natuurlijk Felix Gall, Marco Brenner, Oscar Onley, Cian Uijtdebroeks en Tadej himself, Maar nu al vrees ik dat het me moet spijten dat ik Jaoa Almeida niet in mijn ploeg heb opgenomen. Dit natuurlijk in de redenering dat hij vooral zal moeten knechten voor onze Grote Sloveense Vriend?

 
 

 

 

maandag, augustus 17, 2026

De nationale hinde

  

"De nationale hinde"

Ik moet na afloop van het EK Atletiek in Birmingham opletten om mij niet te laten meevoeren in een zeer poëtische gezwollen bui en ons aller Jana Van Lent met veel emoties (een traantje weggepinkt, jij ook?) uit te roepen tot... “de nationale hinde”… 

En dan doe ik het toch maar. Dikke, dikke proficiat Jana!

#janavanlent #ekatletiek2026 #ekbirmingham 

Dit uiteraard onder het motto "Het moet ook hier niet altijd koers zijn wat de klok slaat" 

Jana Van Lent op Instagram
Facebook-bericht van 17/8/2026


Jana Van Lent haalde op het voorbije EK in Birmingham als eerste Belgische atlete ooit brons op een lange afstandsnummer (10000 meter).

Foto: Instagram


donderdag, augustus 06, 2026

Een grapje dat mag blijven bestaan



De vijfde rit in de Tour de France Femmes van gisteren droeg alle elementen in zich van wat wielrennen zo boeiend maakt. 
In de lastige klimrit tussen Mâcon en Belleville-en-Beaujolais gingen verschillende favorieten voor de bijl. Zo staat het nu al vast dat Pauline Ferrand-Prévot haar overwinning van verleden jaar niet nog een keer zal overdoen. Op de steile flanken van de Mont Brouilly zakte ze ietwat onbetamelijk door het ijs. Ja dat kan hoor, door het ijs zakken terwijl men moet koersen bij een temperatuur van 35 graden. Ook Teamgenoten bij UAE Elisa Longo Borghini en Paula Blasi waarvan men vooraf dacht
 dat ze zouden meestrijden voor het kopmanschap met die andere UAE-renster Dominika Wlodarczyk (die nog wel redelijk stand hield) verloren  terrein. Idem dito voor Anna Van der Breggen, Kim Lecourt-Pienaar, Maeva Squiban en andere Cédrine Kerbaol's. 

Demi Vollering toonde zich gisteren de strafste van een fameus drietal waarvan het er naar uitziet dat het ook deze drie zullen zijn die zondag in Nice op het tourpodium zullen staan. Vollering won de rit maar ze kreeg  geletruidrager Marlen Reusser en Kasia Niewiadoma wel niet uit haar slipstream. Dat belooft alvast voor de rit naar de Mont Ventoux van komende vrijdag. Het vrouwenwielrennen is nog nooit zo boeiend geweest.

Ik had gisteren wel wat te doen met de sympathieke Poolse Niewiadoma. Kasia heeft immers totaal geen sprint, nooit gehad, maar glipte er op 350 meter van de meet slim vandoor. Vollering en Reusser keken even naar elkaar. Evenwel net niet lang genoeg om Niewiadoma de zege te laten pakken. De Poolse werd nog op de meet geremonteerd. Derde van drie. Het grapje dat als Kasia alleen tegen zichzelf zou mogen sprinten ze dan ook nog tweede zou worden mag dus blijven bestaan. 


zaterdag, juli 25, 2026

Col de la Croix de fer

Croix de fer
Tournotities 2026#16

Ik kan jullie vandaag, nu de Col de la Croix de Fer op weg naar Alpe d'Huez in het parcours van Rit 20 in de Tour de France steekt, moeilijk mijn gelijknamige gedicht onthouden nietwaar... 😀🚴😀
Het gedicht staat in "Het Omber en het Oker", mijn dichtbundel die verleden jaar bij Uitgeverij P werd gepubliceerd.
Het is ook opgenomen in de Wielergedichten-site.
Zie hiervoor de link:

Via dit Rigolle-label kun je alle wielergedichten van mij die op  de Wielergedichtensite nalezen. Het blijft een plezier om op de site van dichter-wielerfan Miel Vanstreels te mogen figureren!

Facebook-bericht: Croix de fer 

Croix de fer

En zo gebeurt het dat je op een dag
een man geworden bent die op een fiets
een berg bedwingt.
De Col de la Croix-de-Fer 
is de naam.
Water stroomt de helling af,
sneeuw glimt in de verte in de zon.

Het landschap beneemt de adem, slijpt zich
in de ogen vast, benevelt je als de gedachte
in een droom. Herauten als Ignolin en Camellini
zijn ons voorgegaan. Coppi en Bartali, ook zij
reden ooit de Barrage de Maison voorbij.

Stuur, asfalt, spieren, oog. Alles afgestemd!
De weg die klimt sloopt wat je voor het laatst
had opgespaard. Het leven hier heeft aan zichzelf
genoeg. Een intens geluk is het om voor eeuwig
en een dag in dit decor een figurant te mogen zijn.


© Paul Rigolle

 



© foto Florian Pépellin - voor Wikipedia France


Ingekaderd door Alexander Vanderbeke