zondag, juli 08, 2018

Zonder woorden!

Het spreken van boekdelen. Sport vs Spel? Courage Lawson Craddock die met rugnummer... 13 crashte tijdens Rit 1 van de Tour-Editie2018 en met een breuk van het schouderblad doodgewoon verder reed... Arme NeymarJr

zondag, juni 24, 2018

Ontieglijk

Jasper for champion

donderdag, mei 17, 2018

Puivelde Koerse - Editie 53 van 2018

Dichters en de koers... Sinds Geelzucht- en andere literaire wielerexperimenten weten we dat het een wel vaker voorkomende combinatie is. Alsof de berelastige slome activiteit van het schrijven aspecten vertoont die ze verwant maakt aan wat de coureurs dagdagelijks moeten opbrengen om “ergens heelhuids aan te komen”. “De dichter als coureur”, quoi?

Gisteren was het onooglijke maar ferm kermisvierende Puivelde, de woonplaats van dichter en auteur Frank Pollet, opnieuw de jaarlijkse afspraak om enkele soortgenoten en Geelzucht-igen van het eerste uur samen te brengen. Een aantal ouwe getrouwen als Bert Bevers, Norbert De Beule en Fleur De Meyer diende dit jaar om uiteenlopende redenen forfait te geven. Frank Pollet, Patrick Cornillie, Karel De Clercq, jawel vader van, en ikzelf waren wél in live-versie op de afspraak.
Vlnr Frank Pollet, Patrick Cornillie, Karel Declercq en Paul Rigolle
Het tienjarig dichterlijke lustrum komt zo in Puivelde met de editie van 2020  langzamerhand in het vizier. Gisteren stonden niet minder dan 160 renners aan de start. De wedstrijd was aan haar 53° aflevering toe al wordt het wel ’s tijd dat de Albertvrienden hun website wat gaan bijwerken. Traditioneel stonden er tussen de deelnemers heel wat cyclo-crossers die in Puivelde -Koerse heraanknoopten met de competitie. Voor de start werd Sep Vanmarcke bij vriend en bookmaker naar voor geschoven als de grote kandidaat-winnaar. Puivelde Koerse editie 53 werd  een geanimeerde wedstrijd waarin Sep, zoals we dat van hem gewoon zijn, zijn verantwoordelijkheid als groot klassiek coureur niet uit de weg ging. Nadat renners en volgers een paar zachte plensbuien te verwerken hadden gekregen - sein om ons even in de luwte te gaan ophouden - schoven uiteindelijk drie man weg uit een omvangrijke kopgroep. Het scheelde in de sprint maar een haar of smaakmaker en rugnummer …160, Matthias De Witte kon zijn eerste overwinning bij de profs wegkapen. Dat was evenwel zonder Dennis Coenen gerekend die met de bloemen naar huis ging. Jonas Rickaert stond mee op het podium terwijl Sep Vanmarcke de spurt won van wat overbleef.
Volgend jaar opnieuw! Voor renners; en voor... dichters.

Live-verslag bij TV-Oost




zaterdag, mei 12, 2018

Ik heb altijd mijn eigen koers gereden...
























De wielerboeken allerhande blijven aan snel tempo verschijnen. Bij de vleet! "Ik heb altijd mijn eigen koers gereden" is een van de nieuwe en recente titels... Pas verschenen bij Uitgeverij Lannoo. En ja, natuurlijk is dit een klein wielermediastuntje... ("Ik blaas mijn zeepbel, u de uwe?")

Want wie, wie is immers die "grote" onbekende wielrenner die naar de obscure naam Gianni Wespelaer luistert? En wie mag dan wel zijn dopinggillende en wespenetende ghostwriter zijn? Fictie is de nieuwe realiteit, jaja... Willen we graag geloven. Weliswaar wél op woorwaarde dat die fictie ook nog 's goed geschreven is... Benieuwd dus naar wat met dit fictieve wielerboek ("Elke gelijkenis met bestaande gebeurtenissen en/of personen berust op louter toeval") straks in het lees- en recensiemandje terechtkomt...

Een dosis voor te proeven Wespelaer valt alvast te lezen via de navolgende Lannoo-link: https://www.lannoo.be/sites/default/files/books/issuu/9789401452915.pdf

#gianniwespelaer  #uitgeverijlannoo   #ikhebaltijdmijneigenkoersgereden  #vremdetweet


donderdag, april 26, 2018

Je stopt, je huilt, je vloekt, je rust...

Zeker... We hadden al het zowat onsterfelijke 'Ploegsteert' van Het Zesde Metaal. Maar dit, "Nooit naar nergens" van Yevgueni, beste Bitossi-fans, doet daar ook na veelvuldige streaming in niets voor onder! Juich wielerfreaks van alle Lage Landen. Zing en hou het droog en ingetogen!

(...)
Het is de berg tegen je benen
Het is de kop tegen je lijf
't Is doen zonder te denken
Je stopt, je huilt, je vloekt, je rust
En stampen, stampen

Nooit naar nergens, altijd vrij
(...)


 

De songtekst bij Muzikum.eu
Thuissite Yevgueni




woensdag, april 11, 2018

Wielerjaarboek nr 43 van Bernard Callens

Eindelijk hebben we hier na, het dient gezegd een fijn gesprek in Blankenberge, het 43ste (!) Wielerjaarboek van Bernard Callens in handen. Het boek blijft, samen met de jaarboeken van ondermeer Velo van Joël Godaert en Tony Landuyt en De Internationale Wielergids, een onmisbaar ding voor wielerfanaten. Niet in het minst voor zij die ook het jeugdwielrennen op de voet willen volgen, want nét daarin excelleert het jaarlijkse standaardwerk van Callens.

Zijn eerste wielerjaarboek dateert al uit het gezegende jaar 1975, ooit
door ons, waar is de tijd, ook al opgehaald in Blankenberge. Sindsdien is Bernard Callens die qua wielermeningen en opiniëring zelden een blad voor de mond houdt, passioneel en zonder omzien op zijn elan blijven doorgaan. Zo heeft de Blankenbergenaar inmiddels zowat in zijn dooie eentje voor bijna een halve eeuw wielergeschiedschrijving gezorgd. Je zou het voor minder en geheel terecht een waar levenswerk noemen. Zelfs het woord “missie” waar men maar beter omzichtig mee omspringt, mag hier toepasselijk worden gebruikt. In een KW-artikel van 16/3/2018 blikt Bernard Callens, samen met wielerjournalist Tom Vandenbussche terug. Na te lezen via deze link.


zondag, april 08, 2018

Parijs Roubaix is een Gevoel

Parijs-Roubaix is geen koers maar een Gevoel!

woensdag, maart 28, 2018

Twintig jaar KOERSmuseum!

Time flies like wheels on a gravel road” of wat had je gedacht. Gisteren werd in het Roeselaarse wielermuseum dat net met de nieuwe naam KOERS werd gezegend, het twintigjarig bestaan gevierd. Twintig jaar al maakt en schrijft
Jacques Sys (l) over Top 1000 van de Belgische wielrenners
men in Roeselare de geschiedenis van de koers. En van de fiets. Het museum, neemt straks na een tijdelijk verblijf in de Paterskerk opnieuw zijn intrek op de vertrouwde oude locatie aan het Polenplein. De heropening van het totaal gerenoveerde wielerpand staat gepland voor zondag 9 september 2018. Gisteren werd dan ook in het ruime en warme gezelschap van de "Vrienden van het Wielermuseum" op serene wijze afscheid genomen van de Paterskerk. De Vrienden, die maar wat graag door het leven gaan als de Jempi's, kregen onder de vorm van een kom soep en een paar sneden brood een passend en sober laatste avondmaal geserveerd. Maar veel verrassender nog was de attentie die hen later bij het afhalen van hun nieuwe lidkaart te beurt viel. Elk lid van de Vrienden werd gisterenavond immers een cadeau-exemplaartje aangeboden van het imposante boek de "Top 1000 van de Belgische wielrenners" van Jacques Sys. Het boek dat recent ook al in het Wielermuseum werd voorgesteld, heeft alles om nu al de status van topklassieker te claimen. Achteraf was er in de buurt van de Paterskerk dan ook geen enkele "Jempi" te vinden die na de viering niet dankbaar én met de gelukzalige glimlach van de grote wielerdagen blijgemoed naar huis trok. Zéér graag op dus naar nog 's twintig mooie wielerjaren!


#KOERSmuseum #vanrsl #wielergeschiedenis

Extern:
KOERSmuseum.be
wielermuseum.be
Het wielermuseum onderweg
Stad Roeselare
Top 1000 van de Belgische wielrenners

zondag, maart 18, 2018

Un capolavoro!

Dat was het zeker, die raid gisteren in Milaan-Sanremo van Vincenzo Nibali: "Un capolavoro!". Een meesterstukje. Straf en héél erg verdiend. Vincenzo zal nooit alle vijf de monumenten winnen maar zijn erelijst geeft hem nu al een ereplaats bij de grootste monumenten van het wielrennen...

vrijdag, maart 16, 2018

Al honderd keer

Ik ben misschien al honderd keer de Poggio opgereden. Die helling ligt dicht bij Monaco, waar ik woon. Op training heb ik Milaan-Sanremo al veel gewonnen (lacht). Dan rijd ik er mijn vrienden af en denk ik: ‘Ik ga winnen, ik ga winnen!’ Alleen aankomen op de Via Roma, dat is de ultieme droom.

Philippe Gilbert blijft een man naar ons hart! Zelden een blad voor de mond nemend en op late leeftijd nog altijd even blij als een kind dat ie op een fiets mag zitten! Na zestien jaar (16!) bestaan als wielerprof nog even gretig als toen ie in 2002 zijn debuut maakte... #striveforfive... Hier geloven wij er alvast in!


donderdag, maart 15, 2018

Aanstormende jonge sprinters

Lookalikes in het peloton? Als je't mij vraagt lijken die aanstormende jonge sprinters in meer dan een opzicht wel echt op elkaar... Gisteren was Fabio Jakobsen aan het feest in Nokere. Maar het antwoord van Kristoffer Halvorsen zal volgens mij niet lang uitblijven...


Kristoffer Halvorsen (Nw)
(2018 Team Sky) °13/4/1996
Fabio Jakobsen (Nl)
(2018 Quick Step Floors) °31/8/1996




maandag, februari 12, 2018

#Multitalented

dinsdag, januari 30, 2018

De mooiste trui voor het wielerjaar 2018?

















De mooiste trui voor het wielerjaar 2018? Ik denk dat ik toch maar weer 's voor het sobere zwart-wit ga van Team Sunweb... Een tintje Carpano en een toefje Peugeot... Met zelfs een heel klein vleugje Watney's er  doorheen gemengd. Meer moet het eigenlijk niet zijn. Sober, herkenbaar en wat mij betreft nog oogstrelend ook...

En voor wie nog voor veel meer retro gaat zijn er bijvoorbeeld sites als deze... En deze...

Extern:
Wielerfanaat Diederik Degryse brengt vintage wielertruitjes opnieuw uit
Magliamo.be
Retrowielershirts.nl
Centrum RVV - de Retroshop


vrijdag, januari 26, 2018

Whereabouts everywhere...

Er is de voorbije dagen nogal wat te doen geweest rond de "whereabouts" in de koers. Maar het is vooral het oubollige computersysteem dat de renners zorgen baart en op de heupen werkt. Het WADA
werkt namelijk met het ADAMS-systeem waarover iedere renner-gebruiker het eens is dat het in tijden van snelle applicaties allerhande compleet verouderd, traag en omslachtig is. Een gsm-tracker of zelfs een chip in de arm… Mannen als Nikolas Maes en Mathias De Witte zouden de gedachte niet eens afwimpelen als het hele dopingbestrijdingssysteem er maar wat gebruiksvriendelijker door zou worden. Straf! Je zou met het idee van een ingeplante chip 's bij pakweg een Amerikaan moeten aankloppen... Toch, heren van het WADA en van de UCI, zou een degelijk werkend meldsysteem eigenlijk niet een van jullie prioriteiten kunnen zijn voor het wielerwerkjaar 2018? Een hedendaagse snelle applicatie zou immers veel kommer en kwel uit de wielerwereld helpen... Als de meeste renners helemaal mee zijn met de wereld van vandaag mag je dat evenzeer verwachten van hen die ze dagelijks of zelfs met het uur aan verregaande controles onderwerpen!

Extern:
Waarom zijn de renners boos op de website (Het Nieuwsblad)
Échte coureurs lijken geen nood te hebben aan privacy (Wielerverhaal)
UCI Whereabouts error stops Lambrecht from debuting at Tour Down Under (Cyclingnews)
Whereabouts niet in strijd met mensenrechten (NOS)
Whereabouts Program (UCI)

donderdag, januari 25, 2018

Für Elise

zaterdag, januari 06, 2018

Het verhaal van de Planckaerts - A never ending story

In 2018 rijden er opnieuw drie Planckaerts in het profpeloton. Als je’t ons
Eric, Sture, Gösta and Tomas Petterson - WK Mendrisio 1971
vraagt rédelijk uniek toch, die Planckaert-story in de koers. Iemand die de naam Planckaert mag dragen blijft vaak op een vreemde manier voorbestemd om op een snelrijdende fiets te gaan zitten. Al dan niet onder het mooie motto "Push harder than yesterday, if you want a different  tomorrow". Voorwaar “A never ending story", dus, dat verhaal van de Planckaerts!. Eerder waren er al Jef, tweede in de Tour van 1962, en André uit de directe buurt van Otegem. Daarna kwamen Willy, Walter en Eddy, om als prominente inwoners van Nevele het eerste trio te vervolmaken. En in 2018 zijn er Baptiste, Edward en Emiel. Succes mannen! In het Zwevegemse kan het nieuwe wielerseizoen 2018 niet snel genoeg beginnen.

En o ja,  ondertussen vragen wij ons hier, in afwachting van, af hoe het vandaag de dag nog zou gaan met... de Pettersson-brothers? Want, Erik, Sture, Gösta en Tomas, samen tussen 1967 en 1969 goed voor drie WK-TTT-titels en een zilveren Olympische medaille,  waren die niet met vier?


Extern:
De Zwevegemse Planckaerts: een heerlijk "ouderwets" gezin
The Pettersson Brothers - Fåglum brothers. Erik, Sture, Gösta en Tomas
Tomas Petterson wordt zeventig – Ronny De Schepper – Jan De Smet

dinsdag, januari 02, 2018

Bloemenmeisje






















De beeld-databanken die meer en meer gedigitaliseerd en ontsloten worden en daarmee ook steeds vaker op de sociale media terechtkomen zijn ook voor de wielerliefhebber een ware zegen. Dichter Philippe Cailliau die met een aantal wielergedichten eerder als gast te vinden was op de Geelzucht-bladzijden ("Vijf dichters verslaan de Tour"), kwam zo via de Facebook-bladzijde "Ge zè van Diest as..." abrupt op het spoor van een foto van “zijn moeder als jong meisje”. Op de foto staat Erna Boonen (wed. Jozef Cailliau), de moeder van de dichter, helemaal rechts onderaan als bloemenmeisje van dienst. Ze reikte in het gezegende jaar 1949, amper zestien toen, na afloop van een plaatselijke wielerwedstrijd voor liefhebbers de bloemen uit aan Jef Schils. Deze wielrenner die afkomstig was van Kersbeek-Miskom - wat een schitterende naam voor een dorp - was beroepsrenner van 1952 tot 1965.  Hij werd in 1952 als jonge prof al meteen Belgisch kampioen in Deinze, won onder meer in 1953 Parijs-Tours en was naar verluidt een hele goeie vriend van niemand minder dan Fausto Coppi.
In 2013 verscheen over Schils nog een wielerboek van Louis Ruytinx en René Kleynen met als titel "De overwinningen van Jef Schils".

Erna Boonen (géén familie van, of het zou van heel ver moeten zijn) is enkele weken geleden op 15 december 2017 85 jaar geworden. Alsnog onze mooiste gelukwensen, Erna!


Extern:
Website Philippe Cailliau
Geelzucht-Dichters kleuren de Tour (2010-2014)
Geelzucht, Editie 2014
Ge zè van Diest as... (Facebook-pagina)
De overwinningen van Jef Schils - Boek van Louis Ruytinx en René Kleynen
Jef Schils op de Wielersite



maandag, januari 01, 2018

Aan iedereen






















Ook bij 'Het hart van Bitossi' kunnen en willen we niet achterblijven... Aan iedereen een gezond, creatief, waakzaam, sportief en fietsvriendelijk 2018!

("Uit liefde voor het vehikel")
(#Defietsalsvehikel002")

dinsdag, december 26, 2017

Fietsen in Oostende
























"Fietsen in Oostende"

Waar de fiets af en toe halt houdt, moet er worden gerust! Even uitwaaien in december, de blik op oneindig... Mét zicht op zee!

(De fiets als Vehikel-001)

donderdag, december 21, 2017

"Je hebt terug punch" - Voorstelling Etappe#06

Het is bekend dat het Roeselaarse Wielermuseum een ideale pleisterplek is voor mensen met diepwortelende wielernostalgie. Maar het WieMu is méér dan
Etappe#06
dat. Veel meer. Het is in de eerste plaats ook een plaats voor historici en geïnteresseerde particulieren die oog hebben voor het bewaren en het ontsluiten van de fiets- en koersgeschiedenis. Geschiedenis kan, maar hoeft immers niet noodzakelijk eenduidig te zijn en enkel nostalgie op te roepen. Dat hebben ze in Roeselare goed begrepen. Naar aanleiding van de voorstelling van Etappe#06, het tweemaal per jaar verschijnende magazine, stelde het Wiemu eergisteren, dinsdag 19/12/2017, zijn “Raad van patrons en commissarissen” voor. Het is een wat ongemakkelijk bekkende naam voor een uitgelezen gezelschap van wielerprominenten en ex-wielrenners, een soort raad van wijzen die in de toekomst mee richting wil (en zal) geven aan de koers die het Wielermuseum wil inzetten. Alle namen hier meegeven zou ons tot een wel heel lang lijstje leiden.

Ruben Van Gucht haalde voor de gelegenheid een aantal van deze “patrons en patronessen” voor zijn microfoon. Het leverde onderhoudende en leerzame gesprekjes op. Van Ludo Vandromme hoorden we hoe Campagnola wellicht in de loop van de jaren niet goed heeft opgelet waardoor het op de fietsmarkt uiteindelijk zwaar overvleugeld werd door zijn Japanse concurrent Shimano. In Etappe#06 staat over die clash een indringend stuk van Valerie Van Avermaet. Een andere patron Toon Claes toonde zich met veel gevoel voor ironie een voorvechter van de echte col die de Mont Ventoux is. Daartegenover is L’Alpe d’Huez met die breed uitwaaierende buitenbochten volgens Claes nauwelijks meer dan een veredelde molshoop (!). Ook het vrouwenwielrennen kwam tijdens de gesprekken met de 'patrons en commissarissen' uitgebreid aan bod. De rol van de media lijkt eens te meer cruciaal om de dameswedstrijden de verdere broodnodige vaart te geven. Schrijnend is en blijft dat topwielrensters van bij ons nog altijd nauwelijks meer dan een habbekrats verdienen. Wraakroepend! Verzamelaar Eddy Verbust sprak zijn liefde uit voor de piste, tenslotte toch de enige wielerwedstrijd waar je de renners altijd ziet. Heel graag kwam Verbust ook terug op een persoonlijk moment van glorie toen hij als kind twee wielen van Rik Van Looy naar diens wagen had mogen dragen. Iemand had met 'Le signal de Lure'
Dirk Roofthooft
nog een geheimtip voor de klimmers onder ons in petto. Heidi Vandevijver plaatste kanttekeningen bij de kwalijke tendens om de huidige koersfiets nog lichter te maken dan de ampele 6,8 kg die hij nu al heeft. Voor hét alles-vertederende moment van de avond zorgde acteur én Wiemu-patron Dirk Roofthooft die een brief voorlas die hij op 9/8/1971 als twaalfjarige schreef aan zijn toenmalige idool Herman Vanspringel. De brief kwam uit een kladschrift
(“Rennersalbum nr 8”) waarin Roofthooft als jongen alles verzamelde over ‘Monsieur Bordeaux-Paris’ dat hij maar kon vinden. In zijn schrijven stelde de jonge Roofthooft met jeugdige blijdschap vast: “Herman, je hebt terug punch”… Voorts waren er nog intermezzo's van Bart Vanreusel die een wielerstukje (“Brievenbus”) en een gedicht over cyclocross van Jan Boerstoel las en van accordeonist Wilfried Declerck die voor eigen versies van de wieler-evergreens Ploegsteert” en “Miene Velo” zorgde.

Het nieuwste nummer van Etappe, Magazine over historische fietshelden, Etappe#06, staat helemaal in het teken van de tweehonderdste verjaardag van de fiets. Onder de redactie van Thomas Ameye & Dries De Zaeytijd brengt het tijdschrift bijdragen bij elkaar die twee eeuwen fietsgeschiedenis tot leven wekken.

Een verkorte weergave van de inhoudstafel:

De fiets van de infanterist
De eerste wielerwedstrijden op Belgische bodem
Van loopfiets tot rijwiel. De evolutie van de fiets in vijf stappen.
Van wieleren tot mollemalen. De fiets en wielersport door taalkundige ogen.
Shimano versus Campagnolo
Kunstige kopplaatjes.
Fietsen Hallaert. Leven en werk van twee generaties West-Vlaamse velomakers.
Sightseeing bij Lotto-Soudal. Op bezoek in de service course van een professionele wielerploeg.
Koers, kerk en politiek: de eerste wielerwedstrijden op Belgische bodem in het jaar 1869. Fietsfanaten over hun liefde voor de fiets.
Herman Vanspringel is Bordeaux-Parijs en omgekeerd.

(…)

De diverse bijdragen zijn van de hand van Jan Boesman, Dries De Zaeytijd, Stijn Geys, Rudy Nuyts, Pascal Delheye, Woud Demasure, Stijn Knuts, Peter Ouwerkerk, Benedict Vanclooster, Fieke Van der Gucht, Valerie Van Avermaet en Stijn Vanderhaeghe.

Etappe#06 kost 9,95 euro en is verkrijgbaar in het Roeselaarse Wielermuseum en in de boekhandel.

Meer info: Wielermuseum Roeselare

maandag, december 18, 2017

RIP Marc Van Eeghem

Vrijdag laatst, 14/12/2017, is na een ongelijke strijd Marc Van Eeghem overleden. Wonderlijk acteur, warm mens, groot koersliefhebber... We zullen Marc missen! Onderstaand fragment om hem ook op de "Hart van Bitossi-bladzijden" blijvend te eren.





vrijdag, december 08, 2017

Lichtgevend

De fiets hemzelve! Of hoe Brugge met Kerst & Eindejaar toch nog een paar wieltjes weet bij te zetten... (Fietsparking Markt, Sint-Amandsstraat - do 6/12/2017)




















donderdag, november 09, 2017

Paul Haghedooren - Twintig jaar alweer...

Vandaag 9/11/2017 is het alweer twintig jaar geleden dat wielrenner Paul Haghedooren (11 oktober 1959 - 9 november 1997) is overleden. Op het strand van Knokke-Heist  bezweek de oud-renner tijdens een strandloopje
op zondag 9 november 1997 aan een plots hartfalen. Hij was net 38 jaar geworden. Haghedooren had van moeder natuur niet het allergrootste talent meegekregen maar compenseerde dat door zijn grote werkkracht en temperament. Met de titel van Kampioen van België haalde hij wellicht het maximum uit zijn wielercarriëre die hij ondanks enkele eerdere onregelmatigheden aan het hart, na twaalf jaar profbestaan (1982-1994) nog voortzette bij de elite zonder contract. In Halanzy pakte hij op 23/6/1985 erg verrassend de Belgische kampioenentrui door in een raar verlopen sprint de veel vlugger gewaande Claude Criquielion en Rudy Dhaenens te verslaan. Jammergenoeg is geen van de drie nog bij ons onder de levenden. Van een dramatisch podium gesproken.

In het gezegende jaar 1981, toen Haghedooren nog bij de beloften reed, schreef ik een, toegegeven, wat 'gezwollen' ode die even later werd opgenomen in mijn dichtbundel 'De hel van het Noorden' (Vers, 1982). Het gedicht werd mij toen ingegeven door het temperament van de jonge renner die door gebrek aan snelheid aan de aankomst vrijwel altijd geklopt werd, maar zich vooraf toch nooit verloren gaf.







































De hel van het Noorden - Wielersportboeken
Betreurde Waregemnaar smeerde Criquielion een van zijn grootste nederlagen aan.


Wegrit Heren - BK - Halanzy - 23 Juni 1985 -De uitslag

1 Paul Haghedooren (BEL)    Lotto - Merckx - Campagnolo - Vermarc   
2 Claude Criquielion (BEL)    Hitachi - Splendor - Sunair - Marc   
3 Rudy Dhaenens (BEL)    Hitachi - Splendor - Sunair - Marc   
4 Rudy Pevenage (BEL)    Del Tongo - Colnago - Samet - Candy    7"
5 Noël Segers (BEL)    Tonissteiner - Torhout Werchter - BASF   
6 Eric Van Lancker (BEL)    Fangio - Marc - Mavic - Ecoturbo - Alan   
7 Jean-luc Vandenbroucke (BEL)    La Redoute - Cycles MBK   
8 Guido Van Calster (BEL)    Ariostea - Benotto   
9 Ludo Peeters (BEL)    Kwantum - Decosol - Yoko   
10 Ludo De Keulenaer (BEL)    Panasonic - Raleigh







woensdag, november 08, 2017

De Flandriens - The morning after

Gisteren werden in Oostende niet minder dan acht 'Flandrien'-trofeeën uitgereikt. Verrassingen vielen daarbij na 'dit jaar van de Belgen' niet echt te noteren. Greg Van Avermaet won al voor de zesde keer (!), zij het wel heel nipt voor de onverwoestbare Philippe Gilbert. Andere laureaten die we hadden
Tegen een Flandrien zeg je geen nee!
verwacht: Sanne Cant, Christopher Froome, Mathieu Van der Poel, Julien Vermote... Ook bij de jongeren weinig dat niet te voorspellen viel. Bjorg Lambrecht kreeg de trofee al voor de tweede opeenvolgende maal bij de beloften. Al kreeg hij dit jaar wel stevige concurrentie van, ook al een nieuw godenkind, eerstejaarsbelofte Jasper Philipsen. Tweemaal de beloftenflandrien winnen, weinigen hebben dat de kleine Knesselarenaar voorgedaan. We kijken hier, en wij niet alleen, al heel erg uit naar zijn wel erg vroege profdebuut. Bij de nieuwelingen ging de eer naar Milan Fretin. De beste junior was dan weer Loran Cassaert uit Ardooie. Hij haalde het voor de andere genomineerden Ilan Van Wilder en Thibaut Ponsaerts. De grootste verrassing in die categorie was misschien nog wel het feit dat ene Remco Evenepoel die in het voorjaar van 2017 zijn voetbalcarriëre on hold plaatste om ... coureur te worden, vooraf niet was genomineerd. De talentvolle Evenepoel die meteen voor het WK in Bergen werd geselecteerd maar daar tegen massa's pech aanliep, liet in die enkele maanden dat hij pas coureur is, zijn meer dan gewone aanleg zien... Een bijzonder mooi verhaal, toch, dat voor Remco vroeg of laat misschien wel een "Flandrien-vervolg" krijgt...

Aanleiding voor ons om hier vandaag 's een oud knipsel uit de archieven op te duiken: "Vader Patrick Evenepoel liet op 23/5/1992 zijn eerste profzege noteren". Op de eerste van zoonlief is het nog even wachten... Hoewel... Afspraak binnen twee-drie jaar?

#RemcoEvenepoel #Flandrien #GalavandeFlandrien #wielerarchieven


Nieuwsblad-Sportwereld - Ma 25/5/1992




dinsdag, november 07, 2017

De Flandriens - editie 2017