donderdag, maart 21, 2019

Koers is kunst! En poëzie!

























Koers is kunst! Wie zou ik, met dat eeuwige Bitossi-hart van mij, zijn om daar, bij de aanvang van dit nieuwe en zoveelste wielervoorjaar, maar even aan te twijfelen! Koers is kunst! is vandaag ook de titel van een boeiend en bijzonder ‘freewheelend’ essay dat dichter en Geelzuchtcopain Frank Pollet schreef voor het nieuwste nummer van Poëziekrant.

Omdat het in het wielrennen tenslotte evenzeer om de gang van de seizoenen, religie en emoties draait. Omdat de koers ook kunst kan zijn. Omdat het wielrennen is zoals het leven zelf…”…

Het volledige artikel kan intussen nagelezen worden via deze Fietsvarianten-link van Miel Vanstreels.

Extern:
Koers is kunst bij Fietsvarianten van Miel Vanstreels
Poëziekrant 2, 2019





















zondag, maart 17, 2019

Van Foligno naar Fossombrone. Van Nice naar de Col de Turini.

Er zijn van die dagen die uiteindelijk zonder dat je het had verwacht uitgroeien tot memorabele wielerdagen. Gisteren, zaterdag 16/3/2019, was er zo een. Twee spectaculaire finales, die in de Tirreno naar Fossombrone en die in Parijs Nice met aankomst op de Col de Turini rolden zich kamerbreed en vol ingehouden spanning over het televisiescherm uit.

In Italië was de absolute held Alexej Lutsenko. Met nog wat meer ongeluk dan hij al had, was de Kazakse kampioen net zo goed de algehele schlemiel van de dag kunnen worden. Twee keer viel hij, werd bijgehaald op 700 meter van de finish en klopte drie man die uit de achtergrond waren teruggekeerd (Adam Yates, Primoz Roglic en Jacob Fuglsang) toch nog fijntjes in de sprint. Van een apotheose gesproken.

In Parijs-Nice pakte Philippe Gilbert dank zij een vroege vlucht met een ruime 
kopgroep van 39 man, ei zo na in zijn ouwe dag nog de leiderstrui in ‘de koers naar de zon’. Maar het mocht niet zijn. Egan Bernal snelde in wat overbleef  van het peloton weg naar de top van de Col de Turini toen bleek dat zijn ‘kopman’ bij Sky Michal Kwiatkovski wat al te magertjes uitviel in de klim en onherroepelijk uit de wielen moest. Het is niet de eerste keer dat dit de eergierige Pool overkomt. Enkel Nairo Quintana kon nog gelijke tred houden met het nieuwe internationale wonder van de wielersport dat Bernal heet. Na afloop kreeg de jonge Colombiaan (hij is een klein half jaartje ouder dan onze Bjorg Lambrecht die twee jaar geleden in de Tour de Savoie Mont Blanc en ook in de Tour de l'Avenir nog zowat gelijke tred kon houden met Bernal) de gele leiderstrui uit handen van de grootste ever, Eddy Merckx…

Kan het symbolischer voor de nabije toekomst van de koers? Ik dacht het niet! En wie weet maakten we gisteren in een soort "afwisseling van de macht"-gegeven niet een zeldzaam scharniermoment of zeg ik beter 'ijkpunt' van de geschiedenis van het moderne wielrennen mee...

(Notitie van zondag 17 maart 2019)


zaterdag, maart 16, 2019

Radio Koers: een ode aan de Radio én de Verbeelding

Op uitnodiging van de organisatoren van Wingene Koerse was Christophe Vandegoor gisterenavond te gast in CC De Feniks te Wingene. Voor deze bijzondere gelegenheid was de Feniks aangekleed, zegmaar uit haar as verrezen, als een heus Koerscafé... Chips, Kwaremont en ander wielerbier bij de vleet. Laten we het maar meteen zeggen zoals het is: "Radio Koers" is een boeiende voorstelling. De titel dekt helemaal de lading want Christophe Vandegoor houdt zijn voorstelling heel auditief. Een deskundig en intussen ervaren radiocommentator waardig. Radiopassages, persoonlijke wielerverhalen, stemfragmenten en erg mooie live muziekfragmenten larderen de voorstelling. Wie - andere wielervoorstellingen uit het verleden als die van Karl Vannieuwkerke en Michel Wuyts voor ogen houdend - had gehoopt om veel beeldmateriaal te zien krijgen, bleef wel wat op zijn honger zitten.

En terecht, want dit is niet echt het opzet van 'Radio Koers'. Christophe Vandegoor blijft immers op en top een man van het gesproken én naar blijkt ook van het muzikale woord. Tussen zijn eigen warme verhalen door staat hij genuanceerd en niet zonder deemoed stil bij bij de markante wielerpersoonlijkheden als die van onder meer Gerrie - de Kneet - Knetemann, Andre Greipel, Mark Cavendisch, Frank VDB en sir rock’n roller-caster Bradley Wiggins. Hij heeft het met ingehouden weemoed en piëteit over zijn eigen korte carrière bij de nieuwelingen en de junioren. We maken met hem die ene glorieuze dag van 12/6/1988 mee toen hij, zelf jeugdwielrenner met meer gabariet dan talent, in Gellik zijn eerste, én enige wedstrijd won. “Vandegoor wint millimeterspurt” kopte de krant in een kort en ontroerend wielerbericht.

Radio Koers zet onze verbeelding aan het werk, laat de sprinters op ons los, en zet ze voor onze ogen neer zoals ze zijn: macho’s-van-de-koers-met-bijzonder-kleine-hartjes. Maar vooral ook de muzikale live-fragementen maken van Radio Koers een bijzonder spektakel. De twee muzikanten, Gert Bammens en Hans Vandiest waarmee Vandegoor voor deze voorstelling de baan optrekt, zijn vakmensen. De mooie rockstem van Bammens zorgt voor roerende én beklijvende covers van onder meer Neil Young (Hey hey, my my – Out of the blue) en Johnny Cash (Hurt: I focus on the pain. The only thing that’s real). Af en toe zingt Vandegoor zelf en doet zoals bij een cover van een song van rowwen hèze helemaal niet onaardig. Ook zijn slotsom, een reeks serene kanttekeningen rond doping en andere Armstrongachtige schaduwklopgeesten van de koers, mag er zijn. Passie brandt ondanks alles ook een nuchtere en kritische radioverslaggever als Christophe Vandegoor nog altijd, én na zoveel ‘radiodays’, vooruit. Passie, da’s het hoge woord en zo mag je het zeker noemen! Maar altijd wel met een nuancerende ‘maar’ er achteraan. In een door het beeld veelbelaagde wereld kan zo’n stem als die van Christophe Vandegoor ons alleen verblijden!


Extern:
Website Christophe Vandegoor en Radio Koers
Website Wingene Koers-De Stoempers
Radio Koers in de Feniks (Facebook-Event)

#RadioKoers #ChristopheVandegoor #Wingene #Wingenekoerse




zondag, maart 10, 2019

Willy Van Neste 75!

De tijd slijpt ons als ruwe brokken porfier! Mag ik vandaag Willy Van Neste veel geluk wensen met zijn 75° verjaardag. Ja hoor, dat mag ik. Willy Van Neste (° Zwevezele, 10 maart 1944) maakt vandaag op zijn tijdsmachientje driekwart eeuw vol. En in al die tijd lijken de jaren nauwelijks vat op hem te 
hebben. Luimig en goedlachs blijft de gele- en groenetruidrager van de Tour van 1967, waarin hij de 2° rit won en daarmee zijn geboortedorp Zwevezele op zijn kop zette, zich welgezind in oude en jonge wielerkringen bewegen. In het boek “Top 1000 van de Belgische wielrenners” van Jacques Sys dat ondertussen een heuse wielerbijbel is geworden, wordt Willy Van Neste omschreven als een “eeuwige vechtjas” die zich nooit gewonnen gaf. En da’s een typering die hem als gegoten zit. Blijft zitten.  Opgeven was zelden aan Willy Van Neste besteed. Een opgave was voor hem noch min noch meer een vernedering. Misschien ging de jonge Van Neste zich als renner wat al te vroeg en eigenlijk al van in het begin van zijn carrière wegcijferen in dienst van een kopman.

Té vroeg? Het zou kunnen. In zijn wielercarrière - hij was profwielrenner van 1966 tot 1976 - reed hij in dienst van mannen als Herman Van Springel (bij Mann), Joop Zoetemelk (bij Flandria) en Lucien Van Impe (bij Sonolor). Het belette Van Neste niet om in de legendarische Giro van 1968 vijfde te worden na Eddy Merckx, Vittorio Adorni, Felice Gimondi en Italo Zilioli! Namen die ook nu nog klinken als klokken. Dat zijn naam daar gedurende zijn loopbaan af en toe tussen mocht staan is voor Willy altijd een goeie reden geweest om met meer dan voldoening op zijn carrière terug te blikken.

Geniet van deze dag en alle dagen die volgen, Willy!


Extern:
Willy Van Neste bij Procyclingstats
Willy Van Neste op de Wielersite 
Top1000 van de Belgische wielrenners – Jacques Sys
Momentje Camera-kijken (Vr 7/10/2016-Zwevezele Koerse)





















Met dank aan @perempictures (Peter Remmerie) voor bovenstaande foto.
(Zwevezele Koerse, vrijdag 7/10/2016)



zaterdag, maart 02, 2019

De fiets toont hoe een mens in elkaar zit...

Enkele notities bij de start van het nieuwe wegseizoen.



Het nieuwe wegseizoen mag dan al sinds januari helemaal op gang gekomen zijn, bij ons, hier, in deze bijwijlen grimmige laagvlakte van Koers en Koren telt het nu pas helemaal voor écht. Vandaag start om 11:35 u. in Gent immers de 74° editie van de Omloop Het Nieuwsblad. Favorieten zat. Animo troef. Vandaag en op alle zenders: de Omloop Het Nieuwsblad

En het hart zou Het Hart van Bitossi niet zijn als we jullie niet voor de gelegenheid zouden trakteren op een trosje stichtende wielerquotes die we de voorbije weken voor u en voor onszelf bewaarden. Aan het slot van het rijtje doen we er zelfs nog enkele pertinente beginnersvragen bovenop. Zo zijn we hier.


Bij de Omloop gedraagt het peloton zich zoals op de eerste schooldag: opgenaaid en gebrand om zich van zijn beste kant te tonen. Voor mij voelt het openingsweekend als een eerste rapport: je hebt hard gewerkt en je wilt weten wat het heeft opgeleverd.
(Jasper Stuyven in Knack, 27/2/2019)

Het wielrennen is anders geworden. Door de vele wedstrijden en het vele reizen. Dan zit ik in een hotel en weet ik niet eens meer of ik in België, Amerika of Frankrijk ben. Het is mij soms gewoon te veel. Ik ben blij dat het nog maar een paar jaar duurt. Het is onmogelijk voor mij om nog vijftien jaar in deze wielerwereld te moeten doorbrengen.”
(Peter Sagan op 6/12/2018 in Het Nieuwsblad)

 “Wow, mijn langste koers ooit”. Dit las Remco Evenepoel amper twee minuten na zijn eerste profwedstrijd trots af van zijn gloednieuwe Bryton-fietscomputer.
(Het Nieuwsblad - maandag 28 januari 2019)

Ik deed gisteren nog de spiegeltest. Ken je die niet? Gewoon voor de spiegel staan en kijken naar de aderen op de benen. En de strakke buik. Die test was prima en dat geeft vertrouwen. Dus: de goden mogen echt niet meer kwaad zijn.
(Oliver Naesen in Het Nieuwsblad van 19/2/2019)

En Naesen in Humo van Woe 27/2/2019: "Op de vijf minuten test duwde ik gemiddeld 527 watt (of 20 watt meer dan een jaar geleden). En op de 20-minuten test kwam ik uit op 429 watt."
Wie van ons doet beter?

Hij was een vechter en ik was niet klaar om hem te verliezen”.
(Andrei Tchmil in Het Laatste Nieuws van woe 27/2/2019 over de dood van good old Jef Braeckevelt.)

Ik kijk echt enorm hard op naar Mathieu van der Poel. Ik ken hem van bij de jeugd en hij stak er toen al met kop en schouders bovenuit. Hij is een geweldige renner en zal nog veel mooie koersen winnen. Ikzelf kan nog niet van het wielrennen leven, maar binnen een jaar hoop ik dat wel te kunnen doen. Voorlopig help ik mijn schoonvader nog, die is osteopaat en helpt mensen om een ideale positie te zoeken op hun fiets.”
(Bas van der Kooij na zijn overwinning in Rit2 van de Ronde van Antalya in Het Laatste nieuws van 22/2/2019)


De fiets toont hoe een mens in elkaar zit. Hoe je koerst, dat is ook hoe je leeft
(Philippe Gilbert in Het Nieuwsblad Za 23/2/2019)

Enkele pertinente vragen

Tot slot nog enkele pertinente vragen, vergezeld van, omdat we het net als de man van Vai Vai Mauro niet kunnen laten, enkele voorspellingen:

<> Wie wint vandaag de Omloop? Oliver Naesen, Jasper Stuyven, Wout Van Aert, Dylan Van Baarle, Tim of Tiesj of toch maar… Jasper Philipsen? Een tikje chauvinistisch laten we voor een keer die garde sterke Denen maar even buiten beschouwing.

<> Maakt Peter Sagan – dit keer voorzien van een indrukwekkende zware pornosnor – er opnieuw een grand cru-jaar? Meent ie het als ie zegt dat hij het “allemaal een beetje beu geworden is”?…

<> Hoeveel keer zullen Michel Wuyts, Karl Vannieuwkerke  en José De Cauwer tijdens hun rechtstreekse zenduren teruggrijpen naar hun intussen gevleugelde stoplap Het zou zomaar ’s kunnen”?

<> Primoz Roglic, die vandaag de eerste editie van de UAE-Tour op zijn naam zal schrijven zien we hier als grote kandidaat om de Tour te winnen. Zeker nu ie Laurens De Plus in steun gekregen heeft. Of zou het Sky-team met Christopher Froome, Geraint Thomas en het goddelijke talent uit Colombië Egan Bernal nog één keer de rangen kunnen sluiten? Aan het eind van het seizoen wordt The Team immers naar alle waarschijnlijkheid ontbonden. Overigens is de tijd om te oogsten voor de Sloveense gewezen schansspringer helemaal aangebroken. Zeker nu er in zijn eigen land in de frele figuur van Tadej Pogacar (uit te spreken als Pozjacar) een verblindende nieuwe ster is opgedoken.

<> Hoeveel top-tien-plaatsen rijgen Benjamin Declercq, Eliott Lietaer, Mathias De Witte en Xandro Meurisse dit jaar aan elkaar? En wie van hen mag volgend jaar overstappen naar de World Tour?

<> Wordt Greg Van Avermaet in Yorkshire eindelijk wereldkampioen? Aan de omloop zal het, naar we horen, niet liggen. Of gaat de titel aldaar geheel per verrassing naar ene Sam Samba Oomen, die in het voorjaar aan de nieuwe aankomstlijn van Luik-Bastenaken-Luik al iedereen achter zich heeft gelaten. Daarbij fijntjes Julian Alaphilippe (die de Amstel en de Waalse Pijl) won, met centimeters voorblijvend. (Dit is uiteraard een voorspelling!)

<> Wie wint er dit jaar eindelijk zijn Eerste Ultieme Monument? Jasper Stuyven, Tiesj Benoot Sep Vanmarcke of Yves Lampaert? Of worden ze allemaal, en één voor één, de loef afgestoken door … Mathieu van der Poel? Volgens zijn ploegmaat Stijn Devolder misschien zelfs meer getalenteerd dan Tom Boonen en Fabian Cancellara...

<> Het Wolfpack-team van Patrick Lefevere haalde verleden jaar niet minder dan 73 overwinningen binnen. Nu al zijn ze met Viviani in de UAE-Tour aan elf, als we goed hebben geteld. Is er hoegenaamd een kleine kans dat de indrukwekkende blauwe squadra van Lefevere met Julian Alaphilippe, Yves Lampaert, Eli Viviani, Fabio Jacobsen, Enric Mas, Remco Evenepoel, Alvaro Hodeg, Bob Jungels en zeker niet te vergeten, ouwe vos Philippe Gilbert, toch nog blijven steken op 72?

<> Wat wij ons hier afvragen, is er na zijn halve vrijspraak voor Dokter Mabuse nog een toekomst voor Bernard Sainz in de wielersport? Weggedoken achter de schermen in de duisternis van de wielerhel welteverstaan.

<> Zijn die truitjes van CCC, de ploeg van Greg Van Avermaet, nu mooi of niet? Spuuglelijk of hartverwarmend Blitz?

<> Fabio Jacobsen: "Ik ben sprinter maar mijn wielerhart ligt in Vlaanderen"
(Op 'Wielerflits', 28/2/2019)

<> John Degenkolb hielp met crowdfunding Parijs-Roubaix voor junioren redden. Zou er op termijn voor hem geen plaatsje vrij zijn aan de top van de UCI? Bij moeilijke onderhandelingen zou hij altijd met een bidonnetje naar de Bobo's kunnen sproeien.

<> Komt na het afscheid van de-volgens-Hugo Camps-met-de-hand-geboetseerde Pipo Pozzato, de mooiste jongen van het peloton, Marcel Kittel - dit voorjaar toch al vroeg winnaar van de Trofeo Palma - ooit nog helemaal terug op zijn oude niveau? En zo ja waar en wanneer? En wie zal hem in dat geval de bloemen mét de eventuele al dan niet legale kussen op de wangen kleven?

<> Ook in het wielrennen is er dit jaar een “VAR” op komst. Men weze gewaarschuwd. Eén weggegooid bidonnetje meer of minder kan een verschil maken van minimaal 176 tot 440 euro. Wie voorts op een gevaarlijke manier een drinkbus in het publiek zwiept, kan zelfs tot 881 euro moeten neertellen.

<> Maar laten we onze vooruitblik vooral niet met een laatste vraag eindigen maar de intense wens uitdrukken dat niemand, maar dan ook niemand, dit jaar enig noemenswaardig onheil overkomt! Laat het voor een keer een jaar zonder fatum of vervloeking worden! Het blijft gelden: Hou hen recht en naar behoren!

Extern:
Omloop Het Nieuwsblad-Thuissite
Omloop Het Nieuwsblad-bij-Het Nieuwsblad
Omloop Het Nieuwsblad op Procyclingstats
Touretappe
Wielerflits
Wielerverhaal

De immer alerte voorspellingen van Vai Vai Mauro

Vélo2019







woensdag, februari 27, 2019

Aan de voet van Jebel Hafeet

Gisteren dinsdag 26 februari 2019 zal de wielergeschiedenis ingaan als de dag dat de wielergoden hun meest geliefde postbode, Jef Braeckevelt, opnieuw
tot zich riepen. De innemende ex-ploegleider die ik in mijn Criquielion-jaren een paar keer mocht interviewen mocht je qua koersintellect geenszins onderschatten. Eigenlijk kon je hem als kenner van het reilen en zeilen in het peloton zelfs gerust het etiket ‘gewiekst’ op het voorhoofd kleven. Jef overleed gisteren na een slepende en slopende ziekte in zijn geliefde woonplaats Waregem. Hij rust nu daarboven wellicht voorgoed uit aan de zijde van Claudy, zijn 'champion van 1990 in Soumagne'. Aan familie en vrienden van Jef onze diepste deelneming.

Gisteren was het ook de dag dat de eerste bergrit in de nieuwe UAE-Tour, een samensmelting van de Ronde van Abu Dhabi en de Dubai tour, verreden werd.
De aankomst van de derde rit in deze eerste editie van de Ronde van de Verenigde Emiraten (waar de rijke oliestaten Abu Dhabi en Dubai deel van uitmaken) lag op de klim naar Jebel Hafeet ("Empty mountain"). Een helling van 10,8 kilometer met een gemiddeld stijgingspercentage van 6,6 procent. Het was meteen uitkijken naar de eerste echte klimconfrontatie van de tenoren in deze World Tour-ronde. Hoe zou het gesteld zijn met de lenteconditie van mannen als daar zijn Vincenzo Nibali, Alejandro Valverde en Tom Dumoulin? Dat wilden we weten! Al even benieuwd keken we uit naar de prestaties van de jonge veelbelovende Belgen Bjorg Lambrecht, Laurens De Plus en niet in het minst Remco Evenepoel in dit Emiraten-verhaal.

Aan de ultieme beklimming ging een lange biljartvlakke en ultrasnelle aanloop vooraf waardoor menig klimmer aan de voet van Jebel Hafeet, nog voor het moest beginnen, al zwaar op de adem had getrapt. Zo was Richie Porte, toch net nog tweede geworden in de Santos Tour Down Under (na Deryl Impey) een van de eersten die moest loslaten. Maar ook Lotto-sterkhouder voor de komende klimmende jaren, Bjorg Lambrecht, die vorig jaar in zijn eerste profseizoen op deze klim nog dertiende eindigde, moest al vrij snel de hoofdmacht laten gaan. Bjorg blijkt het in elke ronde nog wat moeilijk te hebben met de overgang van de vlakke naar de eerste klimmende kilometers. Een schande is dat niet. Hij heeft de tijd aan zijn kant. Dat is ook zeker nog het geval voor Laurens De Plus. Die was gisteren, en voor het eerst in Team Jumbo-Vismo-truitje aan het werk, alweer zijn volkomen talentvolle zelf. Wat de Ninovieter kilometerslang (“25 minuten volle bak”) in functie van
zijn kopman Primoz Roglic op kop deed was niet gering. Impressionant zelfs. En wat dan te zeggen van "onze" Remco Evenepoel. In het heetst van de woestijndebatten liet hij wel even los maar reed daarna als negentienjarige nog op zijn eigen tempo naar een uiterst verdienstelijke vijftiende plaats. Alweer STRAF en veelbelovend werk. Ook opvallend knap: de 8° plaats van Remco's jonge ploeggenoot James Knox. Uiteindelijk was het de ex-schansspringer Primoz Roglic die bij de groten nog het meeste initiatief nam. Zijn demarrage kon enkel door de verbluffende jonge Fransman David Gaudu (°1996) beantwoord worden. Dan Martin had al de moeite van de wereld om bij hen aan te harken. Maar uiteindelijk, je zag het zo aankomen, kwam in de laatste 2 kilometers ene Alejandro Valverde (38!) nog vanuit de achtergrond terug om de uitblinkers van de dag fijntjes af te troeven in de sprint. Droog en Cool. Zijn eerste overwinning in de regenboogtrui was een feit. Uitgekiend werk van de meester-indeler. Niemand kent zo goed zijn eigen mogelijkheden én zijn eigen grenzen als de bejaarde leperd Alejandro Valverde. Van een ouwe dag is, voor zover dat nog bewezen moest worden, bij de Spanjaard nog lang geen sprake.

Primoz Roglic en David Gaudu krijgen wél en gelukkig nog een serieuze herkansing, komende vrijdag in Rit 6 met aankomst op Jebel Jais. Maar die dag zal bij ons al alle aandacht - in volle voorbeschouwing - uitgaan naar de openingswedstrijd van “ons wegseizoen”, de Omloop Het Nieuwsblad.

Benieuwd of ook daar niet, net als gisteren met Alejandro Valverde, een ‘ouwe vos’ met de bloemen gaat lopen. Allo Philippe Gilbert?

Stage 3 van de 1st Tour (2.UWT): van UAE University > Jebel Hafeet (179 km)

Uitslag
1. Alejandro Valverde (Spa)
2. Primoz Roglic (Slo) z.t.
3. David Gaudu (Fra) z.t.
4. Emanuel Buchmann (Dui) + 0.04
5. Daniel Martin (Ier) + 0.12

13. Tom Dumolin + 0.44
15. Remco Evenepoel + 0.56
25. Vincenzo Nibali (Ita) + 1.17
26. Laurens De Plus +1.17
45. Bjorg Lambrecht +3.13
60. Richie Porte (Aus) + 7'55"

(Volledige uitslag)

Extern:
UAE-Tour
Omloop Het Nieuwsblad
Op de Helling
Jebel Hafeet
Laurens De Plus




donderdag, februari 14, 2019

Velo 2019 is er!


De onvolprezen wielerbijbel "Velo2019" is er! Alweer een uitstekend ding van de hand van Tony Landuyt en Joël Godaert in een uitgave van "Antilope De Bie Printing". Nu is het nog enkel wachten op het komende nieuwe Wielerjaarboek van good old Bernard Callens.


Extern:
Thuissite Velo - dé jaarlijkse wielerinfo
Velo2019 op de Wielerboekensite

Bevrijding

Van weerbarstige deurklinken gesproken... #DeKoersZitVolGevaren

woensdag, januari 23, 2019

De verborgen motor




Al dateert het boek van Martijn Veltkamp al uit 2015, het blijft terecht een 'lijstjesplakker'!

De verborgen motor. Over de pscyhologie van het wielrennen. Martijn Veltkamp, Uitgeverij Prometheus, Amsterdam, 2015, 242 pagina's - ISBN 9789035143395


zaterdag, januari 12, 2019

En daar zijn we weer!

Het lijkt er op dat er in Cyclingworld nauwelijks nog seizoenen bestaan... Pas goed en wel januari of het nagelnieuwe wegseizoen gaat alweer van start! Down Under, here we come!



Extern:
Vanavond start het nieuwe wegseizoen
Peter Sagan test stalen fietskader

Het is een veel stijvere fiets dan de Specialized Tarmac of de Specialized Venge. Ik probeerde het al eens uit op trainingskamp in Mallorca”, aldus de Slovaakse wereldster. Al lijkt Adelaide vooral het geschikte moment voor de Californische fietsconstructeur om de nieuwe fiets in de vitrine te zetten. Het Santos Tour Down Under Festival of Cycling is in Oceanië numero uno voor de fietsindustrie. Twee jaar geleden reed Sagan hier ook een ‘ride’ met zijn in goud gespoten fiets die vorig jaar uitmondde in een speciale en gelimiteerde PS-fietslijn. (hc)
Bron: Het nieuwsblad, 12/1/2019

zaterdag, december 22, 2018

zondag, december 02, 2018

"The Matchbox" in Knesselare

Gisteren kreeg Bjorg "Matchbox" Lambrecht in zijn geboortedorp zijn officiële supportersclub. Café "De Sportkring" bij Jona en Ronny in Knesselare was 'the place to be'. De belangstelling was groot.

En wie zich mocht afvragen vanwaar die omschrijving "The Matchbox” in het logo van de fanclub vandaan komt... Wel, de uitvinder daarvan is niemand minder dan (ex-)ploegmaat André Greipel. Als grapje noemde de Grote Snelle Duitser, zoals bekend qua fysionomie een ware SUV, Bjorg tijdens zijn allereerste profseizoen "The Matchbox" van de ploeg.

Die omschrijving werd al vlug overgenomen door de andere Lotto-ploegmaats. Een (eerste) bijnaam en de naam van de supportersclub was meteen geboren... Maar tussen de bedrijven door kon je gisteren al bij menig supporter opvangen dat die bijnaam binnen enkele jaren wel 's aangevuld zou kunnen worden met... het glimmende label "King of Knesselare"...

#supporterswetenwaarom #bjorglambrecht #kingofknesselare

Logo Supportersclub Bjorg Lambrecht













28/1/2018 - Cadel Evans Great Ocean Ride
"Marcel Sieberg helpt een handje"




maandag, november 19, 2018

Les jours d'antan

"Facebook is een schatkamer!"
(Uit een FB-bericht van Danny Lefever, man mét een fiets uit Lichtervelde.

woensdag, oktober 24, 2018

Na de voorstelling...



Na de voorstelling van de film "Coureur", het regiedebuut van Kenneth Mercken, ex-wielrenner maar nu vooral filmmaker. Een uitstapje van de "Jempi's", de vrienden van KOERS, het Roeselaarse Wielermuseum. #vanrsl #Coureurdefilm

zaterdag, oktober 06, 2018

George en de jongen

Het blijft te mooi om het ook een kleine maand na datum niet te delen... George Bennett bezorgt tijdens de laatste editie van de Vuelta een kleine jongen de dag van zijn leven...

dinsdag, september 25, 2018

Was getekend: Remco Evenepoel!






Niet eens meer in zwart-wit. Over Bjorg en Remco.

Ik droomde vannacht dat ik op het WK Wielrennen in Innsbruck bij de laatste training mee in de volgwagen van de Belgische ploeg zat! De selectie van de junioren en die van de beloften waren samen op pad.
Ook enkele profs als Tiesj en Tim hadden zich bij het trainingsgroepje aangesloten. Een laatste training met het oog op de wereldkampioenschappen op de weg bij de junioren (donderdag 27/9) en bij de beloften U23 (vrijdag 28/9). De beste Belgische jongeren van het moment reden er in een mooi gezellig pakketje bij elkaar.

De omloop in Innsbruck heet zwaar te zijn. Eerder geschikt voor een Colombiaanse klimmer dan voor een ranke flyer uit de lage landen. Dan weet je met zekerheid dat ons land maar weinig kandidaat-wereldkampioenen in de rangen telt. Ook niet bij de profs.
Behalve die twee jonge jongens dan die eigenlijk alles nog moeten bewijzen hebben we niemand, zo heet het. Volgens insiders zal het immers vooral van Remco Evenepoel, in zijn categorie bij de junioren bijna de Merckx-iaanse sensatie van het jaar en van de kleine Knesselaarse springveer die bij de beloften Bjorg Lambrecht heet, moeten komen. Zij maken volgens de kenners een reële kans om op het einde nog mee te kunnen met de Colombiaanse en andere hoogrendementsketeltjes uit de hoogvlaktes van de koers.

Hoewel ik - temperend temperament - vooraf de hoeraberichten rondom Remco Evenepoel met veel korrels zout nam keek ik tijdens die laatste trainingssessie van mijn droom wel even heel hard mijn ogen uit. Op de lastigste klim uit het parcours – die naar Igls - buffelden de profs even door maar werden niet zo heel veel later prompt door Remco en Bjorg uit het wiel gefietst. Achtergelaten! En ook Bjorg moest er uiteindelijk af… Daar ging ie, die gestroomlijnde Evenepoel. Alleen en zonder omzien. In de volgwagen keken we naar elkaar. Wat was dat? Maar toen werd ik wel wakker. Zover is het dus al gekomen met dat steile én verraderlijke verwachtingspatroon van de wielerfan rondom die nieuwe jonge god van het Belgische wielrennen Je gaat ervan dromen. Niet eens in zwart-wit. Nee, meteen maar in volle gloed en in alle kleuren van de regenboog.

Straks rijdt Remco Evenepoel als topfavoriet de ITT bij de junioren en donderdag rijdt hij de wegwedstrijd. Het WK bij de beloften wordt vrijdag gereden, dat van de dames op zaterdag en dat van de profs traditioneel op zondag.

Meer info:
Thuissite WK Wielrennen Innsbruck
WK op Procyclingsstats
Column Thomas De Gendt: “Evenepoel gaat verschieten


zondag, september 23, 2018

Onpeilbaar

Waar was jij op die vervloekte hete dinsdag 24 juli 2018? Ik herinner mij dat ik op weg was richting Brugge, en vooraf even halt zou houden in de Bib van
Beernem, toen nog tijdens de verbouwing in een pop-up-fase. Ik parkeerde mijn auto in de Bloemendalestraat. Het was bloedheet buiten zoals zowat die hele zomer van 2018. De laatste mussen hapten naar adem. En plots was er op de radio die stem van Carl Berteele, de man, de radiocommentator die er vanop de motor in slaagt om heel regelmatig Jan Wauters te doen vergeten. En dat wil wat zeggen. Zinderend, bibberend in volle zomer, in het ongewisse verkerend… Die dodelijke onzekerheid die plots in die vertrouwde stem ging doorklinken: Philippe Gilbert was, alleen op kop in de zestiende rit van de Tour, even daarvoor in een radeloos ogenblik van onoplettendheid, in de afdaling van de Portet d’Aspet over een muurtje gedoken. Onpeilbaar de dieperik in... De tijd stond ettelijke minuten stil. Het drama van drieëntwintig jaar eerder waarbij Fabio Casartelli in de Tour van 1995 het leven liet, ook al in de afdaling van de Portet d’Aspet, werd wel héél érg tastbaar. En toen, minuten later kwam dan toch de bevrijdende mededeling van Carl. Philippe Gilbert kroop vanuit de afgrond naar boven, herstelde zich van de schrik, stak zijn duim op en reed met de moed der wanhoop naar het eindpunt van zijn dramatische rit in Bagnères de Luchon…

Daar stelde men bij de onfortuinlijke Quick-Stepper een breuk van de knieschijf vast… Maar Philippe Gilbert is altijd al een harde Ardennees geweest. Enkele dagen later begon hij alweer aan de weg terug te werken. Een mens zou zich bij een coureur in zijn nadagen afvragen waartoe en waarom. Niet zo bij Philippe Gilbert…

En kijk, welgeteld 61 dagen later komt Philippe Gilbert, na een dappere en harde revalidatie, opnieuw aan de start van een wielerwedstrijd. In het Noorden van Frankrijk staat vandaag de Grand Prix d'Isbergues - Pas de Calais op het programma. Philippe Gilbert draagt rugnummer 11! Raar volkje die coureurs! Straf en onpeilbaar karakter die Philippe Gilbert! Maar dat heb je nu eenmaal met kampioenen!

Update:
En als 'klap op de Vuurpijl' wint Philippe Gilbert bij zijn rentrée doodleuk de GP d'Isbergues! Wat een comeback!



dinsdag, augustus 21, 2018

Het zadel van Louis Mottiat






















Het internet blijft voor eeuwig en een dag een ware schatkamer om dingen op de kop te tikken die je niet eens hebt gezocht. Serendipiteit heet het fenomeen met een blinkend woord en het bestaat gewis en zeker ook in wielerzaken. Op de foto: het zadel van Louis Mottiat, volgens Wikipedia bijgenaamd 'De man van ijzer'. Vindplaats: een oude blog “Verder dan Rome loopt de weg” van Wilfried Journée die zijn “Ervaringen van een pelgrim” in de periode 27/3/2008 en 26/8/2012 neerschreef en bijhield in een seniorennet-blog. Het blogbericht waarin Louis Mottiat (én zijn zadel) voorkomen dateert van 1/9/2011 en is na te lezen via deze link: "Toen er in Wallonië veel wielerkampioenen waren". Voorwaar een mooi stukje wielergeschiedenis dat de Heer Journée hier voor ons bewaart!



vrijdag, augustus 17, 2018

Mooi weer met Jasper Stuyven

Stilaan, en elk jaar wat nadrukkelijker, fietst Jasper Stuyven zich de definitieve wielergalerijen binnen. Nadat ie laatst in juni in Binche al had beslist dat Yves Lampaert kampioen van België zou worden en niet Philippe Gilbert, deed ie er gisteren nog ’s een kabinetstukje bovenop.

Het is weinigen gegeven om in de huidige wielertijden van secuur afgemeten lead-outs in de laatste kilometers van een koers, een sprintend peloton

van zich af te houden… Stuyven deed het gisteren, in de mooiste Willy Teirlinck-traditie, met meer dan gewone bravoure. Een half feestvierend en Bockorminded Ardooie lustte er voorwaar Stuyven-chocolade van. Handig gebruik makend van de Ardooise kerkchicane en gesteund door zijn Trek-Segofredo-ploegmaats bleef Stuyven doodleuk voorop. Alsof het niets was. De ontlading van de ranke man uit Heverlee was groot. De ietwat nare herinnering aan Mende waar ie helemaal op het einde van de veertiende rit van de Tour nog door Fraile en Alaphilippe werd geremonteerd kan meteen het plakboek van de grote net-niet-dingen in.

Het was trouwens niet de eerste keer dat Stuyven een hongerige meute achter zich hield. Remember de editie van 2016 van Kuurne-Brussel-Kuurne waar hij in een rechtstreeks gevecht met een aanrazend peloton aan het langste eindje trok. Die prestatie was wellicht nog straffer dan die van gisteren. Schrijf het nog maar 's op: vroeg of laat wint die Jasper Stuyven, nog altijd maar 26 (en zelfs nog 1 jaar jonger dan die andere klasbak van zijn generatie, Yves Lampaert), minstens een van de allergrootste klassiekers! Maar veel verdienste heeft een Bitossi-mens natuurlijk niet aan zo'n allesbehalve boude voorspelling. Je kunt net zo goed voorspellen dat het mooi weer wordt in de zomer.

Jasper Stuyven is overigens een van de laatste wielrenners die behalve, zoals zowat de hele halve wereld actief te zijn op en in de Sociale Media, ook nog een bijzonder boeiende thuissite blijft onderhouden. Ook dat is klassewerk van een geboren Classicus!

Thuissite Jasper Stuyven
Twitter-account Jasper Stuyven
Facebook-pagina Jasper Stuyven
 


zondag, juli 08, 2018

Zonder woorden!

Het spreken van boekdelen. Sport vs Spel? Courage Lawson Craddock die met rugnummer... 13 crashte tijdens Rit 1 van de Tour-Editie2018 en met een breuk van het schouderblad doodgewoon verder reed... Arme NeymarJr

zondag, juni 24, 2018

Ontieglijk

Jasper for champion

donderdag, mei 17, 2018

Puivelde Koerse - Editie 53 van 2018

Dichters en de koers... Sinds Geelzucht- en andere literaire wielerexperimenten weten we dat het een wel vaker voorkomende combinatie is. Alsof de berelastige slome activiteit van het schrijven aspecten vertoont die ze verwant maakt aan wat de coureurs dagdagelijks moeten opbrengen om “ergens heelhuids aan te komen”. “De dichter als coureur”, quoi?

Gisteren was het onooglijke maar ferm kermisvierende Puivelde, de woonplaats van dichter en auteur Frank Pollet, opnieuw de jaarlijkse afspraak om enkele soortgenoten en Geelzucht-igen van het eerste uur samen te brengen. Een aantal ouwe getrouwen als Bert Bevers, Norbert De Beule en Fleur De Meyer diende dit jaar om uiteenlopende redenen forfait te geven. Frank Pollet, Patrick Cornillie, Karel De Clercq, jawel vader van, en ikzelf waren wél in live-versie op de afspraak.
Vlnr Frank Pollet, Patrick Cornillie, Karel Declercq en Paul Rigolle
Het tienjarig dichterlijke lustrum komt zo in Puivelde met de editie van 2020  langzamerhand in het vizier. Gisteren stonden niet minder dan 160 renners aan de start. De wedstrijd was aan haar 53° aflevering toe al wordt het wel ’s tijd dat de Albertvrienden hun website wat gaan bijwerken. Traditioneel stonden er tussen de deelnemers heel wat cyclo-crossers die in Puivelde -Koerse heraanknoopten met de competitie. Voor de start werd Sep Vanmarcke bij vriend en bookmaker naar voor geschoven als de grote kandidaat-winnaar. Puivelde Koerse editie 53 werd  een geanimeerde wedstrijd waarin Sep, zoals we dat van hem gewoon zijn, zijn verantwoordelijkheid als groot klassiek coureur niet uit de weg ging. Nadat renners en volgers een paar zachte plensbuien te verwerken hadden gekregen - sein om ons even in de luwte te gaan ophouden - schoven uiteindelijk drie man weg uit een omvangrijke kopgroep. Het scheelde in de sprint maar een haar of smaakmaker en rugnummer …160, Matthias De Witte kon zijn eerste overwinning bij de profs wegkapen. Dat was evenwel zonder Dennis Coenen gerekend die met de bloemen naar huis ging. Jonas Rickaert stond mee op het podium terwijl Sep Vanmarcke de spurt won van wat overbleef.
Volgend jaar opnieuw! Voor renners; en voor... dichters.

Live-verslag bij TV-Oost