donderdag, maart 19, 2020

De dag van Sint-Jozef

Vandaag 19 maart, "de dag van Sint-Jozef" is de dag waarop eertijds zonder uitzondering Milaan - San Remo werd verreden. Vandaar ook de vroegere naam die de koers lang met zich meedroeg: de Sint-Jozefsklassieker.

Dit jaar is er - hoe vreemd is dat! - vanwege de bekende Corona-verwikkelingen evenwel geen sprake dat er maar ergens in de wereld kan worden gekoerst. Laat staan in Italië dat in Europa nog het zwaarst van al door het vermaledijde virus getroffen lijkt...

Milaan-San Remo is niet meteen mijn lievelingsklassieker. Dat liet ik vijftien jaar geleden al duidelijk verstaan in een weinig flatterend blogbericht. ("Aardbeienprinses"). Toch zou ik er dit jaar veel voor over hebben om, al was het maar even, naar de Italiaanse drafkoers te kunnen kijken...

Buiten wordt het stilaan lente. "La Primavera" wordt wakker, maar bij wie binnen moet blijven gaat vandaag alles aan het broeien... Ook Marec weet waarom!

#laprimavera #milaansanremo #SintJozefsklassieker #hetklassiekewerk






woensdag, maart 04, 2020

zaterdag, februari 29, 2020

Een jongeman van zevenendertig

Laat ik, bij het begin van het nieuwe Belgische wegseizoen, maar 's
een erg subjectieve uitspraak doen en zeggen dat de 'Grootste Flandrien van zijn generatie... een Waal is!'. Dat ik daarmee niet eens zo ver naast de waarheid zit, bewijst ook het nieuwe Titanennummer#6 dat helemaal aan Philippe Gilbert is gewijd.
Natuurlijk ben ik zelf ook altijd al een 'Gilbert-adept' van het eerste uur geweest, maar staat dat enige objectiviteit in de weg? Neen toch, dacht ik zo. In het Titanennummer ("Magazine over de Reuzen van onze tijd") staat een fors en openhartig interview met de Waalse Flandrien numéro uno van Frederik Backelandt die ook voor de eindredactie van dit zesde nummer tekende. Voorts zijn er sterke bijdragen, behalve van Frederik Backelandt, ook van Steven Verniers ('Op de koffie in Philippe-ville ') en Raf Liekens ('Het wonderjaar' en 'Orgelpunt'). De foto's zijn van Roel Meertens, Marco Mertens, Michaël Salens en David Stockman.  Het geheel is een mooie en voortreffelijke hommage aan een persoonlijkheid die met Ardeense hardheid een monumentale wielercarrière heeft uitgebouwd en toch altijd voor iedereen "Phil" is gebleven.

Ik stel voor dat we met zijn allen nog drie jaar lang intens genieten van de coureur die Philippe Gilbert heet. Hij heeft nog altijd grote honger en kent qua goesting nauwelijks zijn gelijke. Réken maar dat 'het eeuwige Heilige Vuur' bij deze jongeman van 37 nog lang niet is uitgeblust.

Er hoeft, wat ons betreft, in de komende drie jaar niet eens zoveel meer bij te komen!

#GilbertAdept #Titanenwerk #dekoersisvaniedereen #writingforBjorg #PhilippeGilbert

Vandaag overal en op alle zenders: De Omloop Het Nieuwsblad
Meer Titanenwerk op: www.titanen.be
Thuissite Philippe Gilbert

















vrijdag, februari 28, 2020

Ik had een droom - Bjorg forever

Bjorg forever! Het boek is op komst. Uiteraard hebben we hier al ingetekend!

Nummer 143 voor altijd.

Zevenenvijftig jaar later

Ooit kocht mijn vader zijn allereerste televisie in functie van... de koers. 
Weliswaar na fors en aanhoudend gezaag en gezeur van zijn zoontjes die toen al op de een of andere manier door de wielermicrobe - ook een soort virus maar dan toch eerder goedaardig - besmet geraakt waren...

De uitzending van de 'Omloop Het Volk' anno het gezegende jaar 1963 was de eerste wielerkoers die we in zwart-wit te zien kregen op televisie. Mét de onvergetelijke Fred De Bruyne als commentator. Indringende Momenten in de tijd die je niet zomaar vergeet. René Van Meenen (89 ondertussen en zeer kras nog zoals uit bijgaande video blijkt) won toen die editie van de Omloop Het Volk. Het ook al onvergetelijke gifgroen van die Wiel's Groene Leeuw-trui van toen waarin ie reed ontdekten we pas later.

Hopelijk komen we morgen, 57 jaar later allemaal gezond en wel, én vooral Corona-vrij in Gent aan de start. Als je ziet wat de UAE-tour met de (terechte) stopzetting vanwege het wereldwijde Corona-virus overkomt, dan begint een mens toch stilaan zijn hart vast te houden...

Morgen op alle zenders: de Omloop Het Nieuwsblad
De Omloop Het Nieuwsblad bij Touretappe

#OmloopHetNieuwsblad #Dekoersisvaniedereen

René Van Meenen
"kauwgomprentje"

















zaterdag, februari 22, 2020

De koers is van iedereen!


"De koers is van ons", het klinkt nog steeds fel gezwollen. De koers is van iedereen, quoi? Ook van de Colombianen, de Ecuadorianen, de Slovenen... Van de Spanjaarden, de Nederlanders, de Fransen... Van de Noren en de Guatemalteken. Van de Eritreeërs en noem maar alle landen op waar ze ook nog ietofwat met de fiets kunnen rijden. Toch kan ik af en toe het Nieuwsblad-Sportwereld niet missen. En al zeker niet vandaag!

#dekoersisvaniedereen #dekoersisvanons #sportwereld #Wiel2020 #writingforBjorg



dinsdag, februari 18, 2020

Au bout de la route

Vijf jaar geleden overleed Claude Criquielion

Vandaag 18 februari 2020 is het alweer vijf jaar geleden dat oud-wereldkampioen  Claude Criquielion (°11/01/1957) volkomen onverwacht overleed aan de gevolgen van een CVA. Een hersenbloeding rukte hem - totaal kansloos - brutaal en bruusk weg uit het vertrouwde midden dat hem lief was.
Foto-© Paul Rigolle
Claudy, zoals we de aimabele inwoner van Deux-Acren, een kleine deelgemeente van Lessines van net over de taalgrens, mochten noemen, won in zijn wielercarriëre ondermeer de Brabantse Pijl (1982), de Classica San Sebastian (1983), de Ronde van Romandië (1986), de Ronde van Vlaanderen (1987) en tweemaal de Waalse Pijl (1985 en 1989). Als één van de laatste grote Belgische ronderenners eindigde hij tussen 1979 en 1990 vijf keer in de toptien van de Tour de France. Zijn allergrootste overwinning behaalde hij op de hellende en iconische omloop van Montjuic nabij Barcelona. Daar werd hij in 1984, zo goed als vanuit het niets - de positie van waaruit hij bij voorkeur opereerde - zowaar wereldkampioen. Maar nog sprekender in het geheugen blijft Criquielion voortleven als de onfortuinlijke anti-held van het WK 1988 in Ronse. Zegezeker op weg naar een tweede wereldtitel werd hij daar in de laatste hectometers door de Canadees Steve Bauer onderuit gereden. Bauer werd gedeclasseerd en Maurizio Fondriest, die in het tumult als eerste over de streep was gekomen, was wereldkampioen. Claude Criquielion stapte achteraf, terecht zwaar verbolgen, naar de rechter. Die zag uiteindelijk geen uitkomst en enkele jaren later werd de zaak geseponeerd, zeer tot blijvend ongenoegen van de morele winnaar van Ronse die hij voor altijd zou blijven.

Claude Criquielion was een man die hield van de schaduw. Té aimabel eigenlijk om de politicus te zijn die hij later als schepen voor de MR in Lessines werd. In de periode 1989-1990 had ik zelf het grote
Paul Rigolle en Claude Criquielion
Voorstelling 'Op de helling' - 1990
genoegen om de mens Claude Criquielion van heel nabij te leren kennen. In het boek Op de helling tekende ik in 1990 in opdracht van Uitgeverij Grafikon (geassisteerd door Eric de Falleur die instond voor de simultane Franstalige versie) zijn wielerherinneringen op. Het was een inspirerende en dankbare opdracht. Bij talloze gelegenheden sprak ik de man. Maar heel zelden kreeg Claudy daarbij een onvertogen woord over de lippen; hij die in die dertien jaar dat hij profwielrenner was, wel een en ander had meegemaakt. Op winterstage met de Lotto-ploeg in Combloux interviewde ik mensen en zelfs aan de vooravond van de Omloop Het Volk (zoals de Omloop Het Nieuwsblad toen nog heette) stond Claudy ons zonder dralen te woord. Die bereidwilligheid en dienstbaarheid tekenden hem ten voeten uit. Als renner en als mens.

Een week na zijn overlijden, namen we op woensdag 25 februari 2015 in Deux-Acren afscheid van de grote simpele seigneur die hij was geweest. Het dorp - eigenlijk altijd ook al wat gelegen "au bout de la route" - was meer nog dan gewoonlijk ingenomen door algehele somberheid. Omdat ik 's morgens heel vroeg vertrokken was had ik net nog een plaatsje bemachtigd in de kleine kerk. Ik zat naast Luc De Keyser, een oud-ploegmakker van bij de amateurs. Hij had Criq mee 'Vlaams met haar op' geleerd, vertelde hij... Samen zaten wij met zoveel anderen sprakeloos te zijn. Getroffen door het vroege onheil dat Claudy getroffen had.

"Tu pars pour la dernière étape, bien trop vite, bien trop tôt. Mais au bout de la route, nous nous retrouverons", staat er op zijn afscheidsprentje. Misschien is dit wel waar want een coureur als Claudy Criquielion - dé Waalse Flandrien par excellence - blijft voor eeuwig en een dag in alle wielerharten staan.

Velomediane Claude Criquielion
Claude Criquielion - Wikipedia-pagina
Op de helling - info op de wielerboekensite


Afscheidsprentje Claudy Criquielion - Foto-© Paul Rigolle



Deux-Acren, 25/2/2015 -Foto-© Paul Rigolle



Deux-Acren, 25/2/2015 - Foto-© Paul Rigolle








Cover - Op de helling

































































































Op de helling - info op de wielerboekensite







maandag, februari 17, 2020

Music of the small guy (2)

Enkele dagen geleden had ik het hier met een grote dosis sympathie over
Sergio Andres Higuita. Telkens wanneer ik in het nabije verleden iets over deze kleine Colombiaan (°1997) vernam, moest ik onwillekeurig weer aan onze
diepbetreurde Knesselaarse klimhoop Bjorg Lambrecht denken.  "Zelfde geboortejaar, zelfde 'gabariet', zelfde glimlach en (hopelijk) zelfde 'mindset'" schreef ik hier verleden week.

In het jaar 2016, beiden nauwelijks negentien, eindigden ze al 's heel dicht bij elkaar in de zware Ronde van Aosta voor beloften waar wel vaker de betere klimmers en rondetalenten ontdekt worden.

In de Ronde van Polen van verleden jaar waarin we - gebroken door het lot - noodgedwongen afscheid moesten nemen van Bjorg eindigde Sergio vierde. Dat was ongeveer de plaats die Bjorg in die ronde vooraf, én geheel volgens zijn eigen aard stilzwijgend, voor zichzelf voor ogen had. Het heeft niet mogen zijn! Diepe treurnis is nog steeds ons deel. In Knesselare en in de hele wereld.

Nadat Sergio Higuita eind verleden jaar een rit won in zijn eerste Vuelta en in het WK U23 in Harrogate vierde werd, net in het zog van Thomas Pidcock, ging Sergio begin dit jaar gewoon door op het elan waarmee hij verleden jaar geëindigd was. Al heel vroeg in het nieuwe seizoen, begin februari, werd hij zowaar Kampioen van Colombia. Egan Bernal, Daniel Martinez, Nairo Quintana en Esteban Chaves waren de verliezers van dienst! Wat een namen! En wat een Colombiaanse hoogconjunctuur in het internationale wielrennen!  En gisteren stak Higuita - duidelijk in vroege topvorm - na afloop van de koninginnenrit van de Colombia Tour (2.1) de eindzege in de ronde van zijn land op zak.  Een nieuwe ster staat - helder en klaar - aan het Colombiaans wielerfirmament.

Voorts ziet er naar uit dat Sergio Higuita ook een van die zeldzame Colombiaanse talenten is die in de toekomst mogelijk ook kan meedoen voor winst in de Ardennenklassiekers. Een aankomst als die van de Waalse Pijl moet hem, zo denken we hier, als gegoten zitten. Afspraak op 22/4/2020 in Hoei! We zijn nu al benieuwd!

@HiguitSergio @SergioAndresHiguitaGarcia @tourofColombia #SergioHiguita
 #writingforbjorg #bjorgforever























zaterdag, februari 15, 2020

Music of the small guy (1)

Mooi toch... Al in Rit4 van een ronde in je eigen land al meteen Julian Alaphilippe en je landgenoot, de gedoodverfde favoriet, Egon Bernal achter je houden... Dat is wat Sergio Andres Higuita gisteren deed in de Colombia Tour! Hier zijn we ook zeer benieuwd wat deze jongejongen kan doen in de slotrit van morgen naar de Alto del Verjón. Go Sergio! En o ja, terloops gezegd, bij deze open ik een nieuwe hashtag waarvan ik verwacht dat ie de komende jaren menig twitter-bericht en ander Instagram-bericht zal kleuren: #MusicOfTheSmallGuy

Go #SergioHiguita
#MusicOfTheSmallGuy
#writingforBjorg

Bericht op Wielerflits.be
Tour Colombia-op Procyclingsstats
Sergio Higuita op Instagram
Sergio Higuita - Fiche Procyclingsstats

Websites:
twitter.com/TourColombiaUCI
tourcolombiauci.com




dinsdag, februari 11, 2020

Go Sergio!




Vandaag begint in Tunja de Ronde van Colombia of de 'Oro Y Paz". Er staat schoon volk aan de start. Bernal, Martinez, Lopez, Alaphilippe, Carapaz, Uran, Chavez, Atapuma... Noem maar op. Maar hier kijken we graag en vooral uit naar Sergio Higuita, zowat de Colombiaanse versie van... Bjorg Lambrecht Bjorg Lambrecht Official​.

"Zelfde geboortejaar, zelfde 'gabariet', zelfde glimlach en (hopelijk) zelfde 'mindset'"... Go Sergio!

@HiguitSergio @SergioAndresHiguitaGarcia @tourofColombia #SergioHiguita #writingforbjorg #bjorgforever

Voorbeschouwing bij Wielerflits.be
Ronde van Colombia bij Touretappe
Tour of Colombia bij Procyclingstats





maandag, februari 03, 2020

Velo 2020 is er!

Het wielerseizoen 2020 mag dan al een tijdje Remco-gewijs met veel voorspoed begonnen zijn, pas echt begint het als ook het onvolprezen wielerjaarboek Velo2020 verschenen is. Dé jaarlijkse bron aan wielerinfo! En ook dit jaar bestaat Velo2020 zoals al een aantal jaar gangbaar uit twee delen, Velo en Velo Bis.

Meer info op de Veloguide.eu-site.






vrijdag, januari 03, 2020

We're all Frankies

Enkele notities bij de expo 'VDB Forever'

Op oudejaarsdag bezocht ik in ‘Koers’, het Roeselaarse wielermuseum, de ‘VDB Forever’-expo. Een fijne manier was dat om het jaar in volle én kunstzinnige
wielerglorie af te sluiten. Hoewel de expositie al liep vanaf half oktober was een bezoekje er om uiteenlopende redenen nog niet eerder van gekomen. Het alsnog bezoeken van expo’s die op hun allerlaatste benen lopen wordt zo stilaan een lichte afwijking bij deze jongen. Op dinsdag 31 december 2019 bleek het museum in Roeselare zo goed als verlaten. De meeste kunst- en wielervrienden hadden met oudejaar blijkbaar wel wat anders aan het hoofd dan dat ze nog ijlings een tentoonstelling, laat staan een wielerexpo, wilden meepikken. De verwachtingen bij deze VDB-forever-expo waren wat mij betreft vrij hoog gespannen. Het gebeurt niet elke dag dat een mens twee van zijn grote liefdes ‘Kunst en Koers’ bij elkaar gebracht ziet. Bovendien blijft een emblematische wielerfiguur zoals Frank Vdb er - een beetje tegen heug en meug – altijd een is geweest, mensen voor eeuwig en een dag inspireren. Ooit was ik godbetert zelf een van de allerlaatste Vdb-forever-believers en het was dan ook met een flinke dosis piëteit dat ik in Roeselare de ‘Zaal der Wereldkampioenen’ betrad.

Niet minder dan 34 kunstenaars - voor elk levensjaar van VDB een - geven in deze gelegenheidstentoonstelling – het is immers alweer tien jaar geleden dat Frank Vandenbroucke in duistere omstandigheden het leven liet in Senegal - vorm aan hun affiniteit met én liefde voor de doemfiguur die VDB aan het eind van zijn leven was geworden. Het zijn niet de minsten. In Roeselare is er ondermeer werk te zien van diverse gerenommeerde artiesten als Fred Bervoets, Karl Meersman, Frow Steeman, Johan Tahon, Hans Vandekerckhove, Giovanni Winne, Ever Meulen, Jan Van Imschoot, Jan De Cock en andere Herr Seele’s. Het moet evenwel gezegd dat de tentoonstelling nogal wat werk van ongelijk niveau bevat.
Yves Velter-via zijn Homesite
"Putting raindrops back
in to the clouds"
Ook bij artiesten blijkt – net als bij hun spitsbroeders, de koersende stervelingen - niet elke dag per definitie een begenadigde dag te zijn. Toch zijn het de bijdragen van Randall Casaer (‘Icarus & de kasseien’), Jan Bucquoy ('VDB met slip'), Matthieu Ronsse ('We're all Frankies') en met stip die van Yves Velter (‘Putting raindrops back in to the clouds’) die deze sentimental journey meer dan de moeite maken. Het werk van Yves Velter is het levende en levendige bewijs dat de beste kunstenaars zich in hun beste momenten ver van de letterlijkheid weten te houden. Wie dat net als ik wil vaststellen moet zich evenwel nu wel erg gaan haasten.
Komende zaterdag 4/1/2020 gaat deze tijdelijke tentoonstelling onherroepelijk dicht. Het volgende VDB-decennium wacht ons al op, want, zijn we dat niet allemaal een beetje, in meer of mindere mate en op onze hoogsteigen manier: 'Frankie-boys'?

We reiken in onze dromen naar de sterren maar rijden op de tonen van 'Frankie Teardrop' van Suicide over bitumineuze voegen in ordinaire betonwegen de ziel uit ons lijf.

We're all Frankies!


Extern:
VDB Forever, de expo. Koers, Roeselare nog tot 5/1/2020
VDB Forever, Stijn Vanderhaeghe, Uitgeverij Lannoo, 240 pagina's

In het boek, samengesteld door journalist-schrijver Stijn Vanderhaeghe, brengen 34 kunstenaars en 34 auteurs op caleidoscopische manier hulde aan een coureur die met zijn eigen unieke onsterfelijke stijl door alle facetten van het leven fietste.





zaterdag, december 14, 2019

Mathias De Witte vindt onderdak

Mathias De Witte kende in 2019 een ongelooflijk pechjaar. Even zag het er naar uit dat zijn carrière al te vroegtijdig afgelopen zou zijn. Gelukkig is dat niet het geval. De ex-Roompot-renner vindt onderdak bij Natura4Ever-Roubaix Lille Métropole. Veel succes, Mathias!




zaterdag, november 23, 2019

Alfawolf

"De rol van Gilbert in het team was niet te onderschatten volgens Holm. Met onder meer jong geweld als Remco Evenepoel, Fabio Jakobsen en James Knox ging de rol van Gilbert veel verder dan enkel wedstrijden winnen. Een leidersfiguur als Gilbert zal dus zeker gemist worden bij Deceuninck-Quick Step. Hij was de alfawolf... "

Brian Holm bij Sporza, Vr 22/11/2019.




woensdag, november 13, 2019

RIP Raymond Poulidor!

RIP Raymond Poulidor. Sterkte aan familie, vrienden en vroege supporters... "Nooit ging ik zonder hem de deur uit!"
#legendesstervenniet

https://www.demorgen.be/…/franse-ex-wielrenner-raymond-pou…/

maandag, september 30, 2019

A ride for Alain

Gisteren kregen we in een verregend Yorkshire in de persoon van Mads Pedersen een verrassende maar niettemin erg verdiende wereldkampioen op het podium. Voorwaar een man van graniet, die jonge Deen (23), waarvan we het laatste nog niet hebben gezien. Hoewel de neiging bestaat om na het Wereldkampioenschap al wat in “terugkijkmodus” te gaan kruipen, zijn we daar op deze bladzijden nog lang niet aan toe. Een van de allermooiste klassiekers, misschien wel de mooiste van allemaal - die van de vallende bladeren - Il Lombardia, moet immers nog verreden worden. Op zaterdag 12 oktober 2019 is dat. Tussen Bergamo en Como. Een prachtkoers voor zij die nog niet uitgeblust zijn en er nog zin in hebben.

In afwachting daarvan komen we hier toch nog ’s heel graag terug op het ontroerende eerbetoon dat Kenny Desaever tijdens de voorbije Tour
bracht aan zijn overleden vader, oud-wielrenner Alain Desaever die in 2014 overleed aan kanker. Alain Desaever reed in zijn wielercarrière tweemaal de Tour, maar kon die wegens omstandigheden noch in 1979 noch in 1980 uitrijden. Die opgaves zouden hem later zowat zijn hele verdere leven achtervolgen. Alain betwistte de Tour van 1979 als lid van de Splendor-ploeg. Hij fungeerde als meesterknecht van Michel Pollentier maar moest in de 17° rit naar l'Alpe d'Huez, met Parijs al in zicht, jammergenoeg opgeven.
Exact veertig jaar later deed Kenny Desaever, zelf ex-renner en momenteel ploegleider bij EFC-LR-Vulsteke, de Tour van zijn vader helemaal over. Met brio en als steun voor het Kinderkankerfonds. Dit keer goed en wel tot in Parijs. Als kroon op het werk dat zijn vader zelf niet kon afmaken. Op de openbare facebook-bladzijde kun je de tocht van Kenny Desaever zelf ook nog 's overdoen. En ook op de TdF7919-site kun je terecht voor een uitvoerig verslag van het avontuur dat Kenny nog lang zal bijblijven. En niet alleen hij. De site is én blijft daarbij een schitterend en emotioneel eerbetoon aan zijn vader Alain!

Extern:
TdF7919 op Facebook
TdF7919-site
Alain Desaever op de Wielersite
Column Kenny Desaever op The Prologue





dinsdag, september 03, 2019

Programma's!!!



Morgen gaat in Wingene de Grote Prijs Dats 24 door. Dit is de vernieuwde naam van wat we gemeenzaam "Wingene Koerse" noemen. Alle info hierover is te vinden op de website van de inrichtende club: http://www.destoempers.be.


Nieuw dit jaar is dat de organisatie een fikse steun wil bieden aan de strijd tegen kanker. De opbrengst van de deelnemerslijsten en de tombola gaat immers integraal naar @thinkpinkinfo 🎀 💗 #wingenekoers #thinkpink #beatcancer

Tevens wil Wingene Koers zich nog meer dan vorig jaar profileren als "de properste koers van het land". De kermiskoers voor eliterenners kaart opnieuw de problematiek van luchtvervuiling aan. Tijdens de wedstrijd worden enkel milieuvriendelijke wagens ingezet voor de koersomkadering. Nieuw is ook dat er twee elektrische bakfietsen ingeschakeld worden...

Praktische info:
158,4 km - 1500 EUR - Clubprijzen: 500 EUR.
I: Cafetaria Voetbalplein, Beernemstraat, 8750 Wingene (0473991569).
U: 09:00/11:30/14:00
Start om 14:00 uur
K: Sporthal, Beernemstraat, 8750 Wingene
Contact: Partick Hendrickx, Vredestraat 5, 8750 Wingene (Tel.: 0473991569) (patrick@wingenekoers.be)
Med. Controle: Kabinet Dr. Depamelaere Ch., Egemstraat 2A, 8750 Wingene


zaterdag, augustus 24, 2019

La Vuelta! #Editie74 van 2019

Vandaag begint aan de Costa Blanca de 74° editie van de Vuelta. In Torrevieja staat als voorgerechtje een dertien kilometerlange team-tijdrit op het programma. Het belooft, na die schitterende Tour, een niet onaardige Ronde van Spanje te worden. Ook al ontbreken met ondermeer Froome, Carapaz, Simon Yates en Tom Dumoulin een koninklijk kransje aan kandidaat-winnaars. Van de 21 ritten eindigen er dit jaar niet minder dan acht met een aankomst bergop! De meest geciteerde naam als mogelijke eindoverwinnaar die hier ten huize Bitossi rondwaart is die van Miguel Angel Lopez. Als challenger par excellence geldt evenwel de Sloveense schansspringer Primosz Roglic.

Maar eigenlijk gaan we voor die andere en zoveel jongere Sloveen, de man die ooit samen met Remco E. in opeenvolgende edities van de Tour een bedreiging moet gaan vormen voor Egan Bernal, nl. Tadej Pogacar. Of Fabio Aru nu al volledig in zijn dienst zal moeten rijden is een zaak waar we hier nauwelijks aan twijfelen. De allermeest gemiste man dit jaar zal uiteraard, we geraken maar niet over zijn verlies heen, Bjorg Lambrecht zijn, die hier ongetwijfeld zijn eerste grote ronde had uitgereden.

Andere namen die we dit jaar vanwege particuliere overwegingen op ons Vuelta-briefje geven zijn die van Quentin Jauregui, Dylan Teuns, Victor De La Parte, James Knox, Amanuel Ghebreigzabhier, Esteban Chaves, Willie Smit en Philippe Gilbert. Benieuwd ook of Mictchell Docker nog altijd die royale snor op heeft... De Vuelta begint pas echt vandaag maar dankzij het nieuwe uitstekende nummer van Bahamontes​ zijn we hier al sinds dagen in de juiste Spaanse stemming terechtgekomen. Veel lees- én kijkgenot! #vuelta2019 #vueltaaespana #vuelta19 @lavuelta #writingforBjorg





vrijdag, augustus 23, 2019

Mauri aan de macht

Gisteren greep Mauri Vansevenant die zich in de voorbije maanden met de nodige bravoure tot een van onze grootste klimtalenten heeft ontwikkeld, de macht in de Tour de l’Avenir.
Je moet het als winnaar van de Tour d’Aosta en derhalve topfavoriet in deze Toekomstronde toch maar waarmaken. De zoon van Wim is in elk geval goed op weg om ook deze belangrijke klus te klaren. Met Ilan Van Wilder en Sylvain Moniquet hebben we bovendien nog twee bijkomende landgenoten in de toptien die nog niet helemaal zijn uitgeteld. Jammer genoeg is dat wel het geval voor enkele andere topfavorieten. Na een val verdween ondermeer topcrosser, en nog veel meer dan dat, Thomas Pidcock uit de Ronde. Ook de Colombiaan Einer Rubio, Viktor Verschaeve – toch een fikse kandidaat voor de TopTien – en ook Kevin Inkelaar die heel graag zijn prestaties had willen opdragen aan zijn overleden vriend Bjorg Lambrecht, dienden vroegtijdig de Tour de l’Avenir te verlaten. De rit van vandaag geldt trouwens als een mooi experiment want tussen Brides-les-Bains en Méribel moeten slechts 22,3 km worden afgelegd. De aankomst ligt aan het eind van de beklimming van de Col de la Loze op een hoogte van 2216 meter.

Wie het korte maar hyperintense gebeuren van nabij wil meemaken kan straks vanaf 13:30u afstemmen op de excellente streaming-diensten van DirectVélo.

Update:
Exacte wiskunde zal het wielrennen wel nooit worden. Dat zou ook wat té simpel zijn. Mauri Vansevenant verloor vandaag, een beetje buiten de verwachtingen, in de rit naar de top de Col de la Loze meer dan vier minuten. Volgens de wedstrijdverslagen ging het goed tot op enkele kilometers van de aankomst. Toen moest hij op de steile gedeeltes van de klim - er waren stukken bij van 20% - de koplopers laten gaan. Er is lang geen man overboord. Dit soort dingen kunnen gebeuren en gebeuren ook. Kop op dus, Mauri! Morgen wacht er alweer een nieuwe werkdag in de Alpen. Ilan Van Wilder die een voortreffelijke Tour de l'Avenir rijdt is nu eerste Belg. Hij staat vijfde in de stand.  Mauri Vansevenant is zevende en Sylvain Moniquet elfde. De Noor Tobias Foss is de nieuwe leider. Wordt vervolgd!


donderdag, augustus 22, 2019

Een beeld dat voor altijd stil mag blijven staan!



Het is sinds enkele dagen officieel. Philippe Gilbert keert terug naar het Lotto-team, waar hij in de periode 2009-2011 zijn allergrootste successen vierde. Deze overstap voelt zowaar aan als thuiskomen. Gilbert, die zo goed als onverslijtbaar lijkt, ondertekende een contract voor niet minder dan drie seizoenen. Dit betekent dat hij, als alles goed gaat, renner blijft tot zijn veertigste. Er zijn er niet veel die het hem hebben voorgedaan, tenzij men Joop Zoetemelk, Raymond Poulidor, Stijn Devolder of Alejandro Valverde mag heten die renner bleven of zullen blijven tot hun eenenveertigste... Ondertussen is Philippe Gilbert al in de eeuwige 'overall' ranglijsten van Cycling Ranking opgeklommen naar de... dertigste plaats. In het slotakkoord van zijn laatste jaren kan hij zelfs nog in de buurt komen van de onvolprezen naamgever van deze wielerblog - de man met het 'moeilijke' hart - Franco Bitossi die op zijn achtendertigste zijn Gis-Gelati-fiets aan de kant zette en nu, vier decennia later, nog altijd op plaats 23 prijkt.

De ervaring van een man als Gilbert kan de Lotto-Soudal-ploeg enkel ten goede komen. Met de jaren is Philippe, tot spijt van wie er anders over mag denken, een ware teamplayer geworden. Het mag dan ook niet verbazen dat hij over de nieuwe stap in zijn carrière de navolgende woorden liet noteren: "Ik wil de ploeg proberen naar een hoger niveau te tillen, door zelf te presteren, maar ook door de andere renners beter te maken. Het doet me evenzeer plezier als zij zich belangrijk kunnen tonen of kunnen winnen". Terloops maken we hier met veel piëteit de bedenking hoeveel 'de oude Gilbert' op zijn leeftijd nog had kunnen betekenen voor een jonge Ardennees in wording als Bjorg Lambrecht.

Al in de Amstel Gold Race van dit jaar met die onverbeterlijke Van der Poel-apotheose, reden ze op de Limburgse hellingen al geregeld in elkaars buurt. Onderstaande foto, al is het dan slechts een 'still' van het televisiescherm, is er dan ook een die ik blijvend wil koesteren. Twee van onze "all time favorites" voor altijd in één en hetzelfde beeld gevat!
Het is een beeld dat, wat mij betreft, bij wijze van troost voor altijd stil mag blijven staan.

#writeforbjorg #PhilippeGilbert #Bjorgfanforever

Update op Do 5/9/2019:
Philippe Gilbert won vandaag de 12° Etappe in de Vuelta met aankomst in Bilbao. Hij viel aan op het laatste klimmetje van 2,2 kilometer à 12,2 % en hield mooi stand in de afdaling. Voor de start van de rit zei Lotto-Soudal-ploegleider Mario Aerts dat dit een van de Vuelta-ritten was die Bjorg Lambrecht op het lijf was geschreven. Helaas zullen we nooit weten of Bjorg samen met Philippe Gilbert naar de aankomst was gereden.







zondag, augustus 11, 2019

Nummer 143






















Het overlijden van Bjorg Lambrecht blijft er diep inhakken. Gisteren gingen supporters en vrienden hem al massaal een laatste groet brengen in Knesselare. Ook vandaag kan dat nog even. Dinsdag 13/8/2019 wordt dan weer een erg emotionele dag. Om 11 uur vindt in zijn rouwende geboortedorp dat momenteel vol RIP-troetelbeertjes hangt en staat, de begrafenis plaats. Op woensdag volgt er nog een intens herinneringsmoment tijdens de doordocht van de derde rit van de BinckBank-Tour. Want ja, het zal wennen worden zonder Bjorg, maar ook na zijn dood gaat het leven gewoon door. Zelf schreef ik gisteren in het rouwregister van KOERS, het museum van de wielersport in Roeselare, onderstaande herinneringstekst die ik op FB ook nog 's als afzonderlijke notitie heb gepubliceerd.


#bjorglambrecht #RIPBjorgLambrecht #Koers #writeforBjorg


Nummer 143


I.M. Bjorg Lambrecht


Hier staan we dan, Bjorg. Zoekend naar woorden
van troost. Naar een gedicht misschien dat poogt
en tracht en hijgt en zoekt naar een verklaring,
een uitleg voor het waarom van een dood die
geen enkele goeie reden heeft om waar te zijn.

Een ordinaire weg in een land dat Polen heet
op een striemende blauwe maandag in augustus.
Het bericht dat ons met verstomming slaat.
Waarom het lot zijn oog liet vallen op jou
die enkel puurheid was op een fiets, niemand
die het weet. Niet te geloven, niet te harden is het.

Voor altijd zal 143 jouw nummer zijn. Net als Jempie
forever 22. We tekenen, schrijven onze naam in
een register dat vol rouwende mensen staat.

We klappen met jou tegen een koud obstakel aan,
vallen met jou stil. Het ga je goed Bjorg, wie je was
en wat je beloofde blijft ons voor altijd bij.


Paul Rigolle


donderdag, augustus 08, 2019

Zonder woorden!

Heel graag heb ik op de 'Hart van Bitossi'-bladzijden op Facebook, dit bericht van Marec. Niemand kan zoals hij, zonder woorden, onder woorden brengen wat niet te verwoorden is... Of nog:
"Wat kan essentie mooi zijn!".




Eerbetoon van Sporza

En ook Sporza heeft een mooi eerbetoon aan de jonge renner die gemaakt was om als een frisse nieuwe versie van Lucien Van Impe ooit 's in het hooggebergte van de Tour en andere wedstrijden te schitteren... RIP Bjorg!

Hommage aan Bjorg

Mooie hommage aan Bjorg Lambrecht (1997-2019). Vanwege Tour de 'l Avenir.





Renners sterven niet

"Renners sterven niet"... De klassieker van Willie Verhegghe, jammergenoeg alweer zeer actueel...
Dit gedicht is ook opgenomen in de onvolprezen bloemlezing "De 100 mooiste wielergedichten" uit 2014 van Patrick Cornillie.



maandag, augustus 05, 2019

RIP Bjorg

Het is niet te geloven, Bjorg, dat jij er plotseling niet meer bent... Niet te vatten is het. Dat je er niet meer zult zijn. Na die zware Waalse Pijl in april waarin je - het was pas je tweede deelname - op een fantastische manier vierde werd, stond je zoals altijd iedereen bij de bus van Lotto Soudal te woord. Bereidwillig, vriendelijk en voorkomend zoals je altijd was. Open en goedlachs, talentvol en ambitieus. Ik mocht met mijn ouwe "hart van Bitossi" nog 's met jou op de foto. Het is een foto om voor eeuwig en een dag te koesteren... Rip Bjorg... Er zijn geen woorden voor... Ik had altijd gedacht om ooit nog 's naar Knesselare te mogen komen om ... een gele trui te vieren... of zelfs een regenboogtrui... Nee, niet voor dit immense drama... Ongehoord... Niet te vatten. Sterkte aan familie, vrienden en iedereen die van jou hield... Rip Bjorg. Tot nog 's!


zondag, augustus 04, 2019

Remco in concert

Eerste deelname aan een World Tour Klassieker? Eerste zege! Het fenomeen Remco Evenepoel in concert! En hoeveel onvoltooide symfonieën heeft die jonge jongen nog voor ons in petto? #remcoevenepoel #classicasansebastian #remcoinconcert