Flabbergasted

Gisteren – de fatale dag voor het oplaaien van een nieuwe (wereld)oorlog met als slagveld dit keer Iran - is – een fait divers daarbij vergeleken - bij ons in Gent ook het nieuwe wielerwegseizoen van start gegaan. De Omloop Het Nieuwsblad werd alweer gedomineerd door ene Mathieu Van der Poel. Outstanding heten we zoiets in het Engels. Of misschien past nog beter het adjectief flabbergasted bij de zoveelste bijna onwereldse prestatie van de ranke en intelligente Nederlander. Florian Vermeersch was de andere uitblinker van de dag. Ik mag graag denken dat dat ook een (heel klein) beetje te danken was aan het noodgedwongen forfait wegens griep van Wout van Aert. Maar dat is, weet en vrees ik, een vrij loze gedachte. 

Whisfull thinking wellicht. Ik denk niet dat Wout ooit nog helemaal zal kunnen wedijveren met het Grote Klassieke Koningskoppel van het huidige tijdperk van de wielersport Tadej Pogacar en Mathieu Van der Poel. Al mag ik hopen van wel. Nee... Als er écht iemand in de buurt kan, en zal komen dan is het wel een Franse Jongeling van 19 jaar… Paul Seixas is de naam… Hoe die gisteren de Faun Ardèche Classic naar zijn hand wist te zetten, hoho, ook dat was pas kunst!!! Wordt vervolgd. 

Ps (1). Komende zaterdag zien we Paul Seixas, Tadej Pogacar én o.a. Wout van Aert aan het werk in de ‘Strade Bianche’!!! Dat wordt een kleine clash…
Ps (2). Gisteren, vol piëteit, iemand met onderstaand kartonnetje tussen Gent en Ninove langs de weg zien staan. "Bjorg Lambrecht for ever"... Het breekt je hart! Bijna zeven jaar later… Nog altijd… Bjorg For Ever…

(P.R.)

#wielerjaar2026 #PaulSeixas #MathieuVanderPoel #WoutvanAert #KanttekeningenbijhetWielerjaar2026 #writingforBjorg #BjorgForever

Eén man ontbreekt

Mooie kalender voor het nieuwe wegseizoen 2021! Maar waarom denk ik de hele tijd dat er op de cover slechts één man ontbreekt: die kleine man uit Knesselare, Bjorg Lambrecht...

#bjorgforever #nummer143 #bjorglambrecht

Mooie kalender voor het nieuwe wegseizoen 2021! Maar waarom denk ik de hele tijd dat er op de cover slechts één man...

Geplaatst door Het hart van Bitossi op Zondag 7 februari 2021

Ik had een droom

Vandaag werd de biografie van en over Bjorg Lambrecht voorgesteld. "Ik had een droom" is een boek dat geen enkele wielerfan onberoerd zal laten. AVS maakte een sfeerverslag.



Zie ook dit bericht op de Cyclingsite.be-site.

Een jaar geleden - Waalse Pijl 2019

Vandaag precies een jaar geleden reisde ik met de supportersbus van Bjorg Lambrecht naar de Muur van Hoei voor de aankomst van de Waalse Pijl.

Het blijft een bijzonder mooie herinnering die helaas voor altijd een donker randje heeft meegekregen. Bjorg eindigde er immers als jong klimtalent op een fantastische vierde plaats. Waarmee hij met het afgeven van dit knappe visitekaartje meteen bewees dat hij deze wielerklassieker minstens een keer in zijn pas begonnen loopbaan zou winnen.

Het heeft vanwege de bekende dramatische omstandigheden, later in dat vermaledijde jaar, niet mogen zijn!

#forever143 #writingforbjorg #bjorglambrecht


Nummer 143

Ik had een droom - Bjorg forever

Bjorg forever! Het boek is op komst. Uiteraard hebben we hier al ingetekend!

Nummer 143 voor altijd.

Music of the small guy (2)

Enkele dagen geleden had ik het hier met een grote dosis sympathie over

Sergio Andres Higuita. Telkens wanneer ik in het nabije verleden iets over deze kleine Colombiaan (°1997) vernam, moest ik onwillekeurig weer aan onze
diepbetreurde Knesselaarse klimhoop Bjorg Lambrecht denken.  "Zelfde geboortejaar, zelfde 'gabariet', zelfde glimlach en (hopelijk) zelfde 'mindset'" schreef ik hier verleden week.

In het jaar 2016, beiden nauwelijks negentien, eindigden ze al 's heel dicht bij elkaar in de zware Ronde van Aosta voor beloften waar wel vaker de betere klimmers en rondetalenten ontdekt worden.

In de Ronde van Polen van verleden jaar waarin we - gebroken door het lot - noodgedwongen afscheid moesten nemen van Bjorg eindigde Sergio vierde. Dat was ongeveer de plaats die Bjorg in die ronde vooraf, én geheel volgens zijn eigen aard stilzwijgend, voor zichzelf voor ogen had. Het heeft niet mogen zijn! Diepe treurnis is nog steeds ons deel. In Knesselare en in de hele wereld.

Nadat Sergio Higuita eind verleden jaar een rit won in zijn eerste Vuelta en in het WK U23 in Harrogate vierde werd, net in het zog van Thomas Pidcock, ging Sergio begin dit jaar gewoon door op het elan waarmee hij verleden jaar geëindigd was. Al heel vroeg in het nieuwe seizoen, begin februari, werd hij zowaar Kampioen van Colombia. Egan Bernal, Daniel Martinez, Nairo Quintana en Esteban Chaves waren de verliezers van dienst! Wat een namen! En wat een Colombiaanse hoogconjunctuur in het internationale wielrennen!  En gisteren stak Higuita - duidelijk in vroege topvorm - na afloop van de koninginnenrit van de Colombia Tour (2.1) de eindzege in de ronde van zijn land op zak.  Een nieuwe ster staat - helder en klaar - aan het Colombiaans wielerfirmament.

Voorts ziet er naar uit dat Sergio Higuita ook een van die zeldzame Colombiaanse talenten is die in de toekomst mogelijk ook kan meedoen voor winst in de Ardennenklassiekers. Een aankomst als die van de Waalse Pijl moet hem, zo denken we hier, als gegoten zitten. Afspraak op 22/4/2020 in Hoei! We zijn nu al benieuwd!

@HiguitSergio @SergioAndresHiguitaGarcia @tourofColombia #SergioHiguita
 #writingforbjorg #bjorgforever

La Vuelta! #Editie74 van 2019

Vandaag begint aan de Costa Blanca de 74° editie van de Vuelta. In Torrevieja staat als voorgerechtje een dertien kilometerlange team-tijdrit op het programma. Het belooft, na die schitterende Tour, een niet onaardige Ronde van Spanje te worden. Ook al ontbreken met ondermeer Froome, Carapaz, Simon Yates en Tom Dumoulin een koninklijk kransje aan kandidaat-winnaars. Van de 21 ritten eindigen er dit jaar niet minder dan acht met een aankomst bergop! De meest geciteerde naam als mogelijke eindoverwinnaar die hier ten huize Bitossi rondwaart is die van Miguel Angel Lopez. Als challenger par excellence geldt evenwel de Sloveense schansspringer Primosz Roglic.

Maar eigenlijk gaan we voor die andere en zoveel jongere Sloveen, de man die ooit samen met Remco E. in opeenvolgende edities van de Tour een bedreiging moet gaan vormen voor Egan Bernal, nl. Tadej Pogacar. Of Fabio Aru nu al volledig in zijn dienst zal moeten rijden is een zaak waar we hier nauwelijks aan twijfelen. De allermeest gemiste man dit jaar zal uiteraard, we geraken maar niet over zijn verlies heen, Bjorg Lambrecht zijn, die hier ongetwijfeld zijn eerste grote ronde had uitgereden.

Andere namen die we dit jaar vanwege particuliere overwegingen op ons Vuelta-briefje geven zijn die van Quentin Jauregui, Dylan Teuns, Victor De La Parte, James Knox, Amanuel Ghebreigzabhier, Esteban Chaves, Willie Smit en Philippe Gilbert. Benieuwd ook of Mictchell Docker nog altijd die royale snor op heeft... De Vuelta begint pas echt vandaag maar dankzij het nieuwe uitstekende nummer van Bahamontes​ zijn we hier al sinds dagen in de juiste Spaanse stemming terechtgekomen. Veel lees- én kijkgenot! #vuelta2019 #vueltaaespana #vuelta19 @lavuelta #writingforBjorg

Een beeld dat voor altijd stil mag blijven staan!

Het is sinds enkele dagen officieel. Philippe Gilbert keert terug naar het Lotto-team, waar hij in de periode 2009-2011 zijn allergrootste successen vierde. Deze overstap voelt zowaar aan als thuiskomen. Gilbert, die zo goed als onverslijtbaar lijkt, ondertekende een contract voor niet minder dan drie seizoenen. Dit betekent dat hij, als alles goed gaat, renner blijft tot zijn veertigste. Er zijn er niet veel die het hem hebben voorgedaan, tenzij men Joop Zoetemelk, Raymond Poulidor, Stijn Devolder of Alejandro Valverde mag heten die renner bleven of zullen blijven tot hun eenenveertigste... Ondertussen is Philippe Gilbert al in de eeuwige 'overall' ranglijsten van Cycling Ranking opgeklommen naar de... dertigste plaats. In het slotakkoord van zijn laatste jaren kan hij zelfs nog in de buurt komen van de onvolprezen naamgever van deze wielerblog - de man met het 'moeilijke' hart - Franco Bitossi die op zijn achtendertigste zijn Gis-Gelati-fiets aan de kant zette en nu, vier decennia later, nog altijd op plaats 23 prijkt.

De ervaring van een man als Gilbert kan de Lotto-Soudal-ploeg enkel ten goede komen. Met de jaren is Philippe, tot spijt van wie er anders over mag denken, een ware teamplayer geworden. Het mag dan ook niet verbazen dat hij over de nieuwe stap in zijn carrière de navolgende woorden liet noteren: "Ik wil de ploeg proberen naar een hoger niveau te tillen, door zelf te presteren, maar ook door de andere renners beter te maken. Het doet me evenzeer plezier als zij zich belangrijk kunnen tonen of kunnen winnen". Terloops maken we hier met veel piëteit de bedenking hoeveel 'de oude Gilbert' op zijn leeftijd nog had kunnen betekenen voor een jonge Ardennees in wording als Bjorg Lambrecht.

Al in de Amstel Gold Race van dit jaar met die onverbeterlijke Van der Poel-apotheose, reden ze op de Limburgse hellingen al geregeld in elkaars buurt. Onderstaande foto, al is het dan slechts een 'still' van het televisiescherm, is er dan ook een die ik blijvend wil koesteren. Twee van onze "all time favorites" voor altijd in één en hetzelfde beeld gevat!
Het is een beeld dat, wat mij betreft, bij wijze van troost voor altijd stil mag blijven staan.

#writeforbjorg #PhilippeGilbert #Bjorgfanforever

Update op Do 5/9/2019:
Philippe Gilbert won vandaag de 12° Etappe in de Vuelta met aankomst in Bilbao. Hij viel aan op het laatste klimmetje van 2,2 kilometer à 12,2 % en hield mooi stand in de afdaling. Voor de start van de rit zei Lotto-Soudal-ploegleider Mario Aerts dat dit een van de Vuelta-ritten was die Bjorg Lambrecht op het lijf was geschreven. Helaas zullen we nooit weten of Bjorg samen met Philippe Gilbert naar de aankomst was gereden.

Nummer 143

Het overlijden van Bjorg Lambrecht blijft er diep inhakken. Gisteren gingen supporters en vrienden hem al massaal een laatste groet brengen in Knesselare. Ook vandaag kan dat nog even. Dinsdag 13/8/2019 wordt dan weer een erg emotionele dag. Om 11 uur vindt in zijn rouwende geboortedorp dat momenteel vol RIP-troetelbeertjes hangt en staat, de begrafenis plaats. Op woensdag volgt er nog een intens herinneringsmoment tijdens de doordocht van de derde rit van de BinckBank-Tour. Want ja, het zal wennen worden zonder Bjorg, maar ook na zijn dood gaat het leven gewoon door. Zelf schreef ik gisteren in het rouwregister van KOERS, het museum van de wielersport in Roeselare, onderstaande herinneringstekst die ik op FB ook nog 's als afzonderlijke notitie heb gepubliceerd.


#bjorglambrecht #RIPBjorgLambrecht #Koers #writeforBjorg


Nummer 143


I.M. Bjorg Lambrecht


Hier staan we dan, Bjorg. Zoekend naar woorden
van troost. Naar een gedicht misschien dat poogt
en tracht en hijgt en zoekt naar een verklaring,
een uitleg voor het waarom van een dood die
geen enkele goeie reden heeft om waar te zijn.

Een ordinaire weg in een land dat Polen heet
op een striemende blauwe maandag in augustus.
Het bericht dat ons met verstomming slaat.
Waarom het lot zijn oog liet vallen op jou
die enkel puurheid was op een fiets, niemand
die het weet. Niet te geloven, niet te harden is het.

Voor altijd zal 143 jouw nummer zijn. Net als Jempie
forever 22. We tekenen, schrijven onze naam in
een register dat vol rouwende mensen staat.

We klappen met jou tegen een koud obstakel aan,
vallen met jou stil. Het ga je goed Bjorg, wie je was
en wat je beloofde blijft ons voor altijd bij.


Paul Rigolle

Zonder woorden!

Heel graag heb ik op de 'Hart van Bitossi'-bladzijden op Facebook, dit bericht van Marec. Niemand kan zoals hij, zonder woorden, onder woorden brengen wat niet te verwoorden is... Of nog:
"Wat kan essentie mooi zijn!".

Eerbetoon van Sporza

En ook Sporza heeft een mooi eerbetoon aan de jonge renner die gemaakt was om als een frisse nieuwe versie van Lucien Van Impe ooit 's in het hooggebergte van de Tour en andere wedstrijden te schitteren... RIP Bjorg!

Hommage aan Bjorg

Mooie hommage aan Bjorg Lambrecht (1997-2019). Vanwege Tour de 'l Avenir.

Renners sterven niet

"Renners sterven niet"... De klassieker van Willie Verhegghe, jammergenoeg alweer zeer actueel...
Dit gedicht is ook opgenomen in de onvolprezen bloemlezing "De 100 mooiste wielergedichten" uit 2014 van Patrick Cornillie.

RIP Bjorg

Het is niet te geloven, Bjorg, dat jij er plotseling niet meer bent... Niet te vatten is het. Dat je er niet meer zult zijn. Na die zware Waalse Pijl in april waarin je - het was pas je tweede deelname - op een fantastische manier vierde werd, stond je zoals altijd iedereen bij de bus van Lotto Soudal te woord. Bereidwillig, vriendelijk en voorkomend zoals je altijd was. Open en goedlachs, talentvol en ambitieus. Ik mocht met mijn ouwe "hart van Bitossi" nog 's met jou op de foto. Het is een foto om voor eeuwig en een dag te koesteren... Rip Bjorg... Er zijn geen woorden voor... Ik had altijd gedacht om ooit nog 's naar Knesselare te mogen komen om ... een gele trui te vieren... of zelfs een regenboogtrui... Nee, niet voor dit immense drama... Ongehoord... Niet te vatten. Sterkte aan familie, vrienden en iedereen die van jou hield... Rip Bjorg. Tot nog 's!

De muur van Hoei, versie Waalse Pijl 2019

"En toen maakte een dosis fierheid zich van ons meester"
#MurdeHuy #WaalsePijl #BjorgLambrecht

Vanuit het totale ongerijmde

Zelden zo’n spannende ontknoping van een wielerwedstrijd meegemaakt als die van gisteren in de Gold Race. Een scenario met een plot als dit wordt maar zelden geschreven in Wielerland. Het ziet er naar uit dat deze editie

van de Gold Race zal worden bijgezet in de Galerij van de tien meest iconische koersen ooit.
Julian Alaphillippe en Jacob Fuglsang leken in Berg en Terblijt, na wat voorafging, zeker van de twee hoogste podiumplaatsen en Julian Alaphilippe zou na de schitterende zege van Philippe Gilbert in Parijs-Roubaix een nieuwe glinsterende parel aan de voorjaarskroon van Deceuninck-Quick Step toevoegen. Zoveel was voor iedereen zeker. Tot plots vanuit de achtergrond eerst Michal Kwiatkowski en daarna nog een elitegroepje met onder meer Mathieu van der Poel, Valentin Madouas (!), Bjorg Lambrecht (!!!), Bauke Mollema, Maximilian Schachmann (!) en Romain Bardet terugkwam. Als vanuit het niets en het totale ongerijmde!

De leiders werden letterlijk op de nek gevallen in de ultieme 600 meter. Het was de alweer verbluffende Mathieu van der Poel die het groepje tot op de hielen van de koplopers bracht en het daarna nog ‘s met bravoure afmaakte in de sprint. Ongezien. Du jamais vu. Mathieu is na zeges in de Brabantse Pijl en de Amstel dezer dagen in Nederland en verre omstreken gewoon ‘Dieu’…

De nieuwe VDB zal duizend keer beter zijn dan de vorige!

Muur van Gorraiz

Zeer knappe finish van Bjorg. Ooit wordt hij nog 's een ware 'muro-finisher'! #itzulia https://t.co/gnRTSk4tdN

— Het hart van Bitossi (@HetHartisHier) 9 april 2019

Jammer dat Julian Alaphilippe net nog iets langer kon wachten en net iets beter timede, daar op die steile Muur van Gorraiz. Maar dit belooft wél héél erg voor de toekomst van onze Knesselaarse Matchbox...

Aan de voet van Jebel Hafeet

Gisteren dinsdag 26 februari 2019 zal de wielergeschiedenis ingaan als de dag dat de wielergoden hun meest geliefde postbode, Jef Braeckevelt, opnieuw

tot zich riepen. De innemende ex-ploegleider die ik in mijn Criquielion-jaren een paar keer mocht interviewen mocht je qua koersintellect geenszins onderschatten. Eigenlijk kon je hem als kenner van het reilen en zeilen in het peloton zelfs gerust het etiket ‘gewiekst’ op het voorhoofd kleven. Jef overleed gisteren na een slepende en slopende ziekte in zijn geliefde woonplaats Waregem. Hij rust nu daarboven wellicht voorgoed uit aan de zijde van Claudy, zijn 'champion van 1990 in Soumagne'. Aan familie en vrienden van Jef onze diepste deelneming.

Gisteren was het ook de dag dat de eerste bergrit in de nieuwe UAE-Tour, een samensmelting van de Ronde van Abu Dhabi en de Dubai tour, verreden werd.

De aankomst van de derde rit in deze eerste editie van de Ronde van de Verenigde Emiraten (waar de rijke oliestaten Abu Dhabi en Dubai deel van uitmaken) lag op de klim naar Jebel Hafeet ("Empty mountain"). Een helling van 10,8 kilometer met een gemiddeld stijgingspercentage van 6,6 procent. Het was meteen uitkijken naar de eerste echte klimconfrontatie van de tenoren in deze World Tour-ronde. Hoe zou het gesteld zijn met de lenteconditie van mannen als daar zijn Vincenzo Nibali, Alejandro Valverde en Tom Dumoulin? Dat wilden we weten! Al even benieuwd keken we uit naar de prestaties van de jonge veelbelovende Belgen Bjorg Lambrecht, Laurens De Plus en niet in het minst Remco Evenepoel in dit Emiraten-verhaal.

Aan de ultieme beklimming ging een lange biljartvlakke en ultrasnelle aanloop vooraf waardoor menig klimmer aan de voet van Jebel Hafeet, nog voor het moest beginnen, al zwaar op de adem had getrapt. Zo was Richie Porte, toch net nog tweede geworden in de Santos Tour Down Under (na Deryl Impey) een van de eersten die moest loslaten. Maar ook Lotto-sterkhouder voor de komende klimmende jaren, Bjorg Lambrecht, die vorig jaar in zijn eerste profseizoen op deze klim nog dertiende eindigde, moest al vrij snel de hoofdmacht laten gaan. Bjorg blijkt het in elke ronde nog wat moeilijk te hebben met de overgang van de vlakke naar de eerste klimmende kilometers. Een schande is dat niet. Hij heeft de tijd aan zijn kant. Dat is ook zeker nog het geval voor Laurens De Plus. Die was gisteren, en voor het eerst in Team Jumbo-Vismo-truitje aan het werk, alweer zijn volkomen talentvolle zelf. Wat de Ninovieter kilometerslang (“25 minuten volle bak”) in functie van

zijn kopman Primoz Roglic op kop deed was niet gering. Impressionant zelfs. En wat dan te zeggen van "onze" Remco Evenepoel. In het heetst van de woestijndebatten liet hij wel even los maar reed daarna als negentienjarige nog op zijn eigen tempo naar een uiterst verdienstelijke vijftiende plaats. Alweer STRAF en veelbelovend werk. Ook opvallend knap: de 8° plaats van Remco's jonge ploeggenoot James Knox. Uiteindelijk was het de ex-schansspringer Primoz Roglic die bij de groten nog het meeste initiatief nam. Zijn demarrage kon enkel door de verbluffende jonge Fransman David Gaudu (°1996) beantwoord worden. Dan Martin had al de moeite van de wereld om bij hen aan te harken. Maar uiteindelijk, je zag het zo aankomen, kwam in de laatste 2 kilometers ene Alejandro Valverde (38!) nog vanuit de achtergrond terug om de uitblinkers van de dag fijntjes af te troeven in de sprint. Droog en Cool. Zijn eerste overwinning in de regenboogtrui was een feit. Uitgekiend werk van de meester-indeler. Niemand kent zo goed zijn eigen mogelijkheden én zijn eigen grenzen als de bejaarde leperd Alejandro Valverde. Van een ouwe dag is, voor zover dat nog bewezen moest worden, bij de Spanjaard nog lang geen sprake.

Primoz Roglic en David Gaudu krijgen wél en gelukkig nog een serieuze herkansing, komende vrijdag in Rit 6 met aankomst op Jebel Jais. Maar die dag zal bij ons al alle aandacht - in volle voorbeschouwing - uitgaan naar de openingswedstrijd van “ons wegseizoen”, de Omloop Het Nieuwsblad.

Benieuwd of ook daar niet, net als gisteren met Alejandro Valverde, een ‘ouwe vos’ met de bloemen gaat lopen. Allo Philippe Gilbert?

Stage 3 van de 1st Tour (2.UWT): van UAE University > Jebel Hafeet (179 km)

Uitslag
1. Alejandro Valverde (Spa)
2. Primoz Roglic (Slo) z.t.
3. David Gaudu (Fra) z.t.
4. Emanuel Buchmann (Dui) + 0.04
5. Daniel Martin (Ier) + 0.12

13. Tom Dumolin + 0.44
15. Remco Evenepoel + 0.56
25. Vincenzo Nibali (Ita) + 1.17
26. Laurens De Plus +1.17
45. Bjorg Lambrecht +3.13
60. Richie Porte (Aus) + 7'55"

(Volledige uitslag)

Extern:
UAE-Tour
Omloop Het Nieuwsblad
Op de Helling
Jebel Hafeet
Laurens De Plus

Benieuwd hoe ver onze @EvenepoelRemco nu al komt? Maar minstens even benieuwd hoe het ook onze Knesselaarse Held @bjorg_lambrecht vergaat op weg naar Jebel Hafeet... #UAETour2019 #comeonMatchBox https://t.co/Dic38CMxAH

— Het hart van Bitossi (@HetHartisHier) 26 februari 2019

"The Matchbox" in Knesselare

Gisteren kreeg Bjorg "Matchbox" Lambrecht in zijn geboortedorp zijn officiële supportersclub. Café "De Sportkring" bij Jona en Ronny in Knesselare was 'the place to be'. De belangstelling was groot.

En wie zich mocht afvragen vanwaar die omschrijving "The Matchbox” in het logo van de fanclub vandaan komt... Wel, de uitvinder daarvan is niemand minder dan (ex-)ploegmaat André Greipel. Als grapje noemde de Grote Snelle Duitser, zoals bekend qua fysionomie een ware SUV, Bjorg tijdens zijn allereerste profseizoen "The Matchbox" van de ploeg.

Die omschrijving werd al vlug overgenomen door de andere Lotto-ploegmaats. Een (eerste) bijnaam en de naam van de supportersclub was meteen geboren... Maar tussen de bedrijven door kon je gisteren al bij menig supporter opvangen dat die bijnaam binnen enkele jaren wel 's aangevuld zou kunnen worden met... het glimmende label "King of Knesselare"...

#supporterswetenwaarom #bjorglambrecht #kingofknesselare

Logo Supportersclub Bjorg Lambrecht

"Supporters weten waarom!" Knesselare, 1/12/2018 - Start officiële supportersclub @bjorg_lambrecht ! #supporterswetenwaarom #bjorglambrecht pic.twitter.com/b1WW9Xh6Pm

— Het hart van Bitossi (@HetHartisHier) 1 december 2018

"Supporters weten waarom!" Knesselare, 1/12/2018 - Start officiële supportersclub @bjorg_lambrecht !
En waarom 's even niet op de foto met Bjorg - The Matchbox - himself! #supporterswetenwaarom #bjorglambrecht pic.twitter.com/WmCcuDTdr0

— Paul Rigolle (@paulrigolle) 1 december 2018

28/1/2018 - Cadel Evans Great Ocean Ride
"Marcel Sieberg helpt een handje"

Alle drie!