Veel meer dan appels en peren

Eddy Merckx - R.v. Lombardije 1967 - Editie gewonnen door Franco Bitossi

La corsa delle foglie morte 

De vraag welke van de vijf klassiekers uiteindelijk de allermooiste is zal wel altijd onbeantwoord blijven. Maar dat hoeft natuurlijk ook niet. Je hoeft absoluut geen voorkeur te hebben voor de een of de ander. In de herfstelijke fruitmand mogen veel meer soorten fruit dan appels en peren terechtkomen… 

Uiteindelijk hebben Milaan-San Remo (de sprinters!), de Ronde van Vlaanderen (de punchers!), Parijs-Roubaix (de kasseijongens), Luik-Bastenaken-Luik (La Redoute-en Roche de Faucon-minnaars ) en de Ronde van Lombardije (de klimmers en een aantal Ardennen-renners)… Elk type coureur kan ik in principe één of meerdere klassiekers op zijn naam schrijven en zo hoort het ook. 

Persoonlijk denk ik – als ik dan toch zou moeten kiezen, en van mijn Vlaamse hart een steen makend – dat ik uiteindelijk na lang wikken en wegen toch nog de voorkeur zou geven aan Il Lombardia – ‘de koers van de dode of de vallende bladeren’. Doodgewoon misschien omdat het de laatste is van het seizoen en verreden wordt in de herfst. Het heeft iets nostalgisch dat herfstlandschap in het Land van Lombardije. Na de laatste hoogmis op de kalender kan de weg-wielersupporter immers weer gaan uitkijken naar het volgende wegseizoen. En dan zal het alweer lente zijn… Met alle wieler- en andere beloftes inbegrepen. 

Maar eerst is er vandaag nog de 120° editie van Il Lombardia. Zoals we weten start de koers alternerend in Bergamo of in Como. Dit keer volgt de Lombardije-classic weer het traject Bergamo-Como dat algemeen lastiger geacht wordt dan de omgekeerde versie Como-Bergamo.
Alle kansen gaan vandaag dus naar de lichtgewichten en de klimmers uit het peloton. Del Toro, Seixas, Pidcock, Giulio Ciccone, Davide Piganzoli of toch nog Jarno Widar (!) of Remco Evenepoel?

Laten we dat toch maar weer ’s van nabij bekijken! En pas daarna beginnen we aan onze winterslaap. 😊

De Ronde van Lombardije op Procyclingstats
De Ronde van Lombardije op Sporza

 

Een zaterdag in Lombardije #MurodiSormano

"Hoe gemeen kan de koers soms zijn! Gisteren had ik in de afdaling van de Muro di Sormano net een tweet geschreven met als inhoud iets in de trant van "Hoeveel Pluspunten heeft Laurens dit jaar al niet bij elkaar gereden". En toen gebeurde het. Wat een griezelige duik. En hoelang bleven we zonder nieuws! Maar gelukkig blijkt voor Laurens De Plus alles nog mee te vallen. Spoedig herstel, Laurens.

Van de val van Jan Bakelants die exact op de zelfde plaats ten val kwam kregen we géén beelden. Misschien gelukkig maar want Jan brak volgens de laatste berichten bij zijn doodsmak in deze editie van Il Lombardia zeven ribben en twee ruggenwervels. Zijn fiets hing in de bomen... Hoe gemeen koers kan zijn...Heel veel #Courage Jan en we hopen je, samen met Laurens, zo spoedig mogelijk op de fiets terug te zien.

Before the leaves

De Ronde van Lombardije vandaag! "De klassieker van de vallende bladeren". Voor het eerst met aankomst in Lecco en wellicht voor 'de laatste keer in oktober' want volgend jaar staat de race geprogrammeerd in september, de week na het WK... Ik weet niet goed of ik dat wel zo hard toe wil juichen... Pertinente opmerking daarover vandaag op Cyclingnews.com trouwens:

"Saturday sees the curtain fall not just on the 2011 season, but on one of cycling’s most evocative traditions, as the Tour of Lombardy takes place on its usual October date for the final time. While the route of the Race of the Falling Leaves has changed regularly throughout its history (and does so again this year), the image of the peloton negotiating the rosy-hued shores of Lake Como in low Autumnal sunshine has remained a steadfast fixture in cycling’s collective consciousness from generation to generation."
"From next season, however, the classic shifts forward to late September, before the leaves have even turned to brown in northern Italy, and the honour of bringing the WorldTour calendar to a close is instead bestowed upon the nascent Tour of Beijing. While the UCI’s efforts to spread the gospel of cycling to outposts beyond the Old Continent are justly encouraged, a worrying side effect of such evangelization is that the underlying fabric of the sport risks being unravelled in the process."

Vindplaats: De Ronde van Lombardije - vooruitblik op Cyclingnews.com

Straf

Vandaag valt zo goed als het doek over het wielerjaar 2010. Als je't mij vraagt is het een mooi jaar geworden. Ondanks alweer kanttekeningen ter grootte vaak van een huis. Maar nog één keer zetten we ons, voor we ons een aantal maanden in de modder gooien, schrap voor wat als de laatste scherprechter geldt: de San Fermo Della Battaglia. En maar hopen dat de geschiedenis zich kan herhalen! Gilbert tegen de rest van de wereld, zover is het intussen al gekomen. Het kan natuurlijk. Want door jammerlijke omstandigheden is Robert Gesink, de man waarmee Gilbert het misschien nog het moeilijkst zou hebben gehad, er vandaag niet bij. Maar straf zou het wel zijn indien onze Ardennese Monegask dat mooie stuntje van verleden jaar nog 'ns netjes zou overdoen.


Vandaag en op alle zenders: de Ronde van Lombardije - Editie 2010.

Update - Za 16/10/2010 - 18:05 u
Straf? Wat zeg ik, simpelweg verbluffend was het!

Kartelmoment

Philippe Gilbert en Kim Clijsters werden gisteren in een, hoewel groots opgezet toch nog mak uitvallend sportgala – o hoe pijnlijk op dat podium de tot schim van zichzelf verworden Urbanus – tot sportman en sportvrouw van het jaar gekozen. Een heel erg logische keuze.
Zelf had ik mijn hart er met een gekarteld lepeltje uit gegeten als Gilbert het dit jaar niet was geworden… De ultieme demarrage van Philippe Gilbert op de San Fermo Della Battaglia in de laatste Ronde van Lombardije – jawel, toevallig net 10 jaar na onze intens betreurde Frank VDB – deed wat mij betreft erg denken aan het “La Redoute 99-moment” tijdens La Doyenne van toen. Geen kantelmoment maar een kartelmoment in de vaderlandse wielerannalen. Dat het er ooit zou komen was wel duidelijk, maar dat Gilbert al dit jaar voor zo'n ultiem moment zou zorgen, heeft mij verrast. En ontroerd! Ben ik een subjectieve sul? Misschien. Maar sul of geen sul, ik ben in elk geval bereid om elke wielerfreak die langs de kant staat te roepen dat “Gilbert geen uitstraling heeft” met enige kordaatheid meteen de mond te snoeren. Mijn beste Bernard Callens, begin er ook maar aan, eat your heart out. Misschien iets voor met Kerstmis?

Extern:
The climb van de San Fermo Della Battaglia bij climbbybike en voor zij die het nog ‘ns op you tube willen zien heb ik deze link. Da's uiteraard ook die van de beelden hieronder!

Bernie

It’s hard to be a saint in the city. Het is waar. Vraag dat maar sinds deze week aan De hamster van Wolkersdorf, wielrenner Bernard Kohl. Als een levenloos knaagdiertje schoof ie de voorbije dagen voor de camera’s en bekende. Zonder veel weerstand ging ie voor de bijl, die kleine hamster van ons. Geveld. Wollig en wel. Uitgeteld zagen we hoe zijn hoofd minutenlang op zijn armen bleef liggen. Bijna hadden we met hem te doen, hij die voor zijn vrienden zo graag die goeie ouwe Bernie was gebleven. Kohl gaf dan wel toe maar haastte zich om iedereen uit zijn entourage netjes buiten schot te houden. Nee, zijn ploeg Gerolsteiner had niets met de zaak vandoen. Het was puur zijn eigen domme initiatief geweest om naar die vervloekte Cera te grijpen. En het was ook de eerste, echt waar de allereerste keer dat hij had toegegeven aan de verleiding van het spul. Omdat de druk zo groot was geworden, mijnheer, en omdat hij in de Dauphiné zoveel tegenslag had gekend. De persoonlijke biecht van Kohl maakt uiteindelijk niet zoveel uit. In Duitsland en Oostenrijk hebben ze het immers al een tijdje met de koers gehad. Daar slaat de wielerbalans nu wel helemaal door. Geen live-uitzendingen meer van de Tour, geen Ronde van Duitsland meer, geen Zesdaagse van Stuttgart… De Duitsers lijken in een puriteinse vlaag van heiligheid wel alles weg te willen gooien. Als ze zo doorgaan sluiten ze straks nog hun eigen apotheken. Dat Gerolsteiner eind dit jaar uit de pelotons verdween was allanger bekend. Wegens, wat dacht je, het niet vinden van een nieuwe hoofdsponsor. Daar hebben de affaires Schumacher en Kohl niet meteen rechtstreeks iets mee vandoen... Minstens één man uit de Gerolsteiner-rangen heeft dit alles niet verdiend. Davide Rebellin is, zo lezen we, door de gebeurtenissen woedend gestemd. En terecht! Door de affaires wordt hem vandaag in Lombardije immers de start ontzegd tot zijn lievelingsklassieker. Dat is jammer want als er één man tussen alle dopingstormen door recht blijft staan dan is het toch wel Rebellin. Zevendertig intussen en op kousenvoeten is Rebellin op de wielerranglijst aller tijden al doorgeschoven naar de 17° plaats. Het gaat verbazend snel vooruit. En het lijkt er op dat hij nog jaren door kan gaan. Als een dief in de nacht zien we het hem niet, zoals Polleke Bettini laatst, plotseling voor bekeken houden. Volgend jaar vinden we hem alvast bij een nieuwe ploeg terug. ISD-Danielli is de naam. Rebellin mag dan wat saai ogen, maar de enige echte pater uit Bonifacio, is, voor zover we weten, wel helemaal onbesproken. Bijna een uitzondering is en blijft Davide Rebellin tot nader order een broos en breekbaar voorbeeld voor op onze wielerkast!

Vandaag en op steeds minder zenders: de Ronde van Lombardije. Wat ons betreft misschien de mooiste wielerklassieker van allemaal. Maar vandaag helaas zonder Davide Rebellin.



Update:
Tot ook dit ouwe-paters-sprookje de wereld werd uitgeholpen...
Zie oa. deze link.