Twee hamvragen omtrent Remco Evenepoel

De Paterberg in vredige tijden

Na de uiterst spannende editie van “In Flanders Fields” (voor het eerst tussen Middelkerke en Wevelgem) van zondag laatst kijkt iedereen hier ten wielerlande al reikhalzend uit naar een nieuw duel tussen Mathieu Van der Poel en Wout van Aert. Alleen… Alleen komt er komende zondag in de Ronde van Vlaanderen met Tadej Pogaçar een derde wielergrootheid op de proppen die er ongetwijfeld minstens een ultrasonisch drie-gevecht zal willen van maken. Of wordt het eerder opnieuw een één-tegen-allen-strijd? We zijn hier in elk geval benieuwd of zowel Mathieu als Wout de Sloveense Numero Uno op de Oude Kwaremont en de Paterberg zullen kunnen volgen.

Wie dat zondag tijdens hét slotakkoord van de Vlaamse Wielerweek naar alle waarschijnlijkheid niet zal doen is ene Remco Evenepoel… Ook de 110° editie van Vlaanderens Mooiste moet het stellen zonder zijn aanwezigheid. Ben ik de enige die dat jammer vindt? Dat denk ik niet. Als we zijn ploegleider bij Red Bull-Bora–Hansgrohe Sven Vanthourenhout mogen geloven komt het er in de nabije toekomst zeker wel ’s van. “Remco ziet ons immers graag bezig in het Vlaamse werk” klonk het gisteren in Vive le Vélo. De hamvraag blijft natuurlijk: wanneer? Waarom zou het eigenlijk dit jaar al niet kunnen?

Een tweede nog pertinentere hamvraag waarvan Remco het onderwerp is hoorde ik verleden week woensdag in de Bib van Wevelgem. Rik Vanwalleghem stelde ze aan zijn gasten tijdens  “Aan de streep” de fijne wieleravond die de Wevelgemse Bib steevast organiseert tijdens de week die voorafgaat aan Gent-Wevelgem. Dit jaar waren de gasten oud-renners Ludo Peeters, Frank Hoste en Stefaan Vermeersch. Ook Margot Vanpachtenbeke die herstelde van een handblessure maar intussen toch alweer volop op de fiets zit was er te gast. Op zijn bekende luimige manier leidde oud-journalist en begenadigd auteur Rik Vanwalleghem voor een talrijk opgekomen wielerpubliek de gesprekken in goede banen. Het ging er gemoedelijk aan toe in de Wevelgemse bibliotheek en er werd meer dan eens hartelijk gelachen. 

Rik Vanwalleghem vroeg zijn gasten aan het eind van het gesprek hoelang we in België nog zullen moeten wachten op een nieuwe Tourwinnaar… Daar was ze dus, dé hamvraag van de avond die bij ons zo stilaan ook als dé wielervraag van één miljoen kan doorgaan: kan Remco Evenepoel ooit de Tour winnen? Zowel Ludo Peeters als Frank Hoste geloofden er - gezien Remco zowel in de UAE-Tour als in de recente Ronde van Catalonië in het hooggebergte werd weggereden - niet echt (meer) in. De Tourkansen van Remco worden er ook niet groter op als je rekening houdt met het feit dat er ook steeds meer nieuw én vooral jong talent van het genre Del Toro, Pellizzari en Seixas komt opdagen. Ook Stefaan Vermeersch, oud-renner, en vader van Gianni die voor de Bora-ploeg van Remco een voortreffelijk voorjaar aan het rijden is, was niet meteen de grootste believer. Toch hoopte iedereen zich uitgebreid te vergissen. 

En eerlijk gezegd mag Remco voor ons gerust nog even het “ik moet zjuust nieks”-motto van Wout van Aert hanteren. Hoe oud is de Ket uit Schepdaal intussen? Juist, amper zesentwintig en hij heeft nu al een palmares bij elkaar gefietst waar de meeste renners enkel maar van kunnen dromen. Zesentwintig… Da's wat ons betreft nog heel veel tijd om in de toekomst nog een paar bijkomende fijne wielercadeautjes uit te pakken. Niet eens uitgesloten dat er daar toch nog een Grote Ronde bijzit,  wie zal het zeggen... Met Remco weet je nooit. En wat die andere ronde, de Ronde van Vlaanderen betreft: misschien moet Remco toch nog maar even de oproep van Philippe Gilbert overwegen om zondag in extremis toch nog aan de start te staan van Vlaanderens Mooiste? Wij zouden hem alvast heel graag 's bezig zien tussen Antwerpen en Oudenaarde... En wij niet alleen!


De Ronde van Vlaanderen, hier en op alle zenders
De Ronde van Vlaanderen bij Touretappe 
Remco houdt er van om ons bezig te zien

Rik Vanwalleghem aan het woord

 

 

Ludo Peeters (r) 

 

 

Gesprek met Stefaan Vermeersch

 

 

Prijs in de tombola van Koers!

Het woord mag dan al wat 'oud' en gedateerd klinken maar af en toe mag je warempel nog 's meedoen aan een heuse tombola!!!

Donderdag 26/3/2026 laatst maakten we in Arhus Roeselare de opening van het nieuwe museumjaar van de Vrienden van Koers mee. Bert De Backer en Bavo Mortier zorgden bij deze gelegenheid voor een gesmaakte causerie (gelardeerd met veel lichtbeelden) :) 

Ze vertelden in zaal ARgora uitgebreid over Onverhard en gravelavonturen, hun hechte vriendschap en hun belevenissen in de buik van het peloton. Het was echt wel iets voor de fijnproevende liefhebbers van Koers, gravel en het levende bewijs hoe je accuraat gebruik kunt maken van Sociale Media. 

En achteraf kon je op kosten van de Vrienden van Koers napraten bij een drankje. Er was zelfs een heuse tombola, en moet je kijken wat deze jongen daarbij won! In volle klassiekertijd kon ik met mijn Bitossihart al naar huis gaan met iets voor de komende Tour, zo'n typisch "Planche des Belle Filles"-top van de col-beeldje. Het heeft hier - wat had je gedacht - al een mooie podiumplaats te pakken. 

Opening Museumjaar 2026 
Vrienden van Koers
Museum Koers

Onverhard met Bert en Bavo

#Koers #OpeningMuseumjaar #BertenBavo #vriendenvanKoers #Onverhard #kanttekeningenbijhetwielerjaar2026 

 

Van beleven naar bewegen

Bloedbroeder in het bewegen: Bavo Mortier

Bert De Backer - 'Een topverteller met open armen'

 

De toekomst is allang aangebroken

Ronde van de Toekomst - 2023

L’Avenir c’est déja maintenant

Over Milaan-Sanremo en de bromance tussen een jonge Mexicaan en een en een even jonge Italiaan
…/…
Vandaag wordt tussen Pavia en Sanremo het eerste échte wielermonument van het jaar gereden. Dat is en blijft zo. Hoewel de wereld er steeds anders gaat uitzien blijven – zoals het hoort - een aantal wielertradities overeind. Vooruitziende stemmen gaan zelfs op om de Strade Bianche als eerste monument te gaan labelen… Er valt iets voor te zeggen maar de Strade, en da’s hét minpunt, is uiteindelijk nog maar twintig jaar oud. Een peuter in vergelijking met de vijf monumenten. 

Vandaag is Milaan-Sanremo al aan haar 117° editie. Da’s pas een koers met ‘enige’ traditie. Tussen Pavia en Sanremo zijn straks alweer alle ogen gericht op de twee absolute topherauten van het hedendaagse wielrennen Tadej Pogaçar en Mathieu Van der Poel. Beiden zijn in staat om, alsof het niks is, de verzamelde tegenstand op een hoopje te fietsen. Of dat ook zo wordt is een andere vraag. Er wacht de renners soms zoveel onheil dat het niet meer mooi meer is om te kijken. Het seizoen is al een tijdje bezig en de jammerlijke constante, dé vaststelling, blijft dat er zoveel gevallen wordt. Veel té veel. Het doet pijn aan de ogen en andere vitale lichaamsdelen. Tim Wellens, Maxim Van Gils, Jhonatan Narváez, Stefan Küng, Vlad Van Mechelen, Henri Vandenabeele, Tobias Foss… Het rijtje is niet volledig maar allemaal zijn ze voor weken of maanden buiten strijd. Duimen dus dat de Uci op één of andere manier iets uit de hoge en soms wel erg hautaine hoed tovert dat ten goede van de veiligheid van de renners komt. 

Tot vandaag – “de dag dat Milaan-Sanremo verreden wordt” - hebben we gelukkig al een paar straffe wielermomenten mogen meemaken die een en ander vergoelijken. Tadej Pogaçar gaf in de Strade al voor het derde jaar op rij een subliem recital dat nog lang niet is uitgedoofd. In de Tirreno zette Mathieu Van der Poel met twee ritwinsten twee dikke stippen op de "i". Heel vers in het geheugen nog waren er deze week die twee absolute gloriedagen van rasaanvaller Alec Segaert (°2003). De Lendeledenaar zorgde voor een stoot van je welste. In Nokere werd hij pas ingelopen op 200 meter van de aankomst en de dag erna haalde hij het nét wel. Schitterende twee koersen van de jonge Belg! 

Maar de mooiste koers vonden wij hier wel de zesde en voorlaatste rit van de Tirreno tussen San Severino Marche en Camerino! Op de laatste loeizware klim naar het lieflijke adelaarsnest Camerino in de Marken (de woonplaats van Pellizzari) zagen we een hartverwarmend spektakel, gekleurd door de gunfactor en door een vriendschap die je niet vaak (meer) ziet in het peloton. Daarbij nam de jonge Giulio Pellizari (°2003) voor eigen volk het voortouw. Eigenlijk was Pellizari, ondanks ereplaatsen in de Giro en de Vuelta bij mij én bij het grote wielerpubliek in de voorbije jaren nog wat in de schaduw gebleven. Enfin, zijn renommée reikte nog lang niet zo ver als zijn Mexicaanse generatiegenoot en multitalent Isaac del Toro, ook al uit het jaar 2003! 

Maar nu is er verandering op komst. In die rit in de Tirreno zag je bij de demarrage bergop van Pellizzari dat Del Toro (ploegmaat bij UAE van ene  Pogaçar, zowaar met een contract al tot in 2029) doodleuk bleef zitten hoewel hij aan de leiding stond in het klassement. Dé gunfactor was groot bij Del Toro, dat zag je zo en later lazen we op weetikveelhoeveel wielersites het romantische verhaal van de twee jonge kemphanen die ook dikke vrienden zijn. De twee leerden elkaar als belofte kennen in de Tour de l’Avenir van 2023. Daar werden ze één en twee. Het was de Ronde van de Toekomst waarin Junior Lecerf, Mathys Rondel en Jan Christen op 5,6 en 7 strandden. Van talent gesproken! Maar nu heeft de wielerwereld het over de mooie ‘bromance’ die tussen de twee reuzebeloften is gegroeid. Voorwaar een hartverwarmend verhaal zoals je dat in het wielrennen van de grote rivaliteiten niet vaak tegenkomt. Benieuwd wat ze vandaag kunnen in het spoor van de Grote Twee op de Cipressa en de Poggio.


Extern:
Bromance Isaac Del Toro-Giulio Pellizari
Del Toro verontschuldigt zich na winst in Camerino
Isaac Del Toro bij Pcs
Giulio Pellizzari bij Pcs
Vandaag en op alle zenders: Milaan-Sanremo

 

Bahamontes Nr 53 - Renaissance

Het onverbiddelijke wielerblad 'Bahamontes' is aan nummer 53 toe. Mét niet minder dan 4 (VIER!) covers zorgen ze bij de redactie voor een heuse Renaissance!!! Met dank voor de inspiratie aan de Vitruviusman van Leonardo da Vinci.

En ook dit nummer staat alweer vol met onverbiddelijke wielerverhalen.

Weblink: Bahamontes 53 - Renaissance 

1 nummer, 4 verschillende covers! Lente! Koers! Een nieuwe Bahamontes! Nummer 53 alweer, en het is een 'specialleke'. Thema: Renaissance. Omdat Renaissance staat voor wedergeboorte vonden wij dit een passend moment voor een subtiele restyling. Bahamontes zit vanaf nu in een ander jasje, en heeft, onder meer, een (ver)nieuw(d) logo. (Check it out, hierboven!)

Daarnaast pakken we uit met vier – jawel, vier! – verschillende covers, allemaal gebaseerd op de Mens van Vitruvius, een gekend werk van Leonardo da Vinci uit de renaissance. Vier covers betekent ook vier covermodellen, en elk van hen heeft zijn of haar plek in dit Renaissance-nummer. Jasper Stuyven is na 14 jaar Trek toe aan een wedergeboorte bij de Wolfpack; Arnaud de Lie stond al twee keer op na een volledig mislukt voorjaar, Shari Bossuyt komt weer tot volle bloei na een discutabele dopingschorsing en Eddy Merckx? Dat is natuurlijk de Universele Mens bij uitstek. Verder in dit nummer rijden we mee in de neutrale wagen van Shimano tijdens de E3 Saxo Classic, gaan we praten met topkinesist Lieven Maesschalck, somt Frank Heinen 20 wielerdingen op die dringend aan een wedergeboorte toe zijn, gaan we op zoek naar de ziel van de handtekeningenjager en nog veel, veel meer...

Online kan u uiteraard het nummer met jouw favoriete covermodel bestellen!

PS: We zijn intussen op de hoogte dat we een paar grote Bahamontes-fans en dus ook Bahamontes-verzamelaars hebben die misschien wel alle vier de covers zullen willen hebben. Speciaal voor hen: kortingen op diverse Renaissance-pakketten!

Comme des enfants van Coeur de pirate

 De fiets als vehikel (11) 

Morgen 4/3/2026 in de Ancienne Belgique in Brussel: Coeur de pirate
Hier voor de verandering op de fiets in het clipje bij "Comme des enfants"

#demanenzijnfiets #devrouwenhaarfiets #defietsalsvehikel  #defietshemzelve #coeurdepirate

Label: De fiets als vehikel

Flabbergasted

Gisteren – de fatale dag voor het oplaaien van een nieuwe (wereld)oorlog met als slagveld dit keer Iran - is – een fait divers daarbij vergeleken - bij ons in Gent ook het nieuwe wielerwegseizoen van start gegaan. De Omloop Het Nieuwsblad werd alweer gedomineerd door ene Mathieu Van der Poel. Outstanding heten we zoiets in het Engels. Of misschien past nog beter het adjectief flabbergasted bij de zoveelste bijna onwereldse prestatie van de ranke en intelligente Nederlander. Florian Vermeersch was de andere uitblinker van de dag. Ik mag graag denken dat dat ook een (heel klein) beetje te danken was aan het noodgedwongen forfait wegens griep van Wout van Aert. Maar dat is, weet en vrees ik, een vrij loze gedachte. 

Whisfull thinking wellicht. Ik denk niet dat Wout ooit nog helemaal zal kunnen wedijveren met het Grote Klassieke Koningskoppel van het huidige tijdperk van de wielersport Tadej Pogacar en Mathieu Van der Poel. Al mag ik hopen van wel. Nee... Als er écht iemand in de buurt kan, en zal komen dan is het wel een Franse Jongeling van 19 jaar… Paul Seixas is de naam… Hoe die gisteren de Faun Ardèche Classic naar zijn hand wist te zetten, hoho, ook dat was pas kunst!!! Wordt vervolgd. 

Ps (1). Komende zaterdag zien we Paul Seixas, Tadej Pogacar én o.a. Wout van Aert aan het werk in de ‘Strade Bianche’!!! Dat wordt een kleine clash…
Ps (2). Gisteren, vol piëteit, iemand met onderstaand kartonnetje tussen Gent en Ninove langs de weg zien staan. "Bjorg Lambrecht for ever"... Het breekt je hart! Bijna zeven jaar later… Nog altijd… Bjorg For Ever…

(P.R.)

#wielerjaar2026 #PaulSeixas #MathieuVanderPoel #WoutvanAert #KanttekeningenbijhetWielerjaar2026 #writingforBjorg #BjorgForever