Nu we het Veldritseizoen 2025-2026 met de Sluitingsprijs in Oostmalle alweer mogen opbergen geef ik de lezers van 'Het hart van Bitossi' graag nog 's bijgaand een blogbericht van Wouter Van Heiningen mee.
"Het leuke van (veel) poëzie lezen is dat je vrijwel bij elke grote gebeurtenis of bij elke actualiteit wel kan terugdenken aan een gedicht dat een onderwerp, een regel of een thema had dat aan zo’n gebeurtenis of nieuwsfeit gerelateerd kan worden. Vaak weet ik dan meteen wel van wie het gedicht is en soms zelfs in welke bundel ik dat gedicht las maar soms weet ik de bundel niet of erger, de naam van het gedicht/dichter niet. Dat laatste is lastig maar met google en/of AI kom je tegenwoordig een heel eind."
Wouter Van Heiningen staat daarbij stil bij het gedicht 'Veldrijden' van de dichter Jan Boerstoel. Het gedicht staat in de bloemlezing 'De 100 mooiste wielergedichten' die in 2014 werd samengesteld door vriend-fiets-en wieler- en vooral cyclocrossfan van het eerste uur Patrick Cornillie.
Hier ook nog 's het gedicht:
Veldrijden
Als hun collega’s van de
weg met bisschopswijn
en kerstkrans dikverdiend
zich suf recupereren,
gaan de commando’s van de
wielersport zich weren
voor wie de dagen nooit te
donker kunnen zijn.
De crossers, ware
acrobaten óp hun fiets
en snelle hordelopers als
zij ermee zeulen,
soms drie keer in de week
zijn zij hun eigen beulen,
wind, regen, hagel, sneeuw
en ijs, het doet hun niets.
Geen pad is hun te smal,
geen helling hun te machtig.
Eerder een noodlot dan een
sport, maar oh… zo práchtig!
Veldrijden bij Wouter Van Heiningen
Jan Boerstoel - Wikipedia-pagina
De 100 mooiste Wielergedichten bij Patrick Cornillie
De 100 mooiste Wielergedichten bij De Schaal van Digther
#de100mooisteWielergedichten
#JanBoerstoel
#WouterVanHeiningen
#Wielergedichten
#Wielerpoëzie
