Aubel-Thimister-Stavelot: de 54° editie!

Dit, mijn beste wieler- en Bitossi-vrienden, is pas "een koersje" om met hernieuwde honger naar uit te kijken! De 54° editie (en de eerste Corona-editie) van Aubel-Thimister-Stavelot voor junioren... "Vaut absolument le détour!!!"

Van Vr 7/8/2020 t.e.m. Zo 9/8/2020!


https://www.facebook.com/events/278392573501210/

Dag Jan! Een decennium later.

Vandaag is het alweer tien jaar geleden dat radioreporter en legende Jan Wauters overleed. En wat heb ik Jan, “onze legendarische man op de motor”, in dat voorbije decennium een flink aantal keren gemist. In een heel mooi recent interview in Humo herinnert zoon Benno – zelf journalist en in zijn jeugd een zeer getalenteerd wielrenner – zijn vader als “de man die al zijn Latijn in zijn Nederlands had gestoken”.

Ontmoeting met Jan Wauters-Tour de France-Huy-9/7/1995

In de rubriek ‘Wat is er van de sport” maakte Jan Wauters jarenlang kritische kanttekeningen bij de sport, die hij wel ‘s de belangrijkste bijzaak van het leven noemde. Maar netzogoed kon hij zich op het randje van het dweperige bewegen. Eigen aan de sportman in hart en nieren die hij altijd – ook als kritisch journalist – is gebleven. Met zijn voormalige spitsbroer Herman de Coninck maakte hij voor Humo talloze interviews die lang nadat ze geschreven waren bleven nazinderen.

Zelf mocht ik Jan Wauters een aantal keren persoonlijk ontmoeten. Het waren telkens gedenkwaardige ontmoetingen die ik mij moeiteloos en levendig herinner. Na het verschijnen van mijn dichtbundel “De Hel van het Noorden” (geen toevallige titel natuurlijk) kreeg ik een mooie brief van hem. Het A4-tje van toen is een kleinood geworden dat ik blijf koesteren zoals je enkel in het mailtijdperk een brief kunt koesteren.

Hoewel Jan Wauters een aantal boeken schreef bleef hij zichzelf ‘ten eeuwigen dage’ zien (én horen) als een man van de Radio. Het gesproken woord was hem meer dan wat anders lief. En terecht want wie luisterde hoorde in de beste momenten van zijn stem bergriviertjes in heldere stroompjes naar beneden klateren. Andere keren klonk er trommelvuur in de verte...

Ik kan het, als ik dat maar wil, elk moment opnieuw horen. Fabulerend, vloeiend, authentiek… Met al het radiofonisch talent dat hem gegeven was. Alles samenballend in, alles neerleggend, fijngeborsteld of ruw schetsend met die fabuleuze stem van hem!

Extern:

"Een  duim omhoog, een hand die in mijn hand kneep, en dan zijn allerlaatste woorden"

(Humo-Interview 26/5/2020)

Dag Jan. Cd & Boek

Peter Mangelschots in gesprek met Benno Wauters. (Sportmagazine/Knack 22/12/2010 - Bijgewerkt 10/4/2020)

Bij de foto: Ontmoeting met Jan Wauters. (Huy, 9/7/1995)

Zullen we ze even laten rinkelen vandaag!

Vandaag is het Wereldfietsdag van de Verenigde Naties. Of wat internationaler klinkend: “World Bicycle Day”. Er zijn immers – zoals de Verenigde Naties terecht met recht en reden stelt – talloze redenen te verzinnen waarom het goed is om vandaag, maar ook alle andere dagen, het bestaan van de fiets te vieren. “Why to celebrate the bike”.

En waarom ’s voor de gelegenheid geen ouwe verroeste fietskraker uit het verleden oprakelen? “Bicycle Race” van Queen is daarvoor uitstekend geschikt. Perfect passend in Alle Oortjes. Freddie Mercury en Co zetten met deze song, voor wie écht ’s goed naar het nummer luistert, een fameus kunststukje in het zadel. Bij elke beluistering registreer je wel iets, een snufje, een rinkelklankje of een biepje, dat je niet eerder hoorde. Wat een feest van een “Bicyle Race” dit!

Mercury schreef de song in de zomer van 1978 toen de Tour voorbij Montreux trok waar hij met zijn trawanten van Queen op dat ogenblik de plaat “Jazz” aan het opnemen was. 
De 65 fietsende naakte dames die later de videoclip gingen bevolken die bij het nummer hoorde werden naderhand jammerlijk ‘onherkenbaar’ gemaakt.

Laat ze maar rinkelen vandaag, die bellen! Maar nog veel beter

is het om gewoon 's wat te gaan fietsen, vandaag.

Dat Mercury er ook als tekstschrijver al in 1978 wat van kon bewijst
alleen al dit uittreksel uit de song:

You say coke, I say 'caine
You say John, I say Wayne
Hot dog, I say cool it man
I don't wanna be the President of America

You say smile, I say cheese
Cartier, I say please
Income tax, I say Jesus
I don't wanna be a candidate
For Vietnam or Watergate
'Cause all I want to do is

Bicycle, bicycle, bicycle
I want to ride my bicycle, bicycle (c'mon), bicycle
I want to ride my bicycle
I want to ride my bike
I want to ride my bicycle
I want to ride it where I like

What do you want to do ?

New mail

Roger Decock is niet meer

Roger Decock is vanmorgenvroeg, op Pinksterzondag, op 93-jarige leeftijd in zijn huis in Aarsele, overleden. Er zijn wel duizend manieren waarop wij Roger, de winnaar van de Ronde van Vlaanderen van 1952, zullen herinneren. En evenveel mogelijkheden om hem te blijven gedenken. "Ten eeuwigen dage".

We hadden zelf het genoegen om hem van nabij te leren kennen. Aimabele man. Schitterend leven! RIP Roger.

"Sommige mensen zijn minder dood dan de anderen..."

Roger Decock wint de Scheldeprijs - 1954

Overlijdensbericht op Sporza
Frederik Backelandt herdenkt 'Cockske' bij Grinta

Merkteken - I.M. Gustaaf Desmet

Via een aantal berichten op Facebook vernemen we vanmorgen het overlijden

'Kauwgomplaatje'

van oud-wielrenner Gustaaf “Staf” Desmet (°15/5/1935). De geboren Mariakerke-naar die overleed in Oostakker was begin van de jaren zestig een van de allersnelste sprinters uit het (kermiskoers-)peloton. Zo won hij in 1964 de 4-daagse van Duinkerke en het Kampioenschap van Vlaanderen en in 1966 Kuurne-Brussel-Kuurne. In het allergrootste internationale werk kon Staf zijn intrinsieke basissnelheid evenwel niet ten volle aanwenden. Verder dan een derde plaats in Parijs-Roubaix van 1966, vijfde plaatsen in Parijs-Brussel en Parijs-Tours en twee achtste plaatsen in de Ronde van Vlaanderen kwam hij niet. In 1956 had hij vooraf wel op een veelbelovende manier de Ronde van Vlaanderen voor Beloften gewonnen.

Gustaaf lag ons persoonlijk nauw aan het hart omdat hij in mijn geboortedorp tekende voor een van dé Merktekens in ons eigen wielersupportersbestaan. In de editie 49 van Koolskamp-Koers op 17 september 1964 – een van de eerste wielerwedsdtrijden die wij live mochten en konden meemaken – hield hij in een pelotonsprint verrassend knap de gedoodverfde favoriet Rik van Looy achter zich. Zo zagen we het als jonge jongen met eigen ogen gebeuren dat elke koers én ook elke sprint moet gereden worden. Een glasheldere illustratie van het gegeven waar we al snel achter kwamen: dat wielrennen lang géén exacte wetenschap is waarvan de uitkomst, hoewel voorspelbaar, af en toe heel veel onvoorspelbare elementen bevat. We zijn er Gustaaf Desmet nog altijd dankbaar voor.

RIP Staf Desmet.
Veel sterkte aan familie en vrienden!

Extern:
Overview carrière Gustaaf Desmet op Procyclingsstats

Koolskamp Koers - 1964

Boek Koolskamp Koers - Patrick Cornillie - Jan David

Jacques Sys - Top 1000 Belgische Wielrenners

Geen Puivelde-Koerse vandaag! :(

Het facebook-bericht van de dag:

Paul Rigolle voelt zich hoopvol met Norbert de Beule en 5 anderen.
13 mei om 15:25 ·

Wat mis ik vandaag onder meer dit dichterlijk gezelschap op onze jaarlijkse afspraak op 'Puivelde Koerse':
Frank Pollet, Norbert de Beule en Karel Declercq.
En daarbij zeker ook niet te vergeten: Patrick Cornillie, Bert Bevers, Moniek Vermeulen, Beatrix Venken en ons aller Fleur De Meyer!!!

Graag volgend jaar opnieuw! En geheel en al Coronavrij! Mét échte renners én onvervalste dichters en cabaretiers. En nog veel meer mooi volk! Mag het?

#PuiveldeKoerse #KoersinCoronatijden #koersloosheid

Een jaar geleden - Waalse Pijl 2019

Vandaag precies een jaar geleden reisde ik met de supportersbus van Bjorg Lambrecht naar de Muur van Hoei voor de aankomst van de Waalse Pijl.

Het blijft een bijzonder mooie herinnering die helaas voor altijd een donker randje heeft meegekregen. Bjorg eindigde er immers als jong klimtalent op een fantastische vierde plaats. Waarmee hij met het afgeven van dit knappe visitekaartje meteen bewees dat hij deze wielerklassieker minstens een keer in zijn pas begonnen loopbaan zou winnen.

Het heeft vanwege de bekende dramatische omstandigheden, later in dat vermaledijde jaar, niet mogen zijn!

#forever143 #writingforbjorg #bjorglambrecht


Nummer 143

Bijenkorf

Er kan nog steeds niet op de weg gekoerst worden en het ziet er niet naar uit dat dat heel snel zal veranderen. Voor velen onder ons is dit een gedachte waarmee het niet makkelijk leven is... Maar wachtend op betere en 'ongebreidelde' tijden is het altijd goed om 's stil te staan bij al die mooie wieleranekdotes die in de bijenkorf van een peloton verzameld zitten.

Ook Philippe Gilbert​ kijkt af en toe achterom en doet dat altijd op zijn eigen orignele manier. In zijn dream-team - hij mocht daarvoor uit zijn lange carrière slechts zeven ploegmaats kiezen - zit verrassend genoeg ook Bradley Wiggins. Ze reden ooit, als jonge debuterende profs, in 2002 en 2003 samen bij FDJeux.com. Over "Mister Bakkebaard" (annex rock-ster) heeft Gilbert overigens nog een mooie anekdote in petto... Voorts zitten met Wiggins ook nog André Greipel, Cadel Evans, Jelle Vanendert, Iljo Keisse, Mario Aerts en Christophe Detilloux in de masterploeg van Gilbert. Allemaal, en een voor een voortreffelijke lieden!

Extern:
Philippe Gilbert's cycling dream team (Bericht Cyclingnews.com)
De droomploeg van Philippe Gilbert (Nieuwsblad-bericht)

De dag van Sint-Jozef

Vandaag 19 maart, "de dag van Sint-Jozef" is de dag waarop eertijds zonder uitzondering Milaan - San Remo werd verreden. Vandaar ook de vroegere naam die de koers lang met zich meedroeg: de Sint-Jozefsklassieker.

Dit jaar is er - hoe vreemd is dat! - vanwege de bekende Corona-verwikkelingen evenwel geen sprake dat er maar ergens in de wereld kan worden gekoerst. Laat staan in Italië dat in Europa nog het zwaarst van al door het vermaledijde virus getroffen lijkt...

Milaan-San Remo is niet meteen mijn lievelingsklassieker. Dat liet ik vijftien jaar geleden al duidelijk verstaan in een weinig flatterend blogbericht. ("Aardbeienprinses"). Toch zou ik er dit jaar veel voor over hebben om, al was het maar even, naar de Italiaanse drafkoers te kunnen kijken...

Buiten wordt het stilaan lente. "La Primavera" wordt wakker, maar bij wie binnen moet blijven gaat vandaag alles aan het broeien... Ook Marec weet waarom!

#laprimavera #milaansanremo #SintJozefsklassieker #hetklassiekewerk

Het gouden gala van Koers

Vanavond wordt in Koers-Het museum van de wielersport in Roeselare het nieuwe museumjaar voorgesteld. En nog wel met een feestelijk gouden randje!