De tijd van Marcel

 

Gisteren, donderdag 12/11/2026 kwam de legendarische oud-wielrenner Marcel Kerff nog 's helemaal tot leven in een volgelopen theaterzaal van De Spil in Roeselare. In een soort "limbo" na de dood - een café met, kan het anders, de naam "Champs Elysées" - kroop acteur Sebastien Dewaele vermomd als ober in de huid van een wielerfiguur waarover niet eens zo heel veel bekend is.

Voorafgaand aan de voorstelling nam Koers-historicus Dries De Zaeytijd ons daarom mee naar de tijd - niet die van Roger - maar naar die van Marcel. De Zaeytijd schetste vakkundig de vroege geschiedenis van het wielrennen aan het begin van de 20° eeuw. Het was de tijd van de opkomst van de "safety fiets" die op grote schaal het fietsen populair wist te maken. In die prehistorie van het wielrennen had Voeren-aar Marcel Kerff meer dan zijn plaats. Hij werd in de allereerste Tour de France in 1903 zowaar zesde. Het bedrag van 475 euro dat hij daarmee verdiende kwam toen overeen met een goed jaarloon. Maar veel meer zul je over Marcel Kerff als wielrenner op de Procyclingsstats-wielersite niet te weten komen. Hij overleed op 7/8/1914 in tragische omstandigheden toen hij in het begin van WO1 door de Duitsers ... in Moelingen op last van zogenaamde spionage opgehangen werd in een boom.

Sebastien Dewaele (‘Eigen kweek’, ‘Preuteleute’,’Nonkels’, ‘Het smelt’…) bewijst met dit eigenzinnig stuk dat hij ook volop voor tragi-komische rollen kan gaan. Wel werd hij in ‘Kerff’  flink geruggensteund door de muzikanten Ben Van Camp en Ben Brunin die een wezenlijk aandeel hebben in het succes van ‘Kerff’. De voorstelling Kerff - een productie van Compagnie Cecilia - is misschien niet de meest beklijvende maar ze bracht ons meer dan wat mooi en warmhartig vertier met veel vleugjes West-Vlaamse humor op een miezerige donderdagavond. Je hoeft niet eens iets over wielrennen te weten om volop van deze voorstelling te genieten. Probeer dus als wieler- én vooral toneelliefhebber toch nog maar 's aan een kaartje te geraken. Al wens ik je daarbij veel geluk want de meeste voorstellingen zijn al uitverkocht.
Zie hiervoor deze Compagnie-Cecilia link.

Recensie op Etcetera
Kerff bij het Wielermuseum
Wikipedia-pagina: Marcel Kerff
Marcel Kerff bij Procyclingsstats
Kerff bij Compagnie Cecilia

Zie ook mijn blogbericht van Vrijdag 13/11/2026
voor nog meer foto's.

 

De Mozart van de koers

Ha, mijn beste mensen, ik heb een paar dagen geleden ontdekt wat AI ook voor ons - fiere dragers en bezitters van een Bitossi-hart - kan doen.

In die mate zelfs dat ik zowaar dé Mozart van de Koers heb ontdekt. 
Misschien kunnen jullie, sporadische lezers van deze blog, zich wel helemaal in mijn ontdekking vinden. "Hier volgt een Smiley!"

#gecomponeerdmetdehulpvanAI  #Remcohoudtnietvangravé #hiervolgteenSmiley #Bitossihart 

Foto gecomponeerd met de hulp van AI

De fiets van Rinus Van de Velde

De fiets als vehikel (13) 

Op Facebook kun je deze schitterende fiets-tekening van Rinus Van de Velde terugvinden: “I’l borrow your ideas for a moment”.
En momenteel kun je - anno 1 november 2026 - nog altijd de zeer boeiende aflevering van ‘Alleen Elvis blijft bestaan’ met Van de Velde terugkijken op VRTMax. Ik zou zeggen: doen!

Alleen Elvis blijft bestaan met Rinus Van de Velde
Rinus Van de Velde op Instagram
Vindplaats tekening op Facebook

Label: De fiets als vehikel

("Uit liefde voor het vehikel")

Veel meer dan appels en peren

Eddy Merckx - R.v. Lombardije 1967 - Editie gewonnen door Franco Bitossi

La corsa delle foglie morte 

De vraag welke van de vijf klassiekers uiteindelijk de allermooiste is zal wel altijd onbeantwoord blijven. Maar dat hoeft natuurlijk ook niet. Je hoeft absoluut geen voorkeur te hebben voor de een of de ander. In de herfstelijke fruitmand mogen veel meer soorten fruit dan appels en peren terechtkomen… 

Uiteindelijk hebben Milaan-San Remo (de sprinters!), de Ronde van Vlaanderen (de punchers!), Parijs-Roubaix (de kasseijongens), Luik-Bastenaken-Luik (La Redoute-en Roche de Faucon-minnaars ) en de Ronde van Lombardije (de klimmers en een aantal Ardennen-renners)… Elk type coureur kan ik in principe één of meerdere klassiekers op zijn naam schrijven en zo hoort het ook. 

Persoonlijk denk ik – als ik dan toch zou moeten kiezen, en van mijn Vlaamse hart een steen makend – dat ik uiteindelijk na lang wikken en wegen toch nog de voorkeur zou geven aan Il Lombardia – ‘de koers van de dode of de vallende bladeren’. Doodgewoon misschien omdat het de laatste is van het seizoen en verreden wordt in de herfst. Het heeft iets nostalgisch dat herfstlandschap in het Land van Lombardije. Na de laatste hoogmis op de kalender kan de weg-wielersupporter immers weer gaan uitkijken naar het volgende wegseizoen. En dan zal het alweer lente zijn… Met alle wieler- en andere beloftes inbegrepen. 

Maar eerst is er vandaag nog de 120° editie van Il Lombardia. Zoals we weten start de koers alternerend in Bergamo of in Como. Dit keer volgt de Lombardije-classic weer het traject Bergamo-Como dat algemeen lastiger geacht wordt dan de omgekeerde versie Como-Bergamo.
Alle kansen gaan vandaag dus naar de lichtgewichten en de klimmers uit het peloton. Del Toro, Seixas, Pidcock, Giulio Ciccone, Davide Piganzoli of toch nog Jarno Widar (!) of Remco Evenepoel?

Laten we dat toch maar weer ’s van nabij bekijken! En pas daarna beginnen we aan onze winterslaap. 😊

De Ronde van Lombardije op Procyclingstats
De Ronde van Lombardije op Sporza