Goed mens

Genoteerd:

“Briek Schotte was een goed mens maar Lomme Driessens liet ons geld verdienen”
Freddy Maertens

N.a.v. Flandria, de 20 wondere jaren van een wielerploeg – Mark Van Hamme
Het boek dat nog moet verschijnen wordt op 24/2/2007 voorgesteld in ‘De Groene Meersen’ in Zedelgem

Meer info: Uitg. de Eecloonaar

Iemand zin?

Winter is om te lezen. Winter is om te noteren wat men leest bij anderen:

Diegene die het boek 'de renner' hebben gelezen van Tim krabbé - en elke wielrenner, of men nu prof of wielertoerist is, heeft maar één excuus om dit niet te doen, namelijk niet kunnen lezen - zullen zich niet verwonderd afvragen waarom deze titel is gekozen voor een hoofdstukje dat een poging zal doen om een verband, een symbiose te zoeken tussen wielrennen enerzijds en proza anderzijds. Is het zo dat er een kruisbestuiving bestaat tussen beiden ? Is een ongeëvenaard duel tussen twee renners op de flanken van de Mont Ventoux een garantie voor Expressies in Mooie Letteren ? Wordt men literair lyrisch omwille van het met de fiets overwinnen van de paterberg ?
Ik denk van wel. Maar aangezien ik geen schrijver ben laat ik dit hoofstukje volledig open voor jullie. Laat jullie maar eens volledig gaan en stuur mij jullie stukjes, schrijfsels, impressie, goede links, ... maar op.

Iemand zin?

Vindplaats:
Nec plus ultra. Het leven zoals het is, ... bij de waod.
Afdeling - de Renner

Keizer

Ben ik gisteren toch wel vergeten om de enige Keizer die dit Koninkrijk rijk is een gelukkige verjaardag te wensen!
Al zal Rik Van Looy himself dat, met al die activiteiten die hem blijven bezighouden, ook dit jaar maar een kleine gebeurtenis hebben gevonden.

Mix/Max

Het is en blijft een mix die ons blijvend kan bekoren. De kunst van de wielen te husselen en te shaken met de kunst van de muren en de dingen. Wie dat wil kan ook dit jaar gratis naar het Smak met een ticket Zesdaagse Vlaanderen-Gent. Een mens zou zich voor minder naar het Citadelpark haasten. Less is more. En de mix, is de max.


Gratis naar het SMAK met ticket Zesdaagse Vlaanderen-Gent!

Ook dit jaar slaan de organisatie van de Zesdaagse Vlaanderen-Gent en het SMAK, Stedelijk Museum voor Actuele Kunst, de handen ineen. Houders van een geldig ticket voor de Zesdaagse Vlaanderen-Gent hebben zaterdagnamiddag 25 november en zondagvoormiddag 26 november gratis toegang tot het Stedelijk Museum te Gent.
De volgende tentoonstellingen zijn die dagen te bezichtigen in het SMAK:

Agnès Varda
Tijdens het 33e filmfestival heeft Agnès Varda een Joseph Plateau Lifetime Achievement Award ontvangen.

Ricardo Brey
Voor de eerste keer in het SMAK de 'Universe' serie van de Cubaanse kunstenaar Ricardo Brey. Deze bestaat uit een 1000-tal tekeningen, schilderijen en assemblages.

Peter Downsbrough

Carlos Navarrete
Carlos Navarrete reist de wereld rond als een hedendaagse ontdekkingsreiziger die met gebruik van eigen methodes en diverse media op expeditie gaat en thema's als identiteit en cultuur onderzoekt.

Jan Christensen
Het werk van de jonge kunstenaar Jan Christensen bestaat voornamelijk uit muurschilderingen en site-specific werken.

Kijk voor meer informatie op www.smak.be.

Een naam te geven

Sommige journalisten weten in hun dagelijkse bevlogenheid wel vaker de dingen een naam te geven. Zou Hugo Coorevits wel zelf goed en wel beseffen dat hij in de navolgende zin die ik - met permissie - uit zijn verslag over de laatste kermiswedstrijd van het seizoen heb gelicht, ook het woord heeft uitgevonden dat nog het dichtst benadert wat dit kapotte kompleet vandepotgerukte landisjaar 2006 ons op wielergebied heeft gebracht?

Die mix van melancholie en uitgelatenheid om de laatste koers van het jaar maakt Putte-Kapellen uniek. Het is weer voorbij, dat megachaotische wielerjaar. Het is wachten op de vrieskou van de Omloop Het Volk.

Megachaotisch? Juist ja!

Vindplaats: Gorik Gardeyn tussen de kermismolens. 40.000 toeschouwers zwaaien renners aan Belgisch-Nederlandse grens uit. In Het Nieuwsblad-Sportwereld, 18/10/2006

Weer (Citaat/Citaten)

Er zijn er nog die net als Johny Vansevenant (op wielergebied althans) blijven hangen zijn in de sixties en de seventies van Eddy Merckx. Ze laten er evenwel niet allemaal even zinnige dingen over noteren als de Radio1-journalist dat vandaag doet in het Nieuwsblad:

“Heeft het ook iets met nostalgie naar de jeugd te maken? Het speelt mee. Het zijn allemaal veertigers of jonge vijftigers die het live hebben meebeleefd. Eddy Merckx was een wezenlijk onderdeel van hun jeugd. Die toppolitici hebben ook allemaal een heel gewone achtergrond. Ze komen uit “La Flandre Profonde’. Renaat Landuyt is de zoon van een varkenshandelaar. Guy Verhofstadt van een liberale bediende die opklom. De vader van Yves Leterme was een schilder-behanger, die van Janssens een slager, etcetera.”
”Eddy Merckx leerde ons als kind de wereld ontdekken. Ook ik kon als zoon van een tabaksteler en later wegenbouwer niet met mijn ouders op reis. Daar was geen geld voor, maar in gedachten ben ik wel overal meegetrokken. Naar Frankrijk, naar Italië. Het waren gewone mensen van bij ons die daar het mooie weer maakten.”

Het Nieuwsblad – Sportwereld – Za 14/10/2006
Het boek ‘De mannen achter Merckx’, het verhaal van Faema en Molteni van Johny Vansevenant en Patrick Cornillie is uitgegeven door De Eecloonaar en is vanaf vandaag verkrijgbaar in de boekhandel.

Begrip

Sommige mensen zijn – heilig of niet, gelovig of niet - een begrip. Ook, en zelfs in de Wielerwereld. Tot ze er plots niet meer blijken te zijn!

Met dank alweer, aan de onvolprezen Wielersportboeken-site van Harrie Heinen & friends dat, tussendoor even aangestipt, sinds augustus ook een al even onvolprezen weblog bijhoudt.

Zonder vanzelfsprekend na te laten om onze deelneming te betuigen aan allen die Hubert Lahousse hebben gekend. Hubert Lahousse was een man die model stond voor een wielertijdperk dat, zo valt het te vrezen, ook met hem onherroepelijk verdwenen is...

Je mag al van oker spreken

Foto en tekst © Paul Rigolle – Je mag al van oker- 2006
Herinneringen hebben de neiging om zich uit te breiden. Een steen in de tijd. De kikker in de vergeten vijver. Gerimpel. Het dorp van herkomst is een plaats van herkenning én van vervreemding geworden. Het weer is mooi. Volle zon nog en maar een likje herfst. September. Je mag al van oker spreken. Het is goed om terug te zijn. Tussen het volk sta je, in het volk ga je op. Een cijfer in een trommel. Al hoop je niet dat iemand jou zal uitverkiezen. De jaarlijkse wielerhoogdag is zelden een doel op zich. Enkel een aanleiding. En toch kijkt men reikhalzend uit, staart men, als in een zachte western, naar het opstuivend stof voorbij de Steenbakkerij naar de einder, alsof men iets wil weten wat nog niet geweten is. De afloop van een stuk die vooraf te voorspellen valt. Er wordt gewonnen. Er wordt verloren. Voorbij de aankomst gaat – jong en bloedend - een renner neer. Op de tribune hoor je begeleidend de sensatie in de stemmen en de harten trillen. Een collectieve schreeuw die meer op hardop zuchten lijkt. Jaarlijks is dit een afspraak die je moet houden. Er zijn cirkels die men, zolang het kan, niet moet onderbreken. Wel wordt de voorraad vaders en vrienden al jaren dunner. De één op reis, de ander druk. Of drukker. Maar geen nood. Aan de bierstalletjes, de boekmakersborden… Aan de drogevissenkramen… Aan elke toog in de laatste cafés van vertrouwen herken je hun jongere versie aan de ogen. De zonen, dat merk je, hebben het overgenomen. En dat is zoals het hoort want ook in een dorp dat verdwijnt moet de toekomst voorgoed verzekerd worden.

Notitie bij Koolskamp Koers, vrijdag 15 september 2006
Rubrieken: Zoals het licht en Het hart van Bitossi

Vuurtje

Zelden meer zelfgenoegzaamheid in één man bij elkaar gezien dan bij die Jean-Marie Dedecker. Onder het mom ik rakel met mijn groot bakkes nog ‘ns een vuurtje op komt ie aandragen met iets wat amper een piepklein open deurtje blijkt. Schitterend getimed, is het wel, het dient gezegd. Zo’n goeie drie weken voor de gemeenteraadsverkiezingen laat ie zich in een koddig wegwauwelend stukje proza “Hematocriet of hypocriet” nog ‘ns gaan.

Drie Vlaamse toprenners noemden Floyd Landis een nestbevuiler. Zelf waren ze in het voorjaar van 2006 naar een Italiaanse “preparateur” getrokken om een kuur te volgen van 24.000 euro. Opportunistische lippendienst aan hun broodheren uit zelfbehoud helpen de kanker niet wegsnijden, maar laten ze voortwoekeren. Een tegenstrijdige bedenking overvalt me steeds...

Meer staat er niet. Meer zegt ie niet. En wat die tegenstrijdige bedenking dan wel mag zijn die onze JM zo plots overvallen mag… Ach, Jean-Marie bestaat het warempel om het in het zwaar pseudo-filosofisch geëmmer dat daarna komt nog wat vrijblijvend over kunst te hebben. Hij die uitgerekend met de subtiliteit van de laatste ongelikte beer door de taiga dwaalt heeft het over kunst en boeken. Het wonder bestaat. Maar wat erger is, is dat het hele betoog van Dedecker elke keer weer uit niks dan demagogisch gezwam bestaat. Zo ontstellend veel zwaktes sieren de stoere vaagheid van zijn betoog dat elkeen die nog om wat waarheid geeft, het hoofd al heeft afgewend nog voor ie het eerste woord gesproken heeft. Nee aan de betutteling, daar konden we vaagweg nog enigszins inkomen. Misschien moet iemand nu ook maar 'ns werk gaan maken van een definitieve vorm van ont-Dedeckerisering van de Vlaamse politiek.
Al hoeft het bij nader inzien niet eens zo'n vaart te lopen. Totaal onschadelijk zo’n ijdeltuit van een man. Zie hoe hij jankt en schaamteloos zijn hand uitsteekt en hengelt naar jouw stem die, geloof me vrij, zoveel meer verdient.

Rubriek: Het hart van Bitossi

Ontdekt

Ontdekt dat de onvolprezen wielersite rondom het wielerboek (http://www.wielersportboeken.nl) intussen ook een eigen weblog heeft gekregen! En wel degelijk op dit enige echte adres: http://wielersportboeken.web-log.nl/

Alweer een link om zonder omzien vast te leggen!
Nu al in dit bericht. Straks in al onze rechterkolommen!