dinsdag, september 29, 2020

zondag, september 20, 2020

BK Junioren in Koksijde - Het podium



#BKJuniorenKoksijde2020

1. Dries Depooter
2. Ramses Debruyne
3. Siebe Deweirdt

De volledige uitslag op Procyclingsstats

BK Junioren in Koksijde - Corona-Editie 2020

Wat blij dat er af en toe ook nog ’s bij de junioren op niveau gekoerst mag én kan worden! Vandaag gaat in Koksijde het Kampioenschap van België voor junioren door, zowat onze lievelingscategorie bij de jongeren. De lichting 2002-2003 belooft nu al een grand cru te worden. Er zijn dan ook favorieten zat om straks de ‘Hoge Blekker’ op te jassen. Benieuwd of de sprinters als Noah Vandenbranden, Gianluca Pollefliet, Robin Orins, Michiel Lambrecht, Arnaud Delie… kunnen optornen en standhouden tegen gepatenteerde aanvallers als Cian Uijtebroeks, Ramses Debruyne, Alec Segaert en andere Lars Van Rijckegem’s…). Er wordt in Koksijde om 16 uur gestart voor 11 ronden van 11,1 km . Voordien rijden de dames-nieuwelingen en junioren hun kampioenschap.

De wedstrijd is voor de thuisblijvers (zoals de meesten onder ons zwichtend onder het juk van Tante Corona) te volgen via de Belgian Cycling-App.

Een pdf-bestand van de deelnemers vind je hier:
http://uitslagen.kbwb-rlvb.com/uitslagen/2020/20200088-D.pdf

#BKJuniorenKoksijde




donderdag, september 03, 2020

Op naar Mont Aigouial

Vandaag brengt de zesde rit van de Corona-tour 2020 ons van Le Teil naar de top van de Mont Aigouial. Onmogelijk om daarbij niet aan Tim Krabbé en zijn onmisbare boek "De Renner" te denken! Alleen de openingszin is zo goed als 'onsterfelijk'. In zoverre je dat van openingszinnen kunt zeggen, natuurlijk... 
 
"Meyrueis, Lozère, 26 juni 1977. Warm, bewolkt weer. Ik pak mijn spullen uit mijn auto en zet mijn fiets in elkaar. Vanaf terrasjes kijken toeristen en inwoners toe. Niet-wielrenners. De leegheid van die levens schokt me.' 
 
Tim Krabbé, in 1977 nog zwaarbesnord en als amateur-wielrenner meestal verblijvend op een fiets (of achter een schaakbord) zet in 'De renner' met bravoure en in schoonheid zijn persoonlijk verhaal over zijn deelname aan de Tour du Mont Aigoual, een zware klimkoers in Zuid-Frankrijk, neer. 
 
Mede dankzij 'De renner' werd Tim niet langer beschouwd als "de broer van" Jeroen Krabbé maar werd hij stilaan wat hij van meetaf beloofde te worden: een auteur van aanzien. 
 
Het beste sportboek uit de Nederlandse literatuur? Als het dat niet is, komt het zeker dicht in de buurt! 
 
 
Meer info over Tim Krabbé:

 

dinsdag, september 01, 2020

Heel erg gelukgewenst, Old Champ!

Vandaag, op deze eerste schooldag, wordt Franco Bitossi, de naamgever van mijn 'Hart van Bitossi'-wielerblog, tachtig jaar. (80!). Heel erg gelukgewenst zou ik zeggen, Old Champ

En meteen dwaal ik graag en onwillekeurig weer even af naar die mooie dinsdagavond van 30 mei 2006 waarop ik jou samen met Dirk van ‘I Fiamminghi’ vanuit Montaione in Empoli mocht komen opzoeken… 

Daar moet ik - hier of elders - later toch nog ’s uitvoerig op terugkomen. Veel kans dat je vandaag de dag met jouw ‘cuore matto’, dat onregelmatige sprongenmakende hart van jou, na intense hart-screens, niet eens meer zou mogen koersen… Maar da’s dan weer een totaal ander verhaal. 

Voor vandaag alvast deze wens: Dat dat ‘ouwe’ hart van jou nog lang mag kloppen, mijn beste Franco!!!

Climbing with 'Crazy Heart' - Eurosport-Story
Franco Bitossi bij Cyclingstats


 

Vandaag, op deze eerste schooldag, wordt Franco Bitossi, de naamgever van mijn 'Hart van Bitossi'-wielerblog, tachtig...

Geplaatst door Het hart van Bitossi op Maandag 31 augustus 2020

woensdag, augustus 26, 2020

De jongen met de blauwe Canyon

Of Giacomo Nizzolo behalve zijn handtekening ooit een letter op papier zet kunnen we van hieruit niet beoordelen. Zijn naam heeft niettemin
meer iets van een Italiaans dichter dan van een wielrenner die zonet in Bretagne ietwat verrassend Europees kampioen geworden is. Al ligt dat eerder aan die voornaam van hem dan aan zijn familienaam. Giacomo is immers ook de voornaam van ene Giacomo Leopardi, een klassiek Italiaans dichter uit de eerste helft van de negentiende eeuw. In Recanati, een charmant stadje in Le Marche, de Italiaanse Marken, bezocht ik ooit met veel genoegen Casa Leopardi dat zijn fantastische bibliotheek huisvest.

Maar vandaag ging de eer dus volledig naar die andere Giacomo, Nizzolo, die in dit korte rare wielerseizoen aan zijn beste seizoen ooit toe is. Zondag laatst werd hij al Italiaans kampioen en in Milaan-San Remo sprintte hij, weliswaar ver achter Wouter van Aert, naar de vijfde plaats. Een échte klassieker zien we de eenendertigjarige Milanees niet (meer) winnen. Nizzolo, wat ligt die naam mooi in de mond, is én blijft gewoon een steengoed renner die, zo vrezen wij, zijn hele carrière tevreden zal moeten zijn met overwinningen in Italiaanse en andere semi-klassiekers. Iemand uit het rijtje waarin ook verdienstelijke mannen als Sacha Modolo, Fabio Felline, Andrea Vendrame, Davide Cimolai, en andere Kristian Sbaragli thuishoren. 

Wie ongetwijfeld wél, en eerder vroeg dan laat, een echte klassieker aan zijn scalp zal hangen is Mathieu Van der Poel. Ook vandaag had "de jongen met de blauwe canyon" mits wat beter geplaatst en niet twee keer vol in de remmen, met lengten voorsprong kunnen winnen. Moéten winnen. De Europese sterren lagen voor hem als het ware voor het grijpen. Onderweg was Mathieu al zowat de enige geweest die in Plouay op de Côte du Lozet voor wat beroering en afscheiding kon zorgen. Zondag laatst al zat elke hongerige wielerliefhebber met grote ogen te kijken naar het Kunststukje dat Matje tijdens het Nederlands Kampioenschap op het canvas van de Col du Vam neerpenseelde. Mathieu is na een wat mindere start nu wel helemaal op dreef. Jammer dat hij de Tour niet rijdt maar we zien hem later dit jaar ahTCb ('als het Tante Corona belieft') nog minstens één keer helemaal bovenaan op het podium van een klassieker staan. De Greg's, de Oliver's en de Wout-jes hoeven allang niet meer gewaarschuwd te worden. Ze weten al héél lang waar ze met 'die jongen met zijn blauwe canyon' aan toe zijn!

Extern:
Touretappe: Nizzolo sprint naar Europese titel
Verslag EK bij Sporza
Giacomo Nizzolo bij PCS
Col du Vam bij Grinta
Wikipedia-pagina Giacomo Leopardi
Edward Hoornaert over L'Infinito van Leopardi
Recanati in Le Marche en het huis van Leopardi

zondag, augustus 16, 2020

De stilte van een fiets

Hoeveel wielerharten moeten er gisteren niet hebben stilgestaan! Nooit stond een fiets onheilspellender en stiller tegen een muurtje dan die van Remco Evenepoel gisteren in de afdaling van de 'Muro di Sormano' in de Ronde van Lombardije van dit arglistige Coronajaar... En wat een geluk bij een ongeluk... Herstel voorspoedig Remco!

Verslag Il Lombardia bij Touretappe
Toeschouwer filmde toevallig de val van Remco




zaterdag, augustus 15, 2020

En dan vallen plots de bladeren in augustus!

Vandaag vallen voor een keer de 'foglie morte' in... Augustus. Een vreemd gevoel de enige echte 'Il Lombardia' verreden te zien in de drukkende hitte van deze Corona-zomer van jewelste. 

En misschien nog vreemder voor ons: voor het eerst sinds lang en misschien wel sinds 'de tijd van Roger' is er maar één topfavoriet en het is een jonge Belg van twintig: Remco Evenepoel de man die in de nabije én verre toekomst meermaals Jempie (even) zal doen vergeten! Dat is nu al zeker! 

Al hoop ik voor Remco en voor zijn intussen talloze supporters dat niet ene Aleksandr Vlasov, een jonge Rus, vandaag met de superbe en uitzonderlijke kroon van de 'dooie blaren in Augustus' gaat lopen...  

Vai vai Mauro!!! En voor vandaag: Vai vai Remco!!!




vrijdag, juli 31, 2020

Ward maakt zijn punt!

(En hij heeft, wat ons betreft, hélemaal gelijk!)



Ward Rigole op Facebook:

Eigenlijk ben ik een fiere Belg. Onze wielrenners behoren tot de absolute top. Onze frieten en ons bier zijn ongeëvenaard en naar onze taalvaardigheid wordt in het buitenland steevast bewonderend
gekeken. Toch, af en toe neemt de schaamte over. Ons politiek systeem bijvoorbeeld. De blunders van onze politici, hun loon en vooral hun talrijkheid krijg je in andere landen niet uitgelegd. Doch, hoe relevant ook, daar gaat het vandaag even niet over. Vandaag schaam ik mij vooral voor onze aangeboren negativiteit en afgunst. Ik maak er mij zeker ook weleens schuldig aan. Vaker dan mij lief is zelfs, maar toch las ik vol ongeloof de reacties op de overwinning van Remco Evenepoel in de Ronde van Burgos gisteren. De zoveelste ongelooflijke krachttoer van deze 20-jarige jongen die al sinds hij één jaar als junior op de fiets zat, de loodzware druk op de schouders kreeg om de eerste Belgische winnaar van een grote ronde te worden sinds Johan De Muynck in 1978 de Giro won. 

Waar in andere landen, iedereen dolenthousiast is over het zoveelste exploot van deze ‘machine’ -getuige het bijbehorende artikel- las je bij ons heel wat negatieve reacties. Hij zou te arrogant zijn. Zijn zegegebaar getuigt van streken. Wat is dat toch met Belgen? Als Philippe Gilbert zijn haar blond verfde was dat om doping te verbergen. Als Tom Boonen dure sportwagens kocht, liep hij naast zijn schoenen. En Frank Vandenbroucke… U snapt het. Aan een cultuurhistorische verklaring om ons Calimero gedrag te verklaren durf ik niet beginnen, maar een kleine bedenking wou ik toch kwijt. Remco Evenepoel is een jongen van 20 jaar. Een talent zonder weerga. Zelfverzekerd, bewust, vol branie en vooral ook nog speels. 

Hij amuseert zich als een kind bij Lefevere's ‘Wolfpack’. Hij staat ondanks alle druk stevig met de voeten op de grond en bedankt na elke overwinning oprecht zijn ploegmaats. Hij doet al eens een speels gebaar als hij weer eens iedereen weggeblazen heeft. Dat maakt hem niet arrogant. Dat maakt hem interessant. Het getuigt van een grote persoonlijkheid. Het wielrennen heeft persoonlijkheden nodig. Geen verstoppertje spelen achter valse bescheidenheid en mediatraining. Remco zegt wat hij denkt. Hij meent het en hij kan het. Dat demonstreert hij en dat viert hij zoals hij bestaat. Speels en met allure. De koers bestaat bij gratie van grote persoonlijkheden. Merci Remco. Leve de koers!

© Ward Rigole

Evenepoel siert cover van Marca