 |
| Eddy Merckx - R.v. Lombardije 1967 - Editie gewonnen door Franco Bitossi |
La corsa delle foglie morte
De vraag welke van de vijf klassiekers uiteindelijk de allermooiste is zal wel
altijd onbeantwoord blijven. Maar dat hoeft natuurlijk ook niet. Je hoeft absoluut
geen voorkeur te hebben voor de een of de ander. In de herfstelijke fruitmand mogen veel meer soorten fruit dan appels en peren terechtkomen…
Uiteindelijk
hebben Milaan-San Remo (de sprinters!), de Ronde van Vlaanderen (de punchers!),
Parijs-Roubaix (de kasseijongens), Luik-Bastenaken-Luik (La Redoute-en Roche de
Faucon-minnaars ) en de Ronde van Lombardije (de klimmers en een aantal
Ardennen-renners)… Elk type coureur kan ik in principe één of
meerdere klassiekers op zijn naam schrijven en zo hoort het ook.
Persoonlijk
denk ik – als ik dan toch zou moeten kiezen, en van mijn Vlaamse hart een steen
makend – dat ik uiteindelijk na lang wikken en wegen toch nog de voorkeur zou geven
aan Il Lombardia – ‘de koers van de dode of de vallende bladeren’. Doodgewoon
misschien omdat het de laatste is van het seizoen en verreden wordt in de
herfst. Het heeft iets nostalgisch dat herfstlandschap in het Land van
Lombardije. Na de laatste hoogmis op de kalender kan de weg-wielersupporter immers
weer gaan uitkijken naar het volgende wegseizoen. En dan zal het alweer lente
zijn… Met alle wieler- en andere beloftes inbegrepen.
Maar eerst is er vandaag
nog de 120° editie van Il Lombardia. Zoals we weten start de koers alternerend
in Bergamo of in Como. Dit keer volgt de Lombardije-classic weer het traject
Bergamo-Como dat algemeen lastiger geacht wordt dan de omgekeerde versie
Como-Bergamo.
Alle kansen gaan vandaag dus naar de lichtgewichten en de klimmers uit het
peloton. Del Toro, Seixas, Pidcock, Giulio Ciccone, Davide Piganzoli of toch
nog Jarno Widar (!) of Remco Evenepoel?
Laten we dat toch maar weer ’s van nabij bekijken! En pas daarna beginnen we aan onze
winterslaap. 😊
De Ronde van Lombardije op Procyclingstats
De Ronde van Lombardije op Sporza
