Vuurtje

Zelden meer zelfgenoegzaamheid in één man bij elkaar gezien dan bij die Jean-Marie Dedecker. Onder het mom ik rakel met mijn groot bakkes nog ‘ns een vuurtje op komt ie aandragen met iets wat amper een piepklein open deurtje blijkt. Schitterend getimed, is het wel, het dient gezegd. Zo’n goeie drie weken voor de gemeenteraadsverkiezingen laat ie zich in een koddig wegwauwelend stukje proza “Hematocriet of hypocriet” nog ‘ns gaan.

Drie Vlaamse toprenners noemden Floyd Landis een nestbevuiler. Zelf waren ze in het voorjaar van 2006 naar een Italiaanse “preparateur” getrokken om een kuur te volgen van 24.000 euro. Opportunistische lippendienst aan hun broodheren uit zelfbehoud helpen de kanker niet wegsnijden, maar laten ze voortwoekeren. Een tegenstrijdige bedenking overvalt me steeds...

Meer staat er niet. Meer zegt ie niet. En wat die tegenstrijdige bedenking dan wel mag zijn die onze JM zo plots overvallen mag… Ach, Jean-Marie bestaat het warempel om het in het zwaar pseudo-filosofisch geëmmer dat daarna komt nog wat vrijblijvend over kunst te hebben. Hij die uitgerekend met de subtiliteit van de laatste ongelikte beer door de taiga dwaalt heeft het over kunst en boeken. Het wonder bestaat. Maar wat erger is, is dat het hele betoog van Dedecker elke keer weer uit niks dan demagogisch gezwam bestaat. Zo ontstellend veel zwaktes sieren de stoere vaagheid van zijn betoog dat elkeen die nog om wat waarheid geeft, het hoofd al heeft afgewend nog voor ie het eerste woord gesproken heeft. Nee aan de betutteling, daar konden we vaagweg nog enigszins inkomen. Misschien moet iemand nu ook maar 'ns werk gaan maken van een definitieve vorm van ont-Dedeckerisering van de Vlaamse politiek.
Al hoeft het bij nader inzien niet eens zo'n vaart te lopen. Totaal onschadelijk zo’n ijdeltuit van een man. Zie hoe hij jankt en schaamteloos zijn hand uitsteekt en hengelt naar jouw stem die, geloof me vrij, zoveel meer verdient.

Rubriek: Het hart van Bitossi

Ontdekt

Ontdekt dat de onvolprezen wielersite rondom het wielerboek (http://www.wielersportboeken.nl) intussen ook een eigen weblog heeft gekregen! En wel degelijk op dit enige echte adres: http://wielersportboeken.web-log.nl/

Alweer een link om zonder omzien vast te leggen!
Nu al in dit bericht. Straks in al onze rechterkolommen!

Promotie!

Even wat gezonde promotie! Zondag 20/08/2006 gaat in Tielt de wielerjeugddag 2006 door. Misschien een idee voor wie op één en dezelfde zondagnamiddag een aangename dosis wielerplezier wil beleven…

The life of Brian

Brian Ligneel is in Gent vorig weekend geen wereldkampioen Scratch geworden bij de junioren. Dat hoefde ook niet. Brian (°12/11/1989) moet nog altijd zeventien worden en maakt pas dit jaar zijn eerste jaar bij de junioren vol. Het zegt veel dat hij al van bij het begin van het seizoen zijn plaats heeft in een juniorengeneratie die - laat ik mij vandaag alleen nog beperken tot de achtentachtigers - met telgen als Fabrice Naert, Sven Vandousselaere, Gert Dockx, Jan Ghyselinck, Gregory Joseph, Sven Nooytens, David Piva, Sim Steyvers, Ward Van de Kerckhove, Klaas Lodewijck, Sam Maertens, Joris Wagemans, Tom Reweghs, Willem Dendooven, Jochen Engelen, Dennis Vanendert, Sep Vanmarcke, Michael Van Staeyen en andere Jochen Van Kerckhoven’s op zijn zachtst gezegd biezonder veelbelovend oogt. Brian Ligneel kiest gedeeltelijk ook voor de piste en zegt dat hij dankzij de piste souplesse en ervaring verwerft die hem ook op de weg een flink eind vooruit helpen. Geheel en al terecht. Wat ons betreft zou er aan elke wielerlicentie die aan jongeren wordt afgeleverd een verplichting vast moeten zitten om jaarlijks ook aan een aantal pistemeetings deel te nemen. Brian Ligneel is me d’er in elk geval één. Laatst zag ik hem in Kanegem (of all places) zowat in zijn eentje de verenigde tegenstand uit Litouwen oprollen. Je zag het zo gebeuren. Hij dichtte het gat op de ontsnapte Edvinas Katkevicius met in zijn spoor Paulius Kazlauskas en Gediminas Kaupas, twee andere Litouwers, om ze in de spurt fijntjes af te drogen. Zo simpel lijkt het, dat “Life of Brian”. Toch moet de man uit Kaster die nu al het flegma en de looks van de pure winnaar heeft nog wat schaven aan de basis van zijn aardrijkskundig vermogen. Tijdens het obligate praatje van de overwinnaar had hij het constant over die Letten die om beurten hadden geprobeerd om er hem af te rijden. Ach Letland of Litouwen, Riga of Vilnius, Brian heeft nog een vol leven om er op een dag voorgoed achter te komen waar al die landen en plaatsen zich nu precies bevinden.

Rouwkleed

Alweer een quote zo groot als een Herenhuis uit de negentiende eeuw. Een uitspraak om even van te gaan verzitten. Ploegdokter Yvan Van Mol vandaag in het Nieuwsblad:

"De gele trui van Landis is een rouwkleed voor het wielrennen".

Zelden een sportmetafoor zo accuraat zien uithalen als op deze zaterdagochtend.

Extern: Van Mol ziet toekomst somber in – Het Nieuwsblad-Sportwereld, Za 5/08/2006

Michiel

Zo kan het ook! Een erg moedige beslissing die heel veel respect verdient:

Zoals veel jonge wielrenners droomde ik er tot hiertoe van om profrenner te worden. Ik fiets en sport heel graag en wou er alles aan doen om van mijn hobby mijn beroep te maken. De laatste 2 jaar stonden zo goed als volledig in het teken van het wielrennen. Hier en daar werd ik geremd door tegenslagen, maar toch kreeg ik de kans de wielerwereld te leren kennen en aan heel wat prachtige wedstrijden en leerrijke stages deel te nemen. Hiervoor wil ik zowel de ploegen waarvoor ik reed als de nationale ploeg van harte bedanken. Na mijn val in de Giro delle Regioni begon ik echt na te denken, iets wat je als renner soms beter niet doet. Profrenner worden is geen doel meer, de wielerwereld is geen wereld waar ik de rest van mijn leven wil in doorbrengen, zeker niet als renner. Liever dan half gemotiveerd en zonder droom verder koersen, zet ik er hier een punt achter. Zo komt er wat tijd vrij voor andere dingen en om nieuwe zaken te ontdekken. Natuurlijk zal ik nog op de fiets te vinden zijn, misschien neem ik nog wel eens deel aan een tijdrit. Het fietsen moet nu plaats maken voor de studieboeken. Ten slotte wil ik alle mensen bedanken die mij steunden en hun best deden om een eventuele wielercarrière alle kansen te geven.

Michiel


("Michiel Van Aelbroeck zet een punt achter zijn veelbelovende wielerloopbaan". Een bericht van Vr 4/08/2006)

Het ga je erg goed Michiel!

Bron: Website Michiel Van Aelbroeck

Velomaandag

Velo. Velomanie. Velomaandag... Vandaag gaat in Diksmuide voor alle cultuuramateurs en semi-professionelen een dag lang Velomaandag door. Met tentoonstelling en randanimatie, vertoning van de films Oswald (met Wim Opbrouck, om 17, 18, 19 en 20u in het Stadhuis) en de Dood van een sandwichman (openluchtvertoning om 22.45 van de film van Robbe De Hert), een Concert door het Koersorkest (21u) en, niet min voor wie de taal van hier verstaat, de voorstelling van de Acrobatische theatermonoloog ‘Me Vélo’ in het Westvlaams vertaald door Dirk Opstale naar de oorspronkelijke tekst ‘Coureur’ van Luuk Gruwez (20u). Tussendoor komen we in de stad van boter en pannenkoeken ook nog aan de weet wie de grote Prijs Tom Steels, een wedstrijd in bidongooien, wint en wie zich na de grote finale van de koers op rollen ‘De Rapste Keyrel van Diksmuide (en omstreken) mag noemen. Sterk aangeraden voor wie - zich vervaarlijk bewegend op de grenslijnen van Koers en Kunst - al the morning after voorgoed met enige tourmelancholie wil afrekenen!

Velomaandag. Cultureel koersvertier in het kader van het Natour Broker Criterium, Maandag 24 juli 16.30u. In en rond de tent op de Grote Markt van Diksmuide.

Remonte

Al meer dan vijfhonderd comments telt de Floyd Landis-post “Amazing Comeback” ondertussen. Het hoeft niemand te verbazen dat er straks nog tientallen zullen bijkomen want die fantastische comeback, die Remonte van Je Welste die Floyd Landis gisteren tussen Saint-Jean-de-Maurienne en Morzine uit de gehavende heupen toverde, blijft ons bezighouden.
Voorhistorisch! Buiten categorie! Merckxiaans... Een exploot met niets dan uitroeptekens achter! Een comeback die nu al omschreven wordt als ‘de comeback van de eeuw’.

Wie bleef denken dat deze Tour bij gebrek aan Vino’s zou uitmonden in een zee van naamloosheid vol spartelende angsthazen kan het schudden: Tussen de aan elkaar gewaagde bleekgezichten steekt – a fist of fury - een kampioen!

Update: Intussen weten we helaas en op een jammerlijke manier net iets beter!!!

Rubriek: Het hart van Bitossi

Canicule

Kleine dienstmededeling:

Terwijl verregaande vormen van 'La Canicule' ons in deze hondsdagen zwaar te pakken hebben en we - na de onthoofding - de spannendste Tour in jaren te zien krijgen, nemen deze wielerbladzijden eindelijk weer wat uitbreiding.

In de rechterrand zijn een aantal bladzijden van "Het Buitenblad" opnieuw bereikbaar:

Inleiding tot de passie
L'Amour est un esclavage
Al die mooie beloften
Iconen & Icoontjes
Citaat/Citaten
Bibliotheek
Asceten van aluminium
De hel van het Noorden
De Galerij
Prentkaarten
De Buitenman

Wordt vervolgd!

Waar de klappen vallen

Voor wie dacht dat met de Festina-Tour de Merde van acht jaar geleden het ergste leed geleden was, is er vandaag de Spaanse Dopingbom. Nog voor de 93° editie van de Tour de France echt van start gaat is ie al onthoofd. Basso, Hijo Rudicio Ullrich, Scheve Lavabo Mancebo en Sevilla, Vinokourov… Alsof het wereldkampioenschap voetbal gespeeld moet worden zonder al zijn finalisten. Als voetbal oorlog is dan moet de koers dezer dagen in aanmerking komen om de ultieme hallucinatie van de hel voor te stellen… Zelden ook zo veel termen uit de ene sport toegepast gezien op een andere. Nieuwe uppercut velt het wielrennen. Onthoofd. Uitgeteld. Wankelend om tenslotte groggy neer te vallen in de hoek (waar de klappen vallen)… En toch, let op mijn woorden straks staat iedereen in Straatsburg weer rechtop alsof men nooit is neergegaan… Vallen en opstaan… In het feest van de Grote Vakantie mag het speeltje ons spektakel blijven kleuren. Neem je fiets op en rij... Tot we bloeden.

De Tour de France… Als hij niet bestond, ik had hem uitgevonden…

Vanaf vandaag op alle zenders : de Tour de France, editie 2006.
Rubriek: Het hart van Bitossi