 |
| "Wonderbenen" - Willy Planckaert voelt aan de benen van Eddy Merckx |
Fascinatie voor de Tour
Tournotities-2026/1
Vandaag start in Barcelona de 113° Tour de France! Het is me wat. Honderd en dertien edities waarvan ik er ondertussen -
schrik niet - zo’n zestig min of meer
bewust heb meegemaakt. De tijd blijft vliegen, nietwaar. ‘Time flies, yeah’. In de loop van die zes decennia is het uitzicht van de wereld, en van het
wielrennen, zowat dag en nacht veranderd.
Ook de koers is een miljoenen- en promotiebusiness geworden. En zéker de Tour
de France die qua uitstraling steeds meer lijkt op één groot uitdijend en niet te stelpen circus
waarin de renners soms meer op nevenfiguren dan op hoofdacteurs lijken. De
ploegenvoorstelling van donderdag in Barcelona zette al meteen de toon voor dit
jaar. Kosten noch moeite werden gespaard daar aan de voet van de majestueuze
Sagrada Familia. De presentatie van het deelnemersveld werd een adembenemend
spektakel in dienst van het Catalaanse toerisme waaronder Barcelona nu al
zwicht.
En toch, en toch… Wat mij blijft drijven om elk jaar weer mét de Tour de
France moedwillig in ‘grote vakantie-modus’ te gaan en maanden op voorhand al alle
bergritten in mijn agenda aan te stippen, weet ik niet zo goed. Enfin, ik weet
het wel natuurlijk. Fascinatie is het, fascinatie voor de Tour, renners en landschappen
is het waardoor ik ook dit jaar weer in de komende drie weken aan allerhande schermen gekluisterd zal raken. Fascinatie is het, zeker, maar wie weet,
misschien is wel meliger dan dat, misschien is het gewoon, doodgewoon liefde
voor een sport die mij na al die jaren blijft beroeren zonder dat ik nog naar
pasklare antwoorden hoef te zoeken op de vraag waar die liefde in de vroege sixties ooit
begonnen is. Er is nu eenmaal een soort betovering die je maar beter niet
doorbreekt.
Op de foto:
Zestig jaar geleden (1966): Willy Planckaert (tot nader order de allerknapste coureur
uit de wielergeschiedenis, en groene trui-winnaar in 1966) voelt aan de wonder benen van de toekomstige Tour-Grootmeester
Eddy Merckx.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten