The life of Brian

Brian Ligneel is in Gent vorig weekend geen wereldkampioen Scratch geworden bij de junioren. Dat hoefde ook niet. Brian (°12/11/1989) moet nog altijd zeventien worden en maakt pas dit jaar zijn eerste jaar bij de junioren vol. Het zegt veel dat hij al van bij het begin van het seizoen zijn plaats heeft in een juniorengeneratie die - laat ik mij vandaag alleen nog beperken tot de achtentachtigers - met telgen als Fabrice Naert, Sven Vandousselaere, Gert Dockx, Jan Ghyselinck, Gregory Joseph, Sven Nooytens, David Piva, Sim Steyvers, Ward Van de Kerckhove, Klaas Lodewijck, Sam Maertens, Joris Wagemans, Tom Reweghs, Willem Dendooven, Jochen Engelen, Dennis Vanendert, Sep Vanmarcke, Michael Van Staeyen en andere Jochen Van Kerckhoven’s op zijn zachtst gezegd biezonder veelbelovend oogt. Brian Ligneel kiest gedeeltelijk ook voor de piste en zegt dat hij dankzij de piste souplesse en ervaring verwerft die hem ook op de weg een flink eind vooruit helpen. Geheel en al terecht. Wat ons betreft zou er aan elke wielerlicentie die aan jongeren wordt afgeleverd een verplichting vast moeten zitten om jaarlijks ook aan een aantal pistemeetings deel te nemen. Brian Ligneel is me d’er in elk geval één. Laatst zag ik hem in Kanegem (of all places) zowat in zijn eentje de verenigde tegenstand uit Litouwen oprollen. Je zag het zo gebeuren. Hij dichtte het gat op de ontsnapte Edvinas Katkevicius met in zijn spoor Paulius Kazlauskas en Gediminas Kaupas, twee andere Litouwers, om ze in de spurt fijntjes af te drogen. Zo simpel lijkt het, dat “Life of Brian”. Toch moet de man uit Kaster die nu al het flegma en de looks van de pure winnaar heeft nog wat schaven aan de basis van zijn aardrijkskundig vermogen. Tijdens het obligate praatje van de overwinnaar had hij het constant over die Letten die om beurten hadden geprobeerd om er hem af te rijden. Ach Letland of Litouwen, Riga of Vilnius, Brian heeft nog een vol leven om er op een dag voorgoed achter te komen waar al die landen en plaatsen zich nu precies bevinden.

Rouwkleed

Alweer een quote zo groot als een Herenhuis uit de negentiende eeuw. Een uitspraak om even van te gaan verzitten. Ploegdokter Yvan Van Mol vandaag in het Nieuwsblad:

"De gele trui van Landis is een rouwkleed voor het wielrennen".

Zelden een sportmetafoor zo accuraat zien uithalen als op deze zaterdagochtend.

Extern: Van Mol ziet toekomst somber in – Het Nieuwsblad-Sportwereld, Za 5/08/2006

Michiel

Zo kan het ook! Een erg moedige beslissing die heel veel respect verdient:

Zoals veel jonge wielrenners droomde ik er tot hiertoe van om profrenner te worden. Ik fiets en sport heel graag en wou er alles aan doen om van mijn hobby mijn beroep te maken. De laatste 2 jaar stonden zo goed als volledig in het teken van het wielrennen. Hier en daar werd ik geremd door tegenslagen, maar toch kreeg ik de kans de wielerwereld te leren kennen en aan heel wat prachtige wedstrijden en leerrijke stages deel te nemen. Hiervoor wil ik zowel de ploegen waarvoor ik reed als de nationale ploeg van harte bedanken. Na mijn val in de Giro delle Regioni begon ik echt na te denken, iets wat je als renner soms beter niet doet. Profrenner worden is geen doel meer, de wielerwereld is geen wereld waar ik de rest van mijn leven wil in doorbrengen, zeker niet als renner. Liever dan half gemotiveerd en zonder droom verder koersen, zet ik er hier een punt achter. Zo komt er wat tijd vrij voor andere dingen en om nieuwe zaken te ontdekken. Natuurlijk zal ik nog op de fiets te vinden zijn, misschien neem ik nog wel eens deel aan een tijdrit. Het fietsen moet nu plaats maken voor de studieboeken. Ten slotte wil ik alle mensen bedanken die mij steunden en hun best deden om een eventuele wielercarrière alle kansen te geven.

Michiel


("Michiel Van Aelbroeck zet een punt achter zijn veelbelovende wielerloopbaan". Een bericht van Vr 4/08/2006)

Het ga je erg goed Michiel!

Bron: Website Michiel Van Aelbroeck

Velomaandag

Velo. Velomanie. Velomaandag... Vandaag gaat in Diksmuide voor alle cultuuramateurs en semi-professionelen een dag lang Velomaandag door. Met tentoonstelling en randanimatie, vertoning van de films Oswald (met Wim Opbrouck, om 17, 18, 19 en 20u in het Stadhuis) en de Dood van een sandwichman (openluchtvertoning om 22.45 van de film van Robbe De Hert), een Concert door het Koersorkest (21u) en, niet min voor wie de taal van hier verstaat, de voorstelling van de Acrobatische theatermonoloog ‘Me Vélo’ in het Westvlaams vertaald door Dirk Opstale naar de oorspronkelijke tekst ‘Coureur’ van Luuk Gruwez (20u). Tussendoor komen we in de stad van boter en pannenkoeken ook nog aan de weet wie de grote Prijs Tom Steels, een wedstrijd in bidongooien, wint en wie zich na de grote finale van de koers op rollen ‘De Rapste Keyrel van Diksmuide (en omstreken) mag noemen. Sterk aangeraden voor wie - zich vervaarlijk bewegend op de grenslijnen van Koers en Kunst - al the morning after voorgoed met enige tourmelancholie wil afrekenen!

Velomaandag. Cultureel koersvertier in het kader van het Natour Broker Criterium, Maandag 24 juli 16.30u. In en rond de tent op de Grote Markt van Diksmuide.

Remonte

Al meer dan vijfhonderd comments telt de Floyd Landis-post “Amazing Comeback” ondertussen. Het hoeft niemand te verbazen dat er straks nog tientallen zullen bijkomen want die fantastische comeback, die Remonte van Je Welste die Floyd Landis gisteren tussen Saint-Jean-de-Maurienne en Morzine uit de gehavende heupen toverde, blijft ons bezighouden.
Voorhistorisch! Buiten categorie! Merckxiaans... Een exploot met niets dan uitroeptekens achter! Een comeback die nu al omschreven wordt als ‘de comeback van de eeuw’.

Wie bleef denken dat deze Tour bij gebrek aan Vino’s zou uitmonden in een zee van naamloosheid vol spartelende angsthazen kan het schudden: Tussen de aan elkaar gewaagde bleekgezichten steekt – a fist of fury - een kampioen!

Update: Intussen weten we helaas en op een jammerlijke manier net iets beter!!!

Rubriek: Het hart van Bitossi

Canicule

Kleine dienstmededeling:

Terwijl verregaande vormen van 'La Canicule' ons in deze hondsdagen zwaar te pakken hebben en we - na de onthoofding - de spannendste Tour in jaren te zien krijgen, nemen deze wielerbladzijden eindelijk weer wat uitbreiding.

In de rechterrand zijn een aantal bladzijden van "Het Buitenblad" opnieuw bereikbaar:

Inleiding tot de passie
L'Amour est un esclavage
Al die mooie beloften
Iconen & Icoontjes
Citaat/Citaten
Bibliotheek
Asceten van aluminium
De hel van het Noorden
De Galerij
Prentkaarten
De Buitenman

Wordt vervolgd!

Waar de klappen vallen

Voor wie dacht dat met de Festina-Tour de Merde van acht jaar geleden het ergste leed geleden was, is er vandaag de Spaanse Dopingbom. Nog voor de 93° editie van de Tour de France echt van start gaat is ie al onthoofd. Basso, Hijo Rudicio Ullrich, Scheve Lavabo Mancebo en Sevilla, Vinokourov… Alsof het wereldkampioenschap voetbal gespeeld moet worden zonder al zijn finalisten. Als voetbal oorlog is dan moet de koers dezer dagen in aanmerking komen om de ultieme hallucinatie van de hel voor te stellen… Zelden ook zo veel termen uit de ene sport toegepast gezien op een andere. Nieuwe uppercut velt het wielrennen. Onthoofd. Uitgeteld. Wankelend om tenslotte groggy neer te vallen in de hoek (waar de klappen vallen)… En toch, let op mijn woorden straks staat iedereen in Straatsburg weer rechtop alsof men nooit is neergegaan… Vallen en opstaan… In het feest van de Grote Vakantie mag het speeltje ons spektakel blijven kleuren. Neem je fiets op en rij... Tot we bloeden.

De Tour de France… Als hij niet bestond, ik had hem uitgevonden…

Vanaf vandaag op alle zenders : de Tour de France, editie 2006.
Rubriek: Het hart van Bitossi

Van de dagen

Van de dagen: het woord/Besmeuren

In het centrum van Maastricht grijpt Langeveld nog eens naar zijn been. Op hetzelfde moment demarreert Boogerd aan de andere kant van de weg naar zijn derde nationale titel.
‘Ik was helemaal naar de klote. Je kunt het misschien niet aan me zien, maar het is wel zo’, zegt Langeveld.
‘Het is toneel’, zegt Maarten Ducrot verontwaardigd voor de tv.
Boogerd ontkent stellig. Hij weigert zijn nieuwe nationale trui te laten besmeuren.

Vindplaats: De Volkskrant: 26/06/2006
Rubriek: Van de dagen: het woord

Frankfan

Ruddervoorde of all places... Net na de middag op een dinsdag... Hij is er! Vraag is alleen: zijn zijn gedachten dat ook... Voor hoelang... Is de tijd om te gaan nu echt gekomen... En zo ja waarom niet...

Ruddervoorde, dinsdag 20 juni 2006 – 13:26 u.

Truffels

We blijven ons graag bezondigen aan het spelletje van de verwachting en de prognose. Vandaag gaat, zeggen zij die het kunnen weten, met die vreselijke en vooral onverbiddellijke ploegentijdrit tussen Piacenza en Cremona de Giro van 2006 pas echt goed van start. En in het weekend wachten de eerste bergen. Tot zolang is het nog lichtjes geduld oefenen vooraleer iets meer te zeggen over de waardeverhoudingen van de gedoodverfde favorieten. Bij Sportwereld moet je zolang niet wachten. Er kan zoals steeds nu al naar lieve lust gepolld worden. Wie wint volgens u de Ronde van Italië? Veel verrassing zit er bij nader inzien niet in de tussenstanden. De kansen lijken op een voorspelbare manier mooi verdeeld te liggen. Ivan Basso (34,64%) leidt de dans. En daarna komen Damiano Cunego (26,07%), Paolo Savoldelli (17,86%), Danilo Di Luca (7,32%), Gilberto Simoni (3,93%) en José Rujano (2,86%). Der Jan (wie?) is warempel ook nog goed voor 2,32% van de stemmen. De spankracht lijkt in de komende dagen verzekerd. En toch, weetikveel vanwaar dat vermoeden komt, heb ik zo’n vaag idee dat de Giro die altijd al meer dan de Tour van verrassingen heeft gehouden, dit jaar een aantal pittige wendingen voor ons in petto heeft waarvan we het begin (en het einde) nog niet hebben gezien. Dat ene Marc Uyterhoeven weer op het Vrt-stoeltje naast Renaat Schotte mag komen zitten hebben we al vernomen maar de koers zelf is al evenmin te voorspellen. Pater Rebellin bijvoorbeeld zal zich na een ongelukkig voorjaar niet zomaar laten slachten. En wat te zeggen van Michael Rogers, Serguei Gonchar, Tom Danielson, Bobby Julich, Josep Jufre Pou, Maricio Ardila en Francisco Perez Sanchez. Ze hebben meer kansen dan sommigen willen geloven. Meer dan benieuwd ook zijn we hier naar de kromme truffels die “Snuffel” voor ons in zijn pannetje heeft liggen. En naar het onmetelijke talent dat uit Nederland komt: Marc De Maar, Remert Wielinga en Theo Eltink bijvoorbeeld. Van dat dode vogeltje dat Michael Rasmussen heet zal het dit keer wel niet moeten komen. Die staat nu al op meer dan acht minuten. Maar misschien komt dit keer wel alles uit het oosten. Voor de aardigheid heb ik voor jullie het mooiste elftal van de wereld klaargezet dat ook nog ‘ns op een fiets wil zitten. Elf van én voor het Oosten:

Tomas Vaitkus (Ltu)
Gorazd Stangelj (Slo)
Evgeni Petrov (Rus)
Alexandre Botcharov (Rus)
Vladimir Miholjevic (Cro)
Volodymir Gustov (Ukr)
Vladimir Efimkin (Rus)
Serguei Yakovlev (Kaz)
Tadej Valjavec (Slo)
Yuriy Krivtsov (Ukr)
Sergiy Matveyev (Ukr)

En alsof dat niet zou volstaan zetten we op het bankje van de betere reserven nog met plezier mensen als Volker Ordowski (Ger), Sylvester Szmyd (Pol), Pavel Padrnos (Cze), Frantisek Rabon (Cze), André Korff (Ger), Alexandr Kolobnev (Rus), Matthias Kessler (Ger), Peter Mazur (Pol) en Dariusz Baranowski (Pol).
Het zou, als je't ons vraagt, al raar moeten lopen indien één van die mannen straks niet een keer tussen de krijtlijnen van de bergen in zou gaan scoren.

Ps. En dan hebben ze Markus Fothen nog thuis gelaten!